Το τεκμήριο της αθωότητας είναι δεδομένο και αυτονόητο. Μας το θυμίζουν όλοι αυτές τις μέρες όταν καλούνται να κάνουν δηλώσεις για την υπόθεση Φαίδωνα. Το επαναλάμβαναν και χθες σε όλες τις συζητήσεις.
Ωραία, το καταλάβαμε. Το επαναλαμβάνουμε κι εμείς: Ισχύει και για τον δήμαρχο Πάφου το τεκμήριο της αθωότητας, όπως ισχύει και για όλους τους ανώνυμους που ερευνώνται ή και κατηγορούνται για σοβαρότατα αδικήματα, αλλά για τους οποίους δεν νιώθουν την ανάγκη οι επώνυμοι να το υπογραμμίσουν πριν αρχίσουν να σχολιάζουν.
Πέραν αυτού, όμως, και μετά φόβου γνώσεως, ομολογούμε: Είναι πολύ μεγάλο το σοκ. Ο δήμαρχος που έβγαινε δημοσίως μέρα παρά μέρα ως ο Αρχάγγελος με την ρομφαία και εξαπέλυε μύδρους κατά πάντων, ως ο μεγαλύτερος πολέμιος της διαφθοράς και της παρανομίας, είναι υπό έρευνα για βιασμό. Ένα έγκλημα που δεν είναι απλώς μια παρανομία, είναι έγκλημα που δείχνει απανθρωπιά και σαδισμό. Ναι, είναι αθώος μέχρι αποδείξεως του εναντίου, και καλύτερα να μην ήταν στη δημόσια συζήτηση μέχρι να ολοκληρωθούν οι έρευνες. Αλλά πρόκειται για δημόσιο πρόσωπο και για συνθήκες, που καθιστούν αδύνατη τη σιωπηρή αναμονή. Οι δημόσιες παρεμβάσεις επιβάλλονται ως έλεγχος και πίεση της κοινής γνώμης, που χωρίς αυτήν δεν θα έχουμε αποτέλεσμα.
Είναι άγνωστο πόσο θα προχωρήσει η αυτεπάγγελτη έρευνα για κακοποίηση της συζύγου του, αφού η ίδια δημοσίως διαψεύδει την κακοποίηση, αλλά για την υπόθεση βιασμού υπάρχει μαρτυρία. Η γυναίκα που εμφανίστηκε ως το θύμα του βιασμού, έδωσε κατάθεση επί πέντε ώρες και γραπτώς παρέθεσε όλα τα γεγονότα. Ακόμα και με καθυστέρηση χρόνων, της αξίζουν συγχαρητήρια. Είναι σίγουρο ότι έκανε πολύ μεγάλη υπέρβαση για να βρει το θάρρος να μιλήσει. Μπράβο της γιατί βοηθά να λάμψει η αλήθεια και να αποδοθεί δικαιοσύνη.
Όπως και ο επιχειρηματίας Θεόδωρος Αριστοδήμου, που επίσης έδωσε κατάθεση αναφέροντας μάλιστα και ονόματα άλλων που γνωρίζουν γεγονότα. «Η διερεύνηση είναι δύσκολη», έλεγε το ρεπορτάζ, «και επαφίεται σε όσους γνωρίζουν κάτι να καταθέσουν». Είναι δύσκολη γιατί πέρασαν δέκα χρόνια και γι΄ αυτό όσοι γνωρίζουν οφείλουν να ακολουθήσουν το παράδειγμα του φερόμενου θύματος και του Αριστοδήμου και να μιλήσουν. Μόνο έτσι μπορούμε να πάμε μπροστά ως κοινωνία. Μόνο έτσι μπορεί να υπάρξει δικαιοσύνη. Με ενοχή ή απαλλαγή του Φαίδωνα. Δεν έχει σημασία. Αρκεί να ειπωθεί η αλήθεια, αυτό είναι το ζητούμενο.
Αυτό βεβαίως μας φέρνει στο άλλο τεράστιο ζήτημα: Ο Αριστοδήμου μίλησε δημοσίως και πριν δέκα χρόνια για τη συγκεκριμένη υπόθεση. Αλλά, ουδείς τον κάλεσε να δώσει κατάθεση, να πει όσα ήξερε και να ερευνηθούν. Θα ήταν πολύ πιο αποτελεσματική η έρευνα τότε. Σήμερα, εκτός από την πλήρη διερεύνηση, η Αστυνομία οφείλει να δώσει εξηγήσεις και γιατί αδράνησε τότε.
Οφείλει ο Θεμιστός Αρναούτης να βγει δημοσίως και να μιλήσει μπροστά στην κοινή γνώμη. Γιατί δεν ερευνήθηκε τότε η καταγγελία; Τι έγινε όταν βγήκε δημοσίως ένας επώνυμος πολίτης, γνωστός επιχειρηματίας, πρώην πρόεδρος της Τράπεζας Κύπρου, και δήλωνε ότι είναι έτοιμος να δώσει μαρτυρία για όσα γνώριζε; Τι είπαν στην Αστυνομία κ. Αρναούτη; “Δεν μας κόφτει, άστον να λέει”. Αυτό είπαν! Και αυτό είναι έγκλημα από μόνο του. Διότι ενθαρρύνει τέτοια κακουργήματα και αποθαρρύνει τα θύματα, που φοβούνται και σιωπούν και περνούν αβοήθητα τον εφιάλτη τους. Γι΄ αυτό και σε τέτοιες περιπτώσεις, το καθήκον της τιμωρίας ή της αθώωσης ανήκει στις Αρχές, όχι στον πολίτη.
Όπως είπε και ο ίδιος ο ύποπτος δήμαρχος στις 26 Ιανουαρίου, όταν ξέσπασε η άλλη ιστορία με την κακοποίηση της συζύγου, «καλωσορίζω την έρευνα για να καθαρίσω το όνομά μου». Μίλησε για «ιστορίες που αναπαράγονται χωρίς αποτέλεσμα επί δέκα περίπου χρόνια». Ακριβώς, όμως, οι ιστορίες αναπαράγονται διότι δεν ερευνήθηκαν ποτέ για να κλείσουν μια και καλή, να καθαρίσει και το όνομά του. Τώρα, οι έρευνες πρέπει να γίνουν με τη μεγαλύτερη δυνατή ταχύτητα και να υπάρξει σύντομα αποτέλεσμα. Αλλιώς θα διαιωνίζονται «οι ιστορίες» και αυτό δεν βοηθά ούτε τον ίδιο, ούτε την κοινωνία.
