Ο γνωστός υπερασπιστής ανθρωπίνων δικαιωμάτων δικηγόρος, Μιχάλης Παρασκευάς, με σημείωμα του στη στήλη δίνει συνέχεια στο θέμα της αμφιλεγόμενης διπλής συμφωνίας για «έκδοση φυγόδικων και μεταφορά καταδίκων» που υπογράφηκε τον Νοέμβρη 2014 στο υπουργείο Δικαιοσύνης της Κυπριακής Δημοκρατίας κατά την επίσκεψη στη Λευκωσία του υπουργού Δικαιοσύνης του ισλαμικού καθεστώτος του Ιράν, Μοστάφα Πουρμοχαμαντί (Mostafa Pourmohamadi). «Τότε», γράφει στο σημείωμα του, «είχα εκφράσει δημόσια την ανησυχία μου ότι μια τέτοια συμφωνία, μεταξύ ενός κράτους-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ενός αυταρχικού καθεστώτος εγκυμονούσε σοβαρούς κινδύνους για τους αντιφρονούντες Ιρανούς που κατέφυγαν στο νησί ως πολιτικοί πρόσφυγες. Στην πράξη η “αμοιβαιότητα” αυτής της συμφωνίας ήταν μάλλον προσχηματική γιατί η πραγματική κατεύθυνση των εκδόσεων θα μπορούσε να είναι μόνο μία – από την Κύπρο προς το Ιράν. Η εμπειρία των τελευταίων χρόνων επιβεβαιώνει πόσο βάσιμες ήταν αυτές οι ανησυχίες.
Το Ιράν συγκλονίστηκε από κύματα κοινωνικής εξέγερσης και στην πρώτη γραμμή ήταν κυρίως γυναίκες που αρνήθηκαν να συμμορφωθούν με τον επιβαλλόμενο ηθικό κώδικα ενδυμασίας. Η πολιτική ανυπακοή μετατράπηκε σε ποτάμι αντίστασης απέναντι σε ένα αυταρχικό σύστημα εξουσίας και η απάντηση του καθεστώτος υπήρξε αμείλικτη: Μαζικές συλλήψεις, βαριές ποινές και εκτελέσεις αντιφρονούντων. Ταυτόχρονα, η πρόσβαση στην πληροφορία από το εσωτερικό της χώρας είναι πλέον εξαιρετικά περιορισμένη, καθώς το διαδίκτυο ελέγχεται αυστηρά ή διακόπτεται.
Στην Κύπρο έχουν καταφύγει αρκετοί Ιρανοί που προσπάθησαν να ξεφύγουν από αυτή τη βίαιη πραγματικότητα. Ως δικηγόρος είχα την ευθύνη να υπερασπιστώ αρκετούς από αυτούς τους ανθρώπους που εγκατέλειψαν την πατρίδα τους για να σώσουν την ελευθερία ή ακόμη και τη ζωή τους. Η πιο εμβληματική περίπτωση είναι εκείνη ενός Ιρανού τεχνίτη, ο οποίος βρέθηκε για χρόνια εγκλωβισμένος σε μια εξαντλητική περιπέτεια αναζήτησης προστασίας. Ο άνθρωπος αυτός θυσίασε τα νιάτα του και την ίδια του τη ζωή, παλεύοντας ενάντια σε ένα καταπιεστικό καθεστώς και συνεχίζει μέχρι σήμερα τον δικό του Γολγοθά σε αντίξοες συνθήκες στον τόπο μας. Το λιγότερο που έχουμε να κάνουμε ως κοινωνία είναι να σεβαστούμε τον αγώνα αυτών των ανθρώπων και να μην ξεχνάμε γιατί αναγκάστηκαν να φύγουν από τη χώρα τους».
Ο Μιχάλης Παρασκευάς αναφέρεται σε πολιτικό πρόσφυγα από το Ιράν που ζει στην Κύπρο για περισσότερα από 20 χρόνια και μου είχε πει σε συνομιλία μας: «Λατρεύω την πατρίδα μου αλλά μισώ το καθεστώς της που το 2005 απαγχόνισε τον πατέρα μου γιατί ήταν υπέρ της Δημοκρατίας. Αν αλλάξει αυτή η κυβέρνηση είμαι ικανός να περπατήσω πάνω στο νερό της θάλασσας για να πάω πίσω. Τόσο πολύ αγαπώ την πατρίδα μου»…
