Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google

Add philenews.com on Google

Αυτήν που χαρακτήρισε «τη μεγαλύτερη κομπίνα σε βάρος του συνδικαλιστικού κινήματος» εκ μέρους κάποιων ξενοδόχων, σε σχέση με την απασχόληση αιτητών πολιτικού ασύλου στη ξενοδοχειακή βιομηχανία της Κύπρου, περίγραψε με σαφήνεια ο Παναγιώτης Ιωαννίδης, αναπληρωτής γενικός γραμματέας της Ομοσπονδίας Υπαλλήλων Ξενοδοχείων, Επισιτισμού και Κέντρων Αναψυχής της ΣΕΚ.

Μιλώντας στο συνέδριο με θέμα «Προώθηση της δίκαιης απασχόλησης για το μεταναστευτικό εργατικό δυναμικό στην Κύπρο», που οργάνωσε στις 30 Ιουλίου 2026 στη Λευκωσία η οργάνωση Step Up Stop Slavery  στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού έργου HOST, αναφέρθηκεστην εργασιακή εκμετάλλευση υπηκόων τρίτων χωρών στον τομέα της φιλοξενίας. Μεταξύ άλλων, είπε ότι «ταπόστα στα οποία επιτρέπεται η απευθείας εργοδότηση αιτητών ασύλου στα ξενοδοχεία είναι περιορισμένα και αφορούν κυρίως βοηθητικό προσωπικό (π.χ. βοηθοί κουζίνας, λαντζέρηδες, καθαριστές εξωτερικών χώρων) και έτσι κάποιοι ξενοδόχοι στρέφονται στο “παράθυρο” των εργολάβων.

Το διάταγμα του υπουργείου Εργασίας επιτρέπει την απασχόληση αιτητών ασύλου στον τομέα των “Υπηρεσιών Καθαρισμού Κτιρίων και Βιομηχανικών Χώρων”. Εδώ, λοιπόν, ανοίγει το παράθυρο και στήνεται η κομπίνα με τις “εταιρείες καθαρισμού”. Μια ιδιωτική εταιρεία που εγγράφεται στον Έφορο Εταιρειών ως “εταιρεία καθαρισμού”, εξασφαλίζει πανεύκολα από το Τμήμα Εργασίας εγκρίσεις και υπογράφει Πρότυπα Συμβόλαια Απασχόλησης για δεκάδες αιτητές ασύλου, που προσλαμβάνονται ως “καθαριστές κτηρίων” για τον καθαρισμό των δωματίων και των κοινόχρηστων χώρων του ξενοδοχείου.

Στα χαρτιά του υπουργείου Εργασίας είναι “καθαριστές της εταιρείας Χ”, αλλά στην πράξη φοράνε τη στολή του ξενοδοχείου, παίρνουν οδηγίες από την executive housekeeper (προϊσταμένη ορόφων) του ξενοδοχείου, δουλεύουν ως καμαριέρες, λαντζέρηδες, κουβαλητές, ακόμα και βοηθοί σερβιτόροι ή βοηθοί κουζίνας. Αν εξεταστεί η πραγματική φύση της εργασίας τους και η πρακτική αυτή από το Τμήμα Εργασιακών Σχέσεων ή το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών, κρίνεται παράνομη, αφού η “αγορά υπηρεσιών” θεωρείται εικονική. Το ξενοδοχείο διαπράττει αδίκημα, καθώς παραβιάζει τους ξενοδοχειακούς Κανονισμούς και την Κλαδική Συλλογική Σύμβαση και κινδυνεύει με βαριά πρόστιμα για αδήλωτη/ υποδηλωμένη εργασία.

Όταν το συνδικάτο μπαίνει στο ξενοδοχείο και εντοπίζει αυτούς τους εργαζόμενους, η διεύθυνση βγάζει την ουρά της απ’ έξω: “Δεν είναι δικοί μου υπάλληλοι, είναι εξωτερικό συνεργείο καθαρισμού”. Εδώ, κρύβεται η οικονομική εκμετάλλευση: Ο εργολάβος πληρώνει τον αιτητή ασύλου ψίχουλα και συχνά του αποκόπτει λεφτά από τον μισθό του για δήθεν μεταφορικά και για διαμονή σε τρώγλες, το ξενοδοχείο γλιτώνει το κόστος της Συλλογικής Σύμβασης και ο εργαζόμενος δουλεύει 10-12 ώρες την ημέρα, χωρίς να φαίνεται πουθενά η υπερωρία του. Αυτό το παράθυρο μετατρέπει “εταιρείες καθαρισμού” σε υπεργολάβους που νοικιάζουν φθηνή, απροστάτευτη εργασία, παρακάμπτοντας πλήρως το πνεύμα του διατάγματος του υπουργείου Εργασίας για τα ξενοδοχεία».