Είναι τρεις μέρες τώρα που παρακολουθώ τηλεόραση! Όλα συμβαίνουν μες στο σαλόνι μου. Ευτυχώς, αυτές τις μέρες είμαι μόνος μου. Έχω το CNN στην τηλεόραση, το BBC στο λάπτοπ. Και μπόλικους καφέδες συντροφιά.
Το πολεμικό ρεπορτάζ δεν με απασχολεί πολύ. Από πού έρχονται, και πού πηγαίνουν όλοι αυτοί οι κατευθυνόμενοι πύραυλοι; Μες τη νύχτα, βλέπεις μια λάμψη από σκόνη. Ένας χάρτης στο κάτω μέρος της οθόνης, σε πάει επί τόπου. Σε αυτό που η εκφωνήτρια ονομάζει «κτηριακό συγκρότημα» – building compοund.
Ενθάδε κείται, νεκρός πια, ο 86χρονος Supreme Leader (Υπέρτατος Ηγέτης) του Ιράν, Αγιατολλάχ Αλί Χαμενεΐ. Ο σκληροπυρηνικός κληρικός που έκανε το Ιράν μεγάλη περιφερειακή δύναμη.
Θαμμένο, θαρρείς, κάτω πια από τα ερείπιά της.
Και με τον άλλον, από τον Λευκό Οίκο, να εκδηλώνει «οίκτο και συμπάθεια» προς τους Ιρανούς πολεμιστές, λέγοντας «καταθέστε τώρα τα όπλα σας ή ετοιμαστείτε για βέβαιο θάνατο».
Βλέπουμε απίθανες σκηνές από την αντίδραση του κόσμου για τον θάνατο του Χαμενεΐ, Πώς ζούνε αυτοί οι άνθρωποι, με απολυταρχικά καθεστώτα εδώ κάτω και βολικούς θεούς εκεί πάνω…
Ως δεύτερος ανώτατος ηγέτης του Ιράν, κατέστειλε βάναυσα τη διαφωνία στο εσωτερικό και επέκτεινε το αποτύπωμα του Ιράν στο εξωτερικό, αμφισβητώντας τη Σαουδική Αραβία για περιφερειακή κυριαρχία.
Και, καθώς όλες οι ενδείξεις φαίνεται ότι «σημαδεύουν» επέκταση του πολέμου στην ευρύτερη περιοχή. Η Χεζμπολάχ τάχθηκε χθες πλήρως με το Ιράν, με όσες δυνάμεις της απόμειναν από τη μακρά πολεμική της επιχείρηση κατά του Ισραήλ στη Γάζα.
Όπως αναφέρει η έγκυρη «Haaretz», το ισραηλινό υπουργείο Άμυνας επιβεβαίωσε ότι δυνάμεις του IDF αναχαίτισαν πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη που εκτοξεύτηκαν από τον Λίβανο και ανακοίνωσαν ότι επιτέθηκαν σε μέλη της Χεζμπολάχ σε αντίποινα.
Ο πρωθυπουργός του Λιβάνου, Ναουάφ Σαλάμ, καταδίκασε τις επιθέσεις κατά του Ισραήλ ως «ανεύθυνες και ύποπτες». Το υπουργείο Υγείας του Λιβάνου δήλωσε ότι 31 άνθρωποι σκοτώθηκαν και 149 τραυματίστηκαν σε ισραηλινές επιδρομές. Τα μέτωπα απλώνονται…
Στην ίδια εφημερίδα διαβάζω άρθρο του Αβίβ Ντρουκέρ, που ισχυρίζεται ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν έχουν τη δυνατότητα να οικοδομήσουν ένα νέο Ιράν, ούτε έχουν στρατηγική για την ανατροπή του καθεστώτος.
Όπως ακριβώς με τον Σαντάμ Χουσεΐν, έτσι και τώρα, σημειώνει ο αρθρογράφος, «δεν είμαστε προετοιμασμένοι για το μέλλον που επιφυλάσσει η έλλειψη του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ».
Και, θυμάται χαρακτηριστικά μια συζήτηση που του έχει μείνει χαραγμένη στο μυαλό από περασμένα γεγονότα πάλι στην περιοχή.
«Βρισκόμαστε στο 2003: Πρέπει οι Ηνωμένες Πολιτείες να εισβάλουν στο Ιράκ; Ο φίλος μου, ένας Αμερικανός διπλωμάτης, αντιτάχθηκε σθεναρά στην εισβολή. Υποστήριξα ότι αν οι Ηνωμένες Πολιτείες ισχυρίζονται ότι είναι ο παγκόσμιος αστυνομικός, πρέπει να οδηγήσουν στη δικαιοσύνη έναν δικτάτορα σαν τον Σαντάμ Χουσεΐν, ο οποίος καταπιέζει τον ίδιο του τον λαό, θέτει σε κίνδυνο την παγκόσμια σταθερότητα και σχεδιάζει να αποκτήσει πυρηνικά όπλα.
Αυτό θα έκανε, υποτίθεται, μια σοβαρή υπερδύναμη, είπα. Ο Αμερικανός διπλωμάτης απάντησε ότι η Ουάσινγκτον δεν ξέρει πώς να πραγματοποιήσει την οικοδόμηση ενός ρημαγμένου έθνους και ότι μόλις ολοκληρωθεί η στρατιωτική αποστολή, η κυβέρνησή του πάλι δεν έχει ιδέα για το πώς να διαχειριστεί το Ιράκ και τις πολυπλοκότητές του».
