Σηκώνω ανάστημα!…

Άριστος Μιχαηλίδης, διευθυντής Σύνταξης του «Φ» από το 2006. Ο συνονόματος γεννήθηκε στην Κύπρο, όταν η αφεντιά μου ήταν 1 χρονών. Τα άρθρα του στην εφημερίδα είναι από τα πιο διαβαστερά.

Κατακαλόκαιρα μας προκύπτει «προεδρική ζύμωση» εν όψει των επόμενων προεδρικών εκλογών. Κατά παράδοση, το νταραβέρι ξεκινάει με ανασχηματισμό.

Στα δικά μας τα χωριά, Ελλάδα και Κύπρος, το ανακάτεμα την τράπουλας των Υπουργών, δεν είναι τόσο για να φουλάρει τις μηχανές της η κυβέρνηση, ή να κάνει διορθώσεις εκεί που έως τώρα να υπήρχαν χαμηλοί βαθμοί, αλλά για να ικανοποιήσει και άλλα κόμματα.

Να μοιράσει πρόσφορο.

Μα, από τώρα; Δεν είναι νωρίς, ρε παιδιά; Εκτός απροόπτου, ναι.

Θα γίνουν τον Φεβρουάριο του 2028. Αυτό έλειπε από τώρα να αρχίσουμε τα … προεκλογικά.

Γιατί;

Διότι ισχύει στο έπακρο η λαϊκή ρήση «των φρονίμων τα παιδιά, πριν πεινάσουν μαγειρεύουν». Μια πολύ γνωστή ελληνική παροιμία που σημαίνει ότι πρέπει να προετοιμαζόμαστε έγκαιρα για τις ανάγκες μας και να προβλέπουμε τα προβλήματα προτού αυτά εμφανιστούν.

Με 25 μόνο λέξεις, Το επαναλαμβάνουν κιόλας όλοι, σαν να θέλουν σκόπιμα να παίζουν με τη νοημοσύνη μας. Ότι ο ανασχηματισμός είναι αποκλειστικό προνόμιο του Προέδρου της Δημοκρατίας…

Ψάχνω να βρω στα αρχεία μου μετά τον πόλεμο, ποιοι ανασχηματισμοί έγιναν και ποιοι απέδωσαν;

Αποφασίζει μόνο ο Πρόεδρος; Ελπίζω, ναι.

Υπήρχε χρονιά που δεν χρειάστηκε να γίνει ανασχηματισμός, γιατί το υπάρχον σχήμα ήταν ικανοποιητικό;

Υπάρχει μια λίστα αξιολόγησης των υπό μετακίνηση;

Ποιες είναι οι προϋποθέσεις; Μόνο η ικανότητα;

Υπάρχει περίπτωση, να το παίξουμε σε λόττο;

Όχι! Το Στοίχημα μας έχει φάει τον αγκλέουρα!

Στις προηγούμενες εκλογές στην Ελλάδα, δεν δέχονταν στοίχημα για τον Μητσοτάκη. Ήταν παραπάνω από βέβαιη η εκλογή.

Να δούμε τις θα γίνει στις επόμενες…

Βολτάροντας…

Όποτε καταφέρνω να ξεφεύγω από τα τρέχοντα της ημέρας βρίσκω, εκεί που δεν τα περιμένεις, τα πιο όμορφα πράγματα.

Δεν γκρινιάζω πια για τους ουρανοξύστες της Λεμεσού.

Προσπαθώ να συνηθίσω και να αγαπήσω την πόλη ξανά. Με τα καλά και άσχημά της.

Κατά μία έννοια, είναι σύγχρονη η Λεμεσός. Το βλέπεις παντού. Από τη μία η υπερβολή κι ο νεοπλουτισμός, η λαιμαργία και επίδειξη σε όλα τα επίπεδα. Αυτοκίνητα παντού, και όλες τις ώρες. Χώροι στάθμευσης δεν επαρκούν. Άρα, παρκάρω όπου θέλω.

Ένας φορτηγατζής στην Μέσα Γειτονιά σε βοηθά να ανεβάσεις το αυτοκίνητο σου στο σταθμευμένο φορτηγό, έναντι €20 την ώρα!

Από την άλλη η υπέροχη αρχοντιά μιας πόλης που γλεντάει ανθρωπινά, με τραγούδια, χορό και ανεπιτήδευτη καλοσύνη.

Δεν ξέρω πόσοι Ευρωπαίοι, που κι αυτοί έχουν καλό πορτοφόλι, πάνε σε μεσιτικά γραφεία που δεν ασχολούνται με ουρανοξύστες μας.

Στη Νέα Υόρκη υπάρχει το πανύψηλο Empire States Building που μπροστά στους δικούς μας κιτς skyscapers της ουρανοξύστες είναι πραγματικό ορόσημο. Landmark.

Θα ήθελα να υποδεικνύατε ποια κτήρια θεωρείτε πραγματικά ορόσημα της πόλης.

Εγώ ξεχώριζα τις Αποθήκες Θεοδοσίου όπου στοιβάζονταν τα χαρούπια και έφευγαν γι’ αλλού.

Μέσα σε μια νύχτα τις γκρέμισε ο δήμος.