Άγιες μέρες που μπήκαμε και η είσοδος της Μεγάλης Εβδομάδας ξεδιπλώνει ένα οικονομικό Γολγοθά και μάλιστα χωρίς ανάσταση στον ορίζοντα… Φέτος, οι συγκυρίες μετατρέπουν την πορεία προς το Πάσχα σ’ ένα ανηφορικό Γολγοθά για τον μέσο καταναλωτή. Καλείται να σηκώσει ασήκωτο βάρος και να καταφέρει να επιβιώσει μέσα από ένα πρωτοφανές κύμα ακρίβειας, στερούμενος των όποιων αναγκαίων σωσιβίων… Η αγορά δεν κινείται απλά σε συνήθεις ρυθμούς ανόδου αλλά σ’ ένα τοξικό μίγμα «οικονομικής ασφυξίας» αν όχι και «στραγγαλισμού», με τις τιμές των καυσίμων ν’ αναπροσαρμόζονται πλέον όχι μέρα με τη μέρα, αλλά ανά ώρα.

Οι εξελίξεις το ευνοούν ώστε το φαινόμενο να εντοπίζεται γι’ ακόμα μια φορά στην αντλία. Το ράλι των τιμών στα καύσιμα, έρχεται να λειτουργήσει ως θρυαλλίδα που οσονούπω αρχίζει να πυροδοτεί μια αλυσιδωτή έκρηξη ανατιμήσεων σε όλο σχεδόν το φάσμα της αγοράς. Από τα πιο στοιχειώδη και αναγκαία στα ράφια των σούπερ μάρκετ μέχρι και το εορταστικό τραπέζι – αν δεν αποτελέσει κι αυτό είδος πολυτελείας φέτος σε αρκετά νοικοκυριά – το «μαύρο χρυσό» αναμένεται να συμπαρασύρει τα πάντα στο διάβα του. Και όμως, αυτό είναι το νέο σύστημα, η νέα τάξη πραγμάτων, με κυρίαρχη αρχή το όποιος αντέξει… Όλα τώρα σ’ ένα τέτοιο πλέγμα δικαιολογούνται και προσαρμόζονται σε νέους κώδικες ηθικής και ανθρωπιάς…

Στη σκιά μιας τέτοιας κρίσης, που μεταβάλλεται κι αυτή πλέον ρουτίνα και καθημερινότητα, αναδύονται κι άλλα, ακόμα πιο ανησυχητικά φαινόμενα και κρούσματα. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο το αντικειμενικό κόστος που υπαγορεύουν και επιβάλλουν οι διεθνείς συγκυρίες και κυρίως οι εξελίξεις στη γειτονιά μας, αλλά οι τάσεις κερδοσκοπίας και αισχροκέρδειας, οι οποίες εκτρέφονται σε τέτοιες κρίσιμες περιόδους ως μια άλλη μορφή λερναίας Ύδρας… Είναι τόσο απλό: με το πρόσχημα άλλης μιας κρίσης από τις διεθνείς εξελίξεις, τα φαινόμενα κερδοσκοπίας όχι μόνο δεν λείπουν, αλλά ευδοκιμούν κατά ένα ασυγκράτητο τρόπο. Στραγγαλίζονται κυρίως ευάλωτες ομάδες πληθυσμού και νοικοκυριών, όπως συνταξιούχοι, άνεργοι, χαμηλόμισθοι, οι οποίοι τέτοιες μέρες μάλιστα βρίσκονται μπροστά στο φάσμα της στέρησης, ακόμα και στοιχειωδών βασικών αγαθών. Κι ας κάποιοι επιμένουν να το θεωρούν υπερβολή. Πραγματικά, όταν η επιβίωση μετατρέπεται σε άσκηση ισορροπίας, ακόμα και το νόημα των ημερών παραμένει άπιαστο σε περιεχόμενο.

Εκείνο που πρωτίστως αναμένει ο μέσος πολίτης, πέραν των όποιων μέτρων εξαγγέλλονται, είναι η πραγματική ενεργοποίηση των όποιων μηχανισμών προστασίας του από το Κράτος, με άμεσες, αποφασιστικές και επί της ουσίας παρεμβάσεις. Απαιτούνται αυστηροί έλεγχοι σε πραγματικές συνθήκες για την πάταξη της όποιας αισχροκέρδειας και για την ουσιαστική στήριξη των νοικοκυριών, κυρίως των ευάλωτων ως προς τις οικονομικές συνθήκες επιβίωσης. Και αυτό θα πρέπει να το αισθανθούν. Αν δεν τοποθετηθεί άμεσα ένα «φρένο» στην αισχροκέρδεια, η φετινή Ανάσταση θα περιοριστεί σ’  ένα βουβό Γολγοθά, πίσω από τις κλειστές πόρτες πολλών νοικοκυριών.