Άλλο βάσανο τώρα! Γιατί να γίνει πρέσβης η Φιλίππα Καρσερά Χριστοδουλίδη. Δηλαδή μέχρι τώρα που ήταν πληρεξούσιος υπουργός ήταν καλά, αλλά πρέσβης έχει πρόβλημα.
Έγιναν τέσσερις νέοι πρέσβεις, όλοι πάνω κάτω της ίδιας προϋπηρεσίας. Η σύζυγος του Προέδρου είναι επαγγελματίας διπλωμάτης, εργάζεται στο υπουργείο Εξωτερικών από το 1999, εργάστηκε σε πάρα πολλές θέσεις. Όταν με τα χρόνια άρχισε η ανέλιξή της διετέλεσε Προϊσταμένη του Τμήματος Διαχείρισης Κρίσεων, Αναπληρώτρια Γενική Γραμματέας Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, Σύμβουλος του Προέδρου της Δημοκρατίας για Ευρωπαϊκά θέματα και από το 2024 Διευθύντρια της Διεύθυνση Schengen και Προξενικών Υποθέσεων. Μια φυσιολογική εξέλιξη σε αυτή την πορεία ήταν η θέση πρεσβευτή.
Παλιά χρειαζόταν μόνο μια συνέντευξη στο υπουργείο και μία στην ΕΔΥ για να γίνει κάποιος ή κάποια πρέσβης, και μετρούσε περισσότερο η αρχαιότητα. Τώρα γίνονται και εξετάσεις από εξωτερικούς συνεργάτες (τώρα έγιναν από την KPMG, μετά από προσφορές). Έδωσαν τις εξετάσεις 20 άτομα, οι 18 διπλωμάτες, πέρασαν οι δώδεκα και η κ. Καρσερά Χριστοδουλίδη κατετάγη πρώτη. Κατανοητό να λένε κάποιοι ότι θα μπορούσε να αποφύγει να διεκδικήσει τη θέση για να μην προκληθούν σχόλια, αφού είναι η σύζυγος του Προέδρου. Ακατανόητη, όμως, η ανθρωποφαγία που ξέσπασε ακόμα μια φορά.
Το 2023 η κ. Καρσερά Χριστοδουλίδη είχε ξανά την ευκαιρία, την κάλεσε η ΕΔΥ αλλά το απέρριψε γι΄ αυτόν τον λόγο. Επειδή είχε εκλεγεί Πρόεδρος ο Χριστοδουλίδης. Τώρα, όμως, γιατί να το απορρίψει; Αφού επέστρεψε στο υπουργείο Εξωτερικών όπου είναι η καριέρα της τι πιο λογικό να την συνεχίσει ως εργαζόμενη και όχι ως διακοσμητικό στοιχείο στην πολιτική καριέρα του συζύγου της. Όταν έκανε δουλειά στον Φορέα Κοινωνικής Στήριξης δεν άρεσε στα κόμματα, παραιτήθηκε, ο φορέας καταργήθηκε και εμείς, κοινωνία και πολιτικό σύστημα, πρέπει να αποφασίσουμε αν θέλουμε πραγματικά ισότητα και αξιόλογες γυναίκες σε απαιτητικές θέσεις ή αν θέλουμε γυναίκες διακοσμητικά στοιχεία στην καριέρα των συζύγων τους.
Έχω απόλυτη σιγουριά ότι με αυτά που λέω θα εμφανιστούν πολλοί να ξεκινήσουν την αυθαιρεσία για το ότι είμαι του κατεστημένου, του προεδρικού, του συστήματος, τέτοια. Αλλά, οι αναγνώστες της στήλης γνωρίζουν ότι γράφω αυτά που πιστεύω και δεν με ενδιαφέρουν οι αυθαίρετοι, που είναι πάντα έτοιμοι για λιντσαρίσματα. Και σε αυτή την ιστορία πιστεύω ότι ως κοινωνία (ως όχλος, αν θέλετε) βγάζουμε άδικο μένος κατά της κ. Καρσερά Χριστοδουλίδη.
Ειδικά επειδή εργάζεται ως διπλωμάτης επί 27 χρόνια, είναι στη βαθμίδα πληρεξούσιου υπουργού και η διεκδίκηση προαγωγής σε πρέσβη είναι η αναμενόμενη εξέλιξη, αν έχει τα προσόντα. Αν πήγαινε εκεί ουρανοκατέβατη, από τον ιδιωτικό τομέα, ας πούμε, όπως έγινε με πολλούς άλλους κατά καιρούς, θα υπήρχε μια δικαιολογία και θα της άξιζε η όποια επιθετικότητα της κοινής γνώμης.
Τώρα, απλώς ψάχνουμε κάθε τόσο ποιον θα ρίξουμε στην πυρά για να συνεχίσουμε να παριστάνουμε τους κυνηγούς της διαφθοράς, αλλά όχι της πραγματικής διαφθοράς που συνεχίζει να βασιλεύει στον τόπο. Και τελικά, βρισκόμαστε μόνο σε ένα συνεχές κυνήγι μαγισσών χωρίς νόημα.
Υ.Γ. Ασφαλώς και θα μπορούσε η σύζυγος του Προέδρου να πάρει την απόφαση να μην διεκδικήσει καμιά προαγωγή ενόσω ο Χριστοδουλίδης είναι στην Προεδρία. Θα ήταν μια επιλογή σε βάρος της καριέρας της, αλλά ας πούμε ότι θα επέλεγε να αποφύγει έτσι ακόμα και την αδικαιολόγητη καχυποψία. Όμως, ακόμα και σε αυτή την περίπτωση πιστεύει κανένας ότι οι ίδιοι κατήγοροι δεν θα έβρισκαν κάτι άλλο να πουν; Ακόμα και το ότι φοβήθηκε ότι δεν θα περάσει τις εξετάσεις και γι΄ αυτό τις απέφυγε, θα το έλεγαν. Ή, ότι δεν χρειάζεται να διεκδικήσει προαγωγή αφού κάνει ό,τι θέλει στο υπουργείο! Τέτοιοι γίναμε, βουτηγμένοι στα βορβόπηλα. Όλοι μαζί.
