Τόσος θόρυβος για πολλές εβδομάδες ως προς τον περιβόητο ανασχηματισμό αλλά τελικά ο κρότος που βγήκε από το αποτέλεσμα δεν ήταν ανάλογος του αναμενόμενου. Χωρίς τη μεγάλη έκπληξη. Χωρίς μεταγραφή ηχηρού ονόματος. Χωρίς να αγγίξει τελικά μέτρια περίπτωση όπως αυτή του υφυπουργού Τουρισμού για παράδειγμα. Και με εσωτερικές μετακινήσεις που περνούν απαρατήρητες.
Δύο είναι τα στοιχεία στα οποία αξίζει να σταθεί κάποιος. Πρώτον, η ξεκάθαρη πρόθεση του Προέδρου να ικανοποιήσει στο μέγιστο βαθμό το ΔΗΚΟ και τις απαιτήσεις τις οποίες είχε θέσει. Πλέον, το μεγάλο κόμμα του κέντρου βρίσκεται στην Κυβέρνηση με τέσσερις υπουργούς (Δαμιανού, Χαραλαμπίδη, Τσολάκη και Σενέκη).
Μια πολιτική κίνηση εκ μέρους του Προέδρου, που ξεκάθαρα έχει προσανατολισμό το 2028. Δένει πολύ γερά πλέον στο άρμα του το ΔΗΚΟ. Με τέσσερις υπουργούς στην Κυβέρνηση, 19 μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές, πρέπει να γυρίσει ο κόσμος ανάποδα για να μπορέσει να κάνει άλλη επιλογή. Αν βεβαίως, υπήρχε περίπτωση να αναζητήσει κάποια άλλη επιλογή…
Με την χθεσινή ανακοίνωση του ανασχηματισμού, ο Νίκος Χριστοδουλίδης πέραν του προαναφερθέντος στόχου αναφορικά με το ΔΗΚΟ, πρέπει να σημειωθεί ότι κατάφερε να αποφύγει κάποια μουρμουρητά, που η διαρροή των πιθανών αλλαγών τις προηγούμενες μέρες έδειχνε ότι θα ακολουθούσαν αλλά σίγουρα γέννησε μερικά άλλα.
Συγκεκριμένα, απέφυγε την γκρίνια η οποία θα ακολουθούσε αν όντως μετακινούσε τον Νεόφυτο Χαραλαμπίδη από το υπουργείο Υγείας στο υπουργείο Μεταφορών. Θα ήταν πολιτικό σφάλμα, αφού ο συγκεκριμένος υπουργός μόλις πριν από οκτώ μήνες είχε διοριστεί και θα μεταπηδούσε σε ένα άλλο υπουργείο, που θα έτρωγε το χρόνο του μέχρι να ενημερωθεί.
Παράλληλα, όμως, θα είναι δύσκολο να δικαιολογηθεί πώς έχουν υπουργοποιηθεί οι δύο αντιπρόεδροι του ΔΗΚΟ και ο αμέσως επόμενος στην ιεραρχία αξιωματούχος, ο γενικός γραμματέας Γιώργος Σολωμού, που ήταν στα ονόματα που πρότεινε το ΔΗΚΟ, έμεινε έξω και προτιμήθηκαν δύο στελέχη, που απέτυχαν να εκλεγούν βουλευτές.
Και αυτό ανεξαρτήτως, της αξίας των επιλεγέντων. Χωρίς η στήλη να συμμερίζεται τέτοια κομματικά κριτήρια, όταν ο ξεκάθαρος στόχος είναι να εξασφαλίσεις τη μέγιστη στήριξη ενός κόμματος σε μια εκλογική αναμέτρηση, δεν μπορεί να αγνοείς το προναφερθέν κριτήριο.
Το δεύτερο σημαντικό στοιχείο το οποίο προκύπτει από τον ανασχηματισμό είναι η υπουργοποίηση της Τίνας Παύλου, η οποία ήταν αριστίνδην υποψήφια του ΔΗΣΥ στις τελευταίες εκλογές. Από την στιγμή κατά την οποία δεν υπουργοποιήθηκε τελικά και ο Χρίστος Αγγελίδης, μειώνεται το μέγεθος της σύγκρουσης με τον ΔΗΣΥ. Ίσως κοπάσει έτσι και η οργή του Καρούσου…
Είχαμε και χθες επισημάνει πως η νοοτροπία να θεωρεί ένα κόμμα ότι τα στελέχη ή τα μέλη του είναι ιδιοκτησία του, είναι παρωχημένων εποχών. Το μόνο πρόβλημα που υπάρχει είναι προσωπικό της κ. Παύλου. Διότι από την στιγμή που μέχρι χθες βρισκόταν στη σκιώδη κυβέρνηση ενός κόμματος της αντιπολίτευσης (έστω και υπεύθυνης όπως αυτοχαρακτηρίζεται) πώς δικαιολογεί να βρεθεί σήμερα στέλεχος της κυβέρνησης. Αυτό ας το απαντήσει η ίδια.
Πέραν των προαναφερθέντων, οι υπόλοιπες αλλαγές και μετακινήσεις Υφυπουργών και Επιτρόπων είναι ήσσονος σημασίας. Είτε γίνονταν είτε όχι, ουδείς θα ενοχλείτο. Αν πρέπει να σημειωθεί κάτι σε αυτά, είναι η υποβάθμιση της ΕΔΕΚ, που από υπουργείο βρέθηκε με Επίτροπο Περιβάλλοντος (Μυριάνθους) και η έξοδος των Οικολόγων με την αντικατάσταση της Αντωνίας Θεοδοσίου.
Όταν εξανεμίζονται τα ποσοστά, υποβαθμίζονται και τα οφίκια. Από την στιγμή, όμως, που η ΔΗΠΑ παραμένει με δύο υπουργούς (Πάλμας και Μουσιούττας) τουλάχιστον από την ΕΔΕΚ πρέπει να αναμένεται σφοδρή αντίδραση. Τα άτομα θα αποφύγουμε να τα κρίνουμε. Ισχύει πάντοτε η αρχή ότι όλοι κρίνονται επί τω έργω.
Εν ολίγοις, ισχύει η ρήση «ώδινεν όρος και έτεκεν μυν»!
