Καλά ε! Τόλμησε η στήλη χθες να υπερασπιστεί την ανεξαρτησία της Ελεγκτικής Υπηρεσίας κι άστραψε και βρόντηξε η οπαδοσύνη. Όταν υπερασπιζόμουν την ίδια ανεξαρτησία επί Οδυσσέα Μιχαηλίδη ήμουν σωστός, τώρα έγινα ξαφνικά άσχετος και δεν ξεχωρίζω την ανεξαρτησία από το ανέλεγκτο.
Μέχρι και για κείμενο – καραγκιοζιλίκι, μου έγραψε μια κυρία. Για το δικό μου κείμενο. Που τόλμησε να υποστηρίξει ότι είναι γελοιότητα να θέλουν οι βουλευτές να θέσουν την Ελεγκτική Υπηρεσία υπό την κηδεμονία τους.
Αυτή είναι η διαφορά μας, όμως, με τον συρφετό των λαϊκών δικαστηρίων. Όταν παίρνουμε θέση απέναντι σε γεγονότα δεν το κάνουμε αναλόγως των προσώπων που επηρεάζονται. Τα πιστεύω μας υπερασπιζόμαστε. Αυτό που θεωρούμε σωστό και δίκαιο για να υπηρετείται ο τόπος και κανένας άλλος.
Δηλαδή, αν είναι Γενικός Ελεγκτής ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης δεν επιτρέπεται να αμφισβητείται η ανεξαρτησία της Ελεγκτικής Υπηρεσίας, αλλά αν είναι ο Ανδρέας Παπακωνσταντίνου η ανεξαρτησία βαφτίζεται ανέλεγκτο, και το ανέλεγκτο είναι ανεπίτρεπτο;
Αυτό λοιπόν που αμφισβητούμε είναι το αν οι βουλευτές έχουν τόσο καθαρή τη φωλιά τους (και το μυαλό τους) ώστε να ασκούν έλεγχο σε μια υπηρεσία που έχει κατ΄ εξοχήν αρμοδιότητα να ελέγχει την εκτελεστική εξουσία, εν μέρει και την νομοθετική. Αν είναι έτσι τότε γιατί εκφράσαμε έντονες διαφωνίες όταν η κυβέρνηση, επί Χαρτζιώτη υπουργού Δικαιοσύνης και επί Οδυσσέα Γενικού Ελεγκτή, επιχείρησε να εισάγει τον θεσμό του Ελεγκτικού Συμβουλίου;
Γράφαμε τότε πως «όταν η κυβέρνηση ετοιμάζει “εκσυγχρονισμό” της Ελεγκτικής Υπηρεσίας και ο υπουργός Δικαιοσύνης δηλώνει ότι θα δημιουργηθεί “ένα σώμα πού θα προβαίνει σε κάποιας μορφής έλεγχο και θα προσφέρει ορισμένες ασφαλιστικές δικλείδες σε σχέση με τη λειτουργία της Ελεγκτικής”, δεν είναι τίποτε άλλο παρά προσπάθεια ελέγχου της δημοσιότητας που δίνει η σημερινή Ελεγκτική Υπηρεσία στις εκθέσεις της» (27/7/2024).
Λοιπόν, απορρίπταμε τότε το Ελεγκτικό Συμβούλιο, συμφωνώντας με τον Οδυσσέα Μιχαηλίδη, διότι κρίναμε πως ήταν προσπάθεια ποδηγέτησης της Ελεγκτικής Υπηρεσίας από την κυβέρνηση. Αντί αυτού θα καταλήξουμε σήμερα στην ποδηγέτηση από τα κόμματα; Από τους βουλευτές; Από τον Οδυσσέα και από τον Μπάρο, που τάχθηκε στο πλευρό του; Αν είναι αυτή η επιλογή, προσωπικά αναθεωρώ και υποστηρίζω το Ελεγκτικό Συμβούλιο, παρά το κομματικό.
Σήμερα, που τίθεται ξανά το ζήτημα, επαναλαμβάνουμε αυτό που λέγαμε και τότε. Ότι έχει μεγάλη διαφορά να μιλάμε για ανέλεγκτο του Γενικού Εισαγγελέα και να το παρουσιάζουμε ίσο κι όμοιο με το ανέλεγκτο του Γενικού Ελεγκτή. Όπως είπε προχτές ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης στον Alpha, «έχει αυτή η χώρα δεινοπαθήσει με το ανέλεγκτο του Γενικού Εισαγγελέα. Δεν μπορεί ξαφνικά εν έτει 2026 να θυμόμαστε ότι υπάρχει ακόμη ένα ανέλεγκτο αυτό του Γενικού Ελεγκτή».
Έχει διαφορά και σήμερα, είχε και όταν ήταν ο Οδυσσέας Γενικός Ελεγκτής. Στο βασικό ότι ο Γενικός Εισαγγελέας και ο Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας είναι αξιωματούχοι με πανίσχυρες εκτελεστικές εξουσίες. Ενώ ο Γενικός Ελεγκτής δεν έχει καμιά εξουσία να επιβάλει αποφάσεις του. Καμία απολύτως. Κάνει μόνο συστάσεις. Τις οποίες ουδείς λαμβάνει υπόψη νομικά και θεσμικά, μόνο ντόρος στον δημόσιο λόγο γίνεται. Αλλά το μόνο που ενοχλεί όσους βρίσκονται σε θέσεις εξουσίας και είναι ελεγχόμενοι είναι η δημοσιότητα. Αυτή είναι η διαφάνεια που χρειάζεται ο τόπος. Και όχι αν θα δοθούν σε βουλευτές εσωτερικά υπηρεσιακά έγγραφα της Ελεγκτικής Υπηρεσίας για να ελέγξουν αν ο Παπακωνσταντίνου κάνει τη δουλειά του, όπως οι βουλευτές θέλουν να την κάνει. Από πού ως πού;
Απορρίπταμε λοιπόν κηδεμόνευση του Γενικού Ελεγκτή με την τοποθέτηση Ελεγκτικού Συμβουλίου πάνω από το κεφάλι του, δεν θα υποστηρίξουμε την κηδεμόνευσή του από κόμματα. Είναι πιο άξιοι (μην πω πιο τίμιοι και παρεξηγηθώ) οι βουλευτές μας από ένα Ελεγκτικό Συμβούλιο;
Σωστός ο ΔΗΣΥ, που ανακοίνωσε χθες ότι δεν πρόκειται να δεχθεί «πρακτικές που επιχειρούν να θέσουν την Ελεγκτική Υπηρεσία ή και άλλες Ανεξάρτητες Αρχές υπό πολιτική κηδεμονία». Περί αυτού πρόκειται. Πολιτικά καραγκιοζιλίκια σε βάρος του αξιόπιστου και αποτελεσματικού ελέγχου και του δημοσίου συμφέροντος.
