Να ξυπνάς το πρωί -είναι και επτά ώρες διαφορά με την Ουάσινγκτον- και να ακούς τα μαντάτα ότι ο μεγάλος Πρόεδρος, της μεγάλης υπερδύναμης, έχει, για παράδειγμα, βάλει στο μάτι τη χώρα σου, τούτο προφανώς και είναι τρομακτικό. Ευτυχώς, ακόμη δεν μας εντόπισε το ραντάρ του ή κάποιου συγγενή, συνεργάτη. Αλλά ποιος ξέρει;
Γιατί, είτε είναι μια χώρα, που είναι από άκρη σε άκρη χιονισμένη είτε είναι «χρυσοπράσινο φύλο ριγμένο στο πέλαγος», δεν έχει γι’ αυτόν, τον Πρόεδρο Τραμπ, πολλή σημασία. Αυτός τα βλέπει όλα μπίζνες. Και είναι μπίζνες, είναι πολιτική, είναι γεωπολιτική. Είναι και ακραίες συμπεριφορές επιβολής. Οι ΗΠΑ υιοθετούσαν πάντα πρακτικές επιβολής, αλλά υποτίθεται ότι κρατούσαν τα προσχήματα. Εξαντλούσαν τα διπλωματικά περιθώρια και εάν δεν έπιανε αυτή η προσέγγιση, άλλαζαν τόνους και μεθόδους!
Ξαφνικά οι κάτοικοι της Γροιλανδίας, αν και όχι για πρώτη φορά, άκουσαν πως… βγήκαν στην πώληση. Κι όχι για όσους ενδιαφέρονται, αλλά μόνο για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αμερικανική παρουσία υπάρχει. Διά της διαστημικής βάσης Πίτουφικ. Δεν πρότειναν αναβάθμιση της παρουσίας, της συνεργασίας. Έσπευσαν ευθέως να θέσουν το δίλημμα: Είτε θα την πωλήσετε είτε θα την καταλάβουμε στρατιωτικά. Και το πρόβλημα είναι πως δεν μπλοφάρει ο Τραμπ. Εννοεί τα όσα δημοσίως αναφέρει. Και δεν θα μπορούσε να συμπεριφερθεί διαφορετικά ένας άνθρωπος που επειδή δεν του έδωσαν το Βραβείο Νόμπελ διαμήνυσε εγγράφως κιόλας πως «δεν αισθάνεται πια την υποχρέωση να σκέφτεται αποκλειστικά την ειρήνη, αλλά τώρα μπορεί να σκέφτεται τι είναι καλό και σωστό για τις ΗΠΑ». Κι ας άρπαξε την… κορνίζα του βραβείου, που του χάρισε η κάτοχός του, Μαρία Κορίνα Ματσάδο. Η Βενεζουελανή, η οποία τον συνάντησε πρόσφατα, το έκανε για να τον καλοπιάσει, να τον καλμάρει, αλλά και για να δηλώσει την υποταγή της στον αυτοκράτορα και πλανητάρχη!
Στην αρχή πολλοί έσπαζαν πλάκα με τα λεγόμενά του, τις χειρονομίες που έκανε. Αυτός, όμως, δεν αστειεύεται. Δεν καταλαβαίνει από διεθνές δίκαιο και διεθνείς συνεργασίες. Προφανώς κι αυτά, ο παλιμπαιδισμός του, το σόου μπροστά στις κάμερες, ικανοποιούν τα αδηφάγα ΜΜΕ. Όμως η κατάσταση είναι πολύ σοβαρή.
Ο Γενικός Γραμματέας του Συμβουλίου της Ευρώπης, Αλέν Μπερσέ σε άρθρο του στην εφημερίδα New York Times (αναδημοσίευση στην «Καθημερινή» Αθηνών) και με τίτλο «Το διεθνές δίκαιο θα έχει καθολική ισχύ ή δεν θα έχει κανένα νόημα», ανέφερε μεταξύ άλλων, «πως γινόμαστε μάρτυρες της επιστροφής ενός παλαιού στρατηγικού αντανακλαστικού: μιας ψυχροπολεμικής νοοτροπίας, στην οποία η γεωγραφία αντιμετωπίζεται ως πεπρωμένο και η επιρροή ως παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος, ενώ η ανεξαρτησία θεωρείται στρατηγικός κίνδυνος και όχι δημοκρατική επιλογή…»
Ο Τραμπ, οι Αμερικανοί βασικά, γιατί δεν ακούστηκε αντίδραση σε όλα αυτά που λέγει και πράττει, θέλουν τη Γροιλανδία, έχουν στους σχεδιασμούς τους να μετατραπεί η ισοπεδωμένη Γάζα σε Ριβιέρα της Ανατολικής Μεσογείου και να κλείσει άρον-άρον το Ουκρανικό. Αύριο ποιος θα έχει σειρά; Ποιους θα σκεφτεί ο Τραμπ για να τους μετατρέψει σε αποικία;
Σε αυτές τις πρωτόγνωρες εξελίξεις συνέρχονται αύριο στις Βρυξέλλες οι ηγέτες των 27 κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για να συζητήσουν τα δεδομένα όπως διαμορφώνονται. Στόχος η αποκλιμάκωση και η αποφυγή ακραίας κρίσης με τις ΗΠΑ για το θέμα της Γροιλανδίας. Παράλληλα, θα εξετάσουν και την απάντησή τους έναντι των δασμών που ανακοίνωσαν οι ΗΠΑ για την Ευρώπη, με τα αντίποινα να φαντάζουν μονόδρομος.
Είναι σαφές πως η Ε.Ε. αν χάσει το θέμα με τη Γροιλανδία, τότε θα πάρει μόνιμη θέση μπάτλερ στο παλάτι του ηγεμόνα. Μπορεί, ωστόσο, εάν σταθεί με αξιοπρέπεια και με πολιτική βούληση και αποφασιστικότητα να καταστεί σε παγκόσμιο πόλο. Η συνέχεια θα δείξει ποια θέση θα έχει -αν έχει- η Ε.Ε.
