Την κα. Αννίτα Δημητρίου δεν τη γνωρίζω, παρά μόνο ως Πρόεδρο της Βουλής και Πρόεδρο του Δημοκρατικού Συναγερμού (ΔΗΣΥ). Του Κόμματος που ίδρυσε και τίμησε ο Γλαύκος Κληρίδης.
Ο οποίος, κατά πολλούς, ήταν ο καλύτερος πολιτικός ηγέτης που είχε ποτέ η Κύπρος.
Δεν δυσκολεύομαι να πω ότι αν ήταν ακόμα ακμαίος και μαζί μας, όλα τα «αστεία» που επιπλέουν εδώ και χρόνια στον αφρό της πολιτικής, δεν θα ήταν πουθενά. Εκτός αν τους περιμάζευε το ΕΛΑΜ, η και κανένα τηλεοπτικό κανάλι για σχολιασμό της πολιτικής επικαιρότητας.
Ο πραγματικός ηγέτης, κρίνεται από τα έργα του. Όχι από ανώδυνα σχόλια στον «αέρα» ή στα παράθυρα. Ούτε και από χαζά πυροτεχνήματα στα Μέσα Μαζικής Δικτύωσης.
Δεν κατάλαβα τι ακριβώς θέλει να πει ο Συναγερμός, αλλά και η κα. Δημητρίου, για τις αποκαλύψεις του δημοσιογράφου-ερευνητή και συγγραφέα Μακάριου Δρουσιώτη.
Αμφισβητώ αν εκείνοι που τώρα εξανίστανται έχουν διαβάσει έστω ένα από επίμαχα βιβλία του. Όπως και τις αξιόπιστες πηγές και δηλώσεις που ο συγγραφέας αναφέρει.
Είναι αλήθεια ότι στην Κύπρο λίγοι είναι εκείνοι που διαβάζουν πραγματικά. Οι περισσότεροι συμφωνούν ή διαφωνούν με εκείνους που διαβάζουν. Η άποψή τους δεν προκύπτει από πνευματική διεργασία κατόπιν σοβαρής αναγνώσεως.
Ωραία! Δεν τα έχετε διαβάσει τα βιβλία; Ερωτώ τους ξερόλες.
Οι τίτλοι τους, δεν σας κέντρισαν το ενδιαφέρον;
Κράτος Μαφία, το ένα,
Η Συμμορία, το άλλο.
Και, Έγκλημα στο Κραν Μοντανάν, το τριτο.
Μάλλον όχι, απαντώ για λογαριασμό τους.
Κάτι θα τους έχουν πει κάποιοι γνωστοί. Κάποιο σχόλιο θα άκουσαν από έναν παραγωγό σε μουσικό ραδιόφωνο, και επειδή τον γουστάρουν, τον D.J., «είναι φυτευτός ο Δρουσιώτης», θα πει με μουσικό χαλί μπιτάτο.
Ναι, υπάρχουν άνθρωποι που τα διάβασαν και έχουν γόνιμο προβληματισμό.
Υπάρχει και το βιβλίο του πρώην Προέδρου Νίκου Αναστασιάδη, που έχει τίτλοι «Ο Συκοφάντης», φωτογραφίζοντας τον Δρουσιώτη. Επικρίθηκε για αυτό.
Όμως, από την άλλη, και ο Δρουσιώτης τον παρέλαβε κανονικά με το «Συμμορία». Τίτλος βαρύς. Που προδιαθέτει ή και «καθοδηγεί» τον νοήμονα και όχι τυχάρπαστο αναγνώστη. Είναι βαριά λέξη «Ο Συκοφάντης».
Όπως και το Συμμορία. Που όμως, αν αυτός ο χαρακτηρισμός δικαιολογεί τα γεγονότα που ο δημοσιογράφος παρουσιάζει, έχει καλώς.
Αν όχι (και αυτό δεν είναι δύσκολο να το διαπιστώσεις αν έχεις κοινό νου, αν ξέρεις να διαβάζεις, και αν έχεις τη δυνατότητα να βρεις αδιάσειστα στοιχεία και από άλλη έγκυρη πηγή), τότε, ναι, μπορεί ο συγγραφέας να εγκληθεί για συκοφαντική δυσφήμηση και ό,τι άλλο.
Έτσι λειτουργεί η Δημοκρατία, και έτσι «δουλεύουν» και οι θεσμοί της.
Προσωπικά, δεν θα δυσκολευτώ να πω ότι το «Κραν Μοντανά», που το παρακολούθησα δημοσιογραφικά εν τη γενέσει του έως και την τραγική του κατάληξη, είναι όπως το αναφέρει ο Δρουσιώτης.
Υπήρξε και υπάρχει αντίλογος, ναι. Ο πρώην Πρόεδρος μας έδωσε και σημαντικές σημειώσεις από εκεί, που ο καθένας θα μπορούσε να έχει ως προς έρευνα διερεύνηση. Αυτή η έρευνα με πήγε σε πηγές που δεν αμφισβητώ με τίποτα. Εμπλουτίστηκα και από τα τεκμήρια και τα συμπεράσματα του Μακάριου.
Ευτυχώς, δεν έχω «τσιμεντωθεί» στην Κύπρο για να παρασυρθώ σε κάποια από τα όποια, όχι λίγα, «στρατόπεδα αποκλειστικής αλήθειας για το Κυπριακό».
Και είναι θλιβερό που όλες αυτές οι «απολυτότητες!», βρίσκουν τρόπο να πετάγονται από το πουθενά, και να μολύνουν το πολιτικό μας στερέωμα με θλιβερές βεβαιότητες.
Ελπίζω, να μπορούμε να λύνουμε τις διαφορές μας με πολιτισμένο και τεκμηριωμένο διάλογο. Αν φτάσουμε όμως σε … γκαγκστερικές περιπτώσεις, χαθήκαμε!
