Σπουδαίο το χρυσό του Μίλτου στο μήκος, σπουδαιότερο το χρυσό στο ήθος! Αυτό προσφέρει ελπίδα!

Ο Μίλτος Τεντόγλου έχει απογειωθεί. Βαδίζει στον αέρα. Φτάνει στον ουρανό. Και προσγειώνεται στην άμμο. Ο πίνακας γράφει αριθμό από χρυσάφι: 8.44 μ. Ο ιπτάμενος Έλληνας πρόσθεσε το χρυσό μετάλλιο του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος στη μοναδικής αξίας συλλογή του. Μέσα σε 8 χρόνια, μάζεψε 13 μετάλλια, τα 12 χρυσά, σε κορυφαίους αγώνες (Ολυμπιάδες, Παγκόσμια και Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα ανοικτού και κλειστού στίβου).

Είδα ξανά και ξανά το βίντεο. Προσπαθούσα να αντιληφθώ το μεγαλείο του. Είναι πολύ σπουδαίο να κατακτάς τα πάντα σε μερικά χρόνια. Είναι, όμως, εξαιρετικό να μπορέσεις να κατακτήσεις ταυτόχρονα και τον απόλυτο σεβασμό για το ήθος σου. Και ο Μίλτος το κατάφερε.

Το παλληκάρι από τα Γρεβενά, με τη μικρασιατική καταγωγή, σε μια στιγμή που κάποιοι καίνε την Ελλάδα απ’ άκρη σ’ άκρη, έρχεται να της προσφέρει οξυγόνο. Παρέα με τον Καραλή, τον Πετρούνια, το δικό μας τον Κοντίδη, τα παιδιά του πόλο και άλλους, επιμένουν να μας προσφέρουν αλλεπάλληλες ενέσεις ζωής. Επιμένουν να μας ανασύρουν από το βαθύ πηγάδι της θλίψης και της μιζέριας. Εκεί όπου ένα σωρό κουστουμαρισμένες μετριότητες επιμένουν με την ανικανότητα και την ανευθυνότητά τους να μας χώσουν για πάντα.

Επιμένουν να μας θυμίζουν ποια είναι η πραγματική Ελλάδα που αγαπάμε! Η Ελλάδα που υπομένει. Η Ελλάδα που επιμένει. Η Ελλάδα που αντέχει. Η Ελλάδα που αενάως αναγεννάται από τις στάχτες.

Τα μετάλλια από τις επιτυχίες όλων αυτών των σπουδαίων νέων προσφέρουν μια συναρπαστική λάμψη. Κάπου εδώ, όμως, το μυαλό αρχίζει τα παιγνίδια. Από τη μια σκέφτεται τον Μίλτο και από την άλλη ξυπνά εικόνες από θλιβερούς ινφλουένσερς. Από τη μια μου φέρνει το απίστευτο χαμόγελο του Καραλή και από την άλλη μερικούς γελοίους τικτόκερς, που σκαρφίζονται κάθε σαχλαμάρα για να κερδίσουν likes. Ζωντανεύει το αγνό χαμόγελο του σπουδαίου Κοντίδη αλλά αμέσως μετά, μου θυμίζει θλιβερούς νέους, που αναζητούν έσοδα από ομάδες οπαδών, επιδεικνύοντας το σώμα τους.

Δυο κόσμοι τόσο διαφορετικοί. Νέοι της ίδιας ηλικίας. Που όλοι αναζητούν την επιτυχία στη ζωή τους. Και την εξασφάλιση οικονομικής σταθερότητας, αφού χωρίς αυτήν δεν είναι δυνατόν να προχωρήσουν σε βάθος χρόνου.

Από τη μια, όμως, κάποιοι το επιδιώκουν με κόπο και μόχθο. Με ατελείωτες ώρες να κτυπιούνται στα γυμναστήρια, στα στάδια, στα κολυμβητήρια… Από την άλλη, κάποιοι το επιχειρούν χωρίς σταγόνα ιδρώτα. Αραχτοί πίσω από ένα κομπιούτερ. Στήνοντας σαχλά βιντεάκια ή ακόμη χειρότερα, επιδεικνύοντας το σώμα τους.

Η καρδιά σηκώνει μπαϊράκι. Ταρακουνάει το μυαλό. Του φωνάζει να συνέλθει. Εκείνο συμμορφώνεται. Εστιάζει στον σπουδαίο Μίλτο Τεντόγλου. Αυτό το ιπτάμενο παιδί, που μετά από την ιστορία που έγραψε με δύο χρυσά μετάλλια σε δύο συνεχόμενες ολυμπιάδες, το μόνο που είχε να πει είναι «ελπίζω να σας έκανα λίγο χαρούμενους»! Και δεν δίστασε να «εκτεθεί» λέγοντας «δεν ήμουν καλός». Ο δις χρυσός ολυμπιονίκης, το πρώτο πράγμα που έπραξε, ήταν να κάνει αυτοκριτική. Διότι δεν έφτασε το μεγάλο στόχο ενός ρεκόρ.

Και δεν ήταν η πρώτη φορά. Σε όλη τη χρυσή σταδιοδρομία του, ο Μίλτος αυτός είναι. Ένας ταπεινός, απλός, προσγειωμένος νέος, που παραδίδει μαθήματα ήθους. Πώς να ξεχάσει κάποιος την υπέροχη πράξη του πριν από οκτώ χρόνια σε ένα ευρωπαϊκό πρωτάθλημα.

Ολοκληρώνοντας την τελευταία προσπάθεια, αναγνώρισε μια κυρία μέσα στο σκάμμα που ίσιωνε την άμμο. Δεν ήταν μια απλή εθελόντρια. Ήταν η Γερμανίδα Χάικε Ντρέσλερ! Μια γυναίκα θρύλος στο μήκος, με σωρεία παγκόσμιων τίτλων και δύο χρυσά ολυμπιακά μετάλλια. Μια υπερπρωταθλήτρια, που εθελοντικά ίσιωνε την άμμο! Έσκυψε και της φίλησε ταπεινά το χέρι σε ένδειξη σεβασμού!

Αυτό είναι που κάνει την τεράστια διαφορά. Το ήθος το οποίο συνοδεύει το ταλέντο αυτών των παιδιών. Δεν τα τυφλώνει η επιτυχία και η λάμψη του χρυσού. Παραμένουν ταπεινοί. Προσγειωμένοι. Παραμένουν Άνθρωποι!

“Το ήθος είναι ο προστάτης θεός του ανθρώπου “ είχε πει ο Ηράκλειτος. «Ταλέντο, για να ξέρεις, είναι να είσαι άνθρωπος. Αυτό λέω εγώ ταλέντο» είχε γράψει ο Καββαδίας. «Είναι σημάδι πραγματικής ιδιοφυΐας να παραμένεις ανεπηρέαστος από την επιτυχία», υπογράμμισε ο Μάρτιν Έσλιν, άγγλος θεατρικός συγγραφέας και κριτικός.

Λες και όλοι τους είχαν στο μυαλό τους αυτά τα σπουδαία παιδιά. Αυτό το απαράμιλλο ήθος τους είναι πολλαπλάσιας αξίας από τα χρυσά των Ολυμπιακών. Αυτοί οι λεβέντες είναι τα πραγματικά πρότυπα. Σε αυτούς πρέπει να εστιάσουν τα σχολεία και τα παιδιά μας. Αυτό είναι το πιο σπουδαίο πανεπιστήμιο! Αυτοί είναι οι πραγματικοί άριστοι των αρίστων. Όχι ο κάθε youtuber, ο κάθε τικτόκερ και ο κάθε κενός περιεχομένου ινφλουένσερ!

Αυτά τα πρότυπα έχουμε ανάγκη και η Ελλάδα και η Κύπρος! Για να υπάρχει ελπίδα…