Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Για την ψυχολογική βία και την ηθική παρενόχληση στο εργασιακό πλαίσιο μίλησε η εγγεγραμμένη συμβουλευτική ψυχολόγος – ψυχοθεραπεύτρια, Λουΐζα Θεοφάνους, στο συνέδριο με τίτλο «Ψηφιακή ευημερία, ισότητα, κοινωνική συμπερίληψη και δικαιοσύνη» που ο μη κυβερνητικός οργανισμός Κοινωνικής Πολιτικής και Δράσης πραγματοποίησε στις 28 Ιουλίου 2026 στο Πολιτιστικό Κέντρο Στροβόλου.
Είπε ότι «ο εργασιακός εκφοβισμός εκδηλώνεται συνήθως σε σχέσεις με ιεραρχική ανισότητα, δηλαδή, από εργοδότη προς υπάλληλο ή προϊστάμενο προς υφιστάμενο. Ο εργασιακός εκφοβισμός δεν είναι… παρεξήγηση», πρόσθεσε, «αλλά είναι συνήθως εσκεμμένος και εξατομικευμένος, με τον θύτη να έχει ως στόχο να πετύχει τον ψυχολογικό υποβιβασμό του θύματος και συχνά τον εξαναγκασμό του σε παραίτηση, αφού απομονώσει και αποκλείσει το θύμα από δραστηριότητες στην εργασία του».
Καθώς άκουγα την περιγραφή της Λουΐζας Θεοφάνους, σκεφτόμουν τη δική μας δημοσιογραφική κοινότητα και την περίπτωση του συναδέλφου μιας άλλης εφημερίδας, που πριν τον απολύσουν, τον απομάκρυναν από το γραφείο, τον απομόνωσαν και του έδωσαν εντολή να δουλεύει από το σπίτι – ήταν πριν εμφανιστεί η τηλεργασία. Είχαν προηγηθεί μήνες απαξίωσης, αποκοπής μισθού, αυθαίρετης διακοπής της προσωπικής του στήλης που ήταν πάντα η πιο διαβασμένη, σύμφωνα με τις δικές τους μετρήσεις. Το… αμάρτημα του δημοσιογράφου ήταν η άρνηση του να δεχτεί λογοκρισία και να… προσαρμοστεί σε δικές τους ιδέες με τις οποίες διαφωνούσε.
Δύο μήνες μετά την απόλυση του, προσκλήθηκε από εκπαιδευτικό Συμβουλευτικής και Επαγγελματικής Αγωγής και συζητούσε για τη δημοσιογραφία ως πιθανή επαγγελματική επιλογή, με δεκάδες μαθητές και μαθήτριες της Γ΄ τάξης Γυμνασίου, στο πλαίσιο του διημέρου εργασίας του σχολείου. Μια μαθήτρια ρώτησε «τι γίνεται σε περίπτωση που ο δημοσιογράφος έχει –και διατυπώνει δημόσια– διαφορετική άποψη για θέματα δημόσιου ενδιαφέροντος, από αυτήν των προϊσταμένων του;».
Η ερώτηση που τέθηκε με τη χαρούμενη ξεγνοιασιά της 15χρονης κοπέλας, έφτασε στα δικά του αυτιά σαν… έκρηξη μιας βόμβας. Η απάντηση του ήταν ότι κάθε δημοσιογράφος θα πρέπει να ρωτά τον εαυτό του κάθε μέρα, πόσο ελεύθερος είναι ως επαγγελματίας και ως άνθρωπος, γιατί η εσωτερική ελευθερία του και η ηθική του ακεραιότητα, είναι σύμφυτη με την επαγγελματική του ύπαρξη.
Και ότι είναι πολύ «τυχερός» ο δημοσιογράφος που έχει εργοδότη ένα πραγματικά δημοκρατικό άτομο που «συλλογάται ελεύθερα» και δεν τον τιμωρεί με εκφοβιστικά και περιοριστικά μέτρα, ή και με παράνομη και αυθαίρετη απόλυση, στην περίπτωση που έχει και εκφράζει διαφορετικές απόψεις από τις δικές του. Καθώς απαντούσε στην ερώτηση, αισθανόταν τον πόνο της αδικίας, αλλά χαμογελούσε πλατιά. Γιατί ναι, ένιωθε την καρδιά του αναστατωμένη, αλλά τη συνείδηση του ήσυχη.
