Ως παράπονο το θέτουν κόμματα και υποψήφιοι. Ότι ξεχνιούνται όσα καλά έκαναν, οι πολίτες τα διαγράφουν και τους παρουσιάζουν όλους ως άχρηστους και διεφθαρμένους, που έκαναν μόνο κακό στον τόπο.
Όντως περάσαμε πολλές κρίσεις τα πολλά τελευταία χρόνια και το ότι τις ξεπεράσαμε (όσες ξεπεράσαμε) δεν οφείλεται στους σωτήρες του διαδικτύου, αλλά σε πολιτικούς που είχαν την ευθύνη των αποφάσεων και των χειρισμών. Το καλύτερο παράδειγμα είναι ο Νίκος Αναστασιάδης. Έγιναν πολλά θετικά για τους πολίτες επί της δικής του διακυβέρνησης. Από την πιο σπουδαία μεταρρύθμιση, που ήταν το ΓεΣΥ, μέχρι την αντιμετώπιση της κρίσης του κορωνοϊού με τεράστιο κόστος για τα κρατικά ταμεία αλλά με τεράστιο όφελος για επιχειρήσεις και εργαζόμενους.
Στη ζυγαριά θα έπρεπε να μπαίνουν κι αυτά για να υπάρχει ισορροπία, τα υπέρ και τα κατά, αλλά η κοινή γνώμη δεν λειτουργεί έτσι. Τα θετικά διαγράφονται όταν υπάρχουν άλλα, πολύ μεγαλύτερα αρνητικά. Κανείς δεν μιλά για το ΓεΣΥ όταν αναφέρεται στον Νίκο Αναστασιάδη, μιλά για τα Χρυσά Διαβατήρια, για τα ταξίδια στις Σεϋχέλλες, για τη διαφθορά. Παρότι επί δικής του διακυβέρνησης φυλακίστηκαν για διαφθορά δήμαρχοι, βουλευτές και άλλοι, η βαριά σκιά της διαφθοράς παραμένει γύρω από το όνομά του.
Η Βουλή στην πενταετία που έκλεισε δεν έκανε καλά για τον τόπο; Βεβαίως έκανε. Η εισαγωγή νομοθεσιών που ενισχύουν την πάταξη της διαφθοράς ήταν άκρως σημαντική. Και πολλές άλλες νομοθεσίες εκσυγχρονισμού του κράτους και της κοινωνίας. Αλλά, αυτά θεωρούνται αυτονόητα, είναι καθήκον των βουλευτών. Και μένουν στην αφάνεια. Εκείνα που όλοι θυμούνται είναι ότι με δεκάδες ώρες και μέρες συζητήσεων δεν κατάφερε να προστατεύσει τους πολίτες από τις εκποιήσεις ή γενικά από την οικονομική καταστροφή. Και πάνε όλα τα κακά στην τελευταία πενταετία της βουλής παρόλο που πολλά προέρχονται από την προηγούμενη. Ξεπέρασε η οικονομία την κρίση, οι τράπεζες, μειώθηκε η ανεργία, δεν υπάρχουν κοινωνικά παντοπωλεία. Ναι. Αλλά, δεκάδες χιλιάδες νέοι δεν έχουν ικανοποιητικούς μισθούς, δεν έχουν τρόπο να αποκτήσουν στέγη, δεν βλέπουν μέλλον. Αυτό επισκιάζει τα υπόλοιπα.
Η αμφισβήτηση του πολιτικού συστήματος, των κομμάτων, των κυβερνήσεων γίνεται μαζικά. Και τους πιάνει όλους, χωρίς να μπορεί κανένας να ξεχωρίσει καλούς και κακούς, ικανούς και ανίκανους. Οι θετικές αποφάσεις της πολιτικής ηγεσίας δεν παίζουν κανένα ρόλο ή παίζουν δευτερεύοντα. Όχι γιατί ξεχνιούνται, αλλά γιατί άλλες, κακές αποφάσεις, κακοί χειρισμοί, επισκιάζουν τα θετικά.
Πώς μπορεί δηλαδή η κοινή γνώμη να χειροκροτεί την εισαγωγή του θεσμού της Ανεξάρτητης Αρχής κατά της Διαφθοράς, όταν η διαφθορά συνεχίζει να βασιλεύει και όταν από αυτή την Αρχή δεν είδε ακόμα κανένα ηχηρό αποτέλεσμα για πάταξή της; Κι όταν, σε αντίθεση με διακηρυγμένες «καλές προθέσεις» κυβέρνησης, βουλής ή Αρχής, αυτό που εισπράττουν οι πολίτες είναι βίντεογκεητ!
Πώς να πανηγυρίζει η κοινή γνώμη για την πολύ σημαντική απόφαση εισαγωγής φυσικού αερίου για ηλεκτροπαραγωγή, όταν στην πράξη πληρώνει εκατοντάδες εκατομμύρια για το τερματικό στο Βασιλικό και βλέπει, από τη μια να πηγαίνουν τα λεφτά σε μαύρη τρύπα χωρίς να υλοποιείται τερματικό και από την άλλη οι λογαριασμοί του ηλεκτρικού που παραμένουν σε εφιαλτικά ύψη;
Πώς να χειροκροτεί για την σημαντική μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης με υποσχέσεις για βελτίωση υπηρεσιών και εξοικονομήσεις, όταν στην πράξη δεν βλέπει ούτε καλύτερη εξυπηρέτηση, ούτε εξοικονομήσεις; Αντίθετα βλέπει τους λογαριασμούς του για δημοτικά τέλη να αυξάνονται και ούτε καν δόθηκε λύση σε ορατά λάθη, όπως η κατά γενική ομολογία πληθώρα αντιδημάρχων!
Όταν, λοιπόν, κόμματα και πολιτικοί υπενθυμίζουν ότι δεν πρέπει να διαγράφονται τα καλά και σημαντικά που έκαναν, πρέπει να ξέρουν ότι η κοινή γνώμη βομβαρδίζεται από παντού με τα κακά και είναι ευάλωτη, όχι γιατί δεν εκτιμά τα καλά που έγιναν, αλλά γιατί αυτά που βιώνει ο πολίτης είναι οι χοντρές ματσαράγκες, που πέφτουν στο κεφάλι του. Αποφάσεις που δεν δίνουν λύσεις στα μεγάλα ζητήματα που τον απασχολούν. Και γίνεται ευάλωτος και ευκολόπιστος επειδή τα λαϊκά δικαστήρια στα κοινωνικά δίκτυα ασχολούνται μόνο με τα αρνητικά.
Ο λαός αύριο θα στείλει το δικό του μήνυμα. Κι αυτό θα προέρχεται από όσα εισέπραξε τα προηγούμενα χρόνια τόσο από τα κόμματα και τη βουλή, όσο και από τα λαϊκά δικαστήρια. Ελπίζω μόνο να έχει την ωριμότητα να μην στείλει μήνυμα διάλυσης. Να ψηφίσουμε ανθρώπους ικανούς, ώριμους, με γνώση, που δεν θα κάνουν ματσαράγκες να πέφτουν στα κεφάλια μας για τα επόμενα πέντε χρόνια.
