Έκαστος στο είδος του…

Κι εμείς, στο παραδοσιακό καφενεδάκι… που πίνουμε καφέ και τσακωνόμαστε για τα νέα. Ρε συ, τι γράφει εδώ η εφημερίδα σου;

«Τραγωδία με ελικόπτερο στην Ελλάδα: Στο μικροσκόπιο τα τελευταία δευτερόλεπτα πριν τη συντριβή».

«Ε, τι δεν καταλαβαίνεις;».

«Πώς στην ευχή μπαίνουν σε μικροσκόπιο κάτι δευτερόλεπτα;». Θα σας γελάσω…

Πάντα μου αρέσει το «ξεψάχνισμα» των ειδήσεων που … περισσεύον ή περνάνε στα ψιλά:

«Υπουργός στην Κολομβία βρίσκεται αντιμέτωπος με θύελλα επικρίσεων, μετά τη φωτογράφισή του σε στιγμές χαλάρωσης σε παραλία».

Δηλαδή, αν δεν ήταν σε στιγμές χαλάρωσης ο άνθρωπος (σ.σ. ο οποίος απλώς ξάπλωνε μπρούμητα στην πετσέτα του, δεν έκανε και τίποτα …ακροβατικά με το μανάρι που λιαζόταν δίπλα του), τι θα γινόταν; Επανάσταση;

«Ο φιλελεύθερος είναι αριστερός ή δεξιός; Ούτε το ένα ούτε το άλλο. Φιλελεύθερος είναι κάποιος που τον βρίζουν οι δεξιοί με το επίθετο “αριστερός” επειδή υποστηρίζει την ανοικτή κοινωνία, ενώ οι αριστεροί τον βρίζουν ως “δεξιό” επειδή υποστηρίζει την ανοικτή οικονομία. Μην ξεχνάμε ότι στην Ελλάδα θεωρούνταν “δημοσιογράφοι” και “αντισυστημικοί”: Ο Τράγκας, ο Βαξεβάνης, ο Αυγερινός, ή ο Λιάτσος».

> Φώτης Κοκοτός, επιχειρηματίας του τουρισμού και των κατασκευών, διευθύνων σύμβουλος της Elounda Real Estate Development, και μέλος της διοίκησης της Ελούντα Α.Ε., της οικογενειακής ξενοδοχειακής επιχείρησης στην οποία εργάστηκε από μαθητής Γυμνασίου. Ασχολείται με μελέτες και κατασκευές έργων τουριστικής φύσης (ξενοδοχεία, σπα, συνεδριακά, κ.ο.κ.).

«Στο υψηλότερο επίπεδο οι σχέσεις Κύπρου – Γαλλίας», σύμφωνα με την Προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας.

> Δηλαδή αν ρωτήσω «ποιο είναι αυτό το υψηλότερο επίπεδο;», τι θα μου απαντήσουν; Χριστοδουλίδης – Μακρόν; Λευκωσία – Παρίσι; Σικουάνας – Πεδιαίος;

> Κι ακόμα, που θα τον πάμε για καφέ; Costa, Island, Starbucks… OXI! Οι φίλοι μου εξανίστανται. Και δικαίως. Έλα Λευκωσία, λένε. Και μου απλώνουν καφετέριες που δεν έχω ακούσει ποτέ: Pieto, Elysian Fusion, Χαλαρά Καφενείο, Giagia Victoria, …, αλλά το τελευταίο θα το προτιμούσα κυπριακό: Γιαγιά Βικτωρία. Στην Κύπρο είμαστε. Όχι στην Σιγκαπούρη. Και μόνο να περάσει ένας ξένος από αυτό ή και τα άλλα όμορφα στέκια, θα καταλάβει, ελπίζω, ότι είναι καφενείο και όχι.

ΥΓ: Μη το παίζω κουλτουριάρης και παραδοσιακός. Ασφαλώς και πηγαίνω, ή και παραγγέλλω από τις αλυσίδες. Αλλά παραμένω πιστός σ’ αυτά που από παιδί άκουγα. Μικρούλης ήμουν, δεν είχα ακόμα καφέ. Μ’ άρεσε όμως η διαφήμιση: «Έκαστος στο είδος του κι ο Λουμίδης στους καφέδες».

Το σύνθημα εμφανίστηκε για πρώτη φορά γύρω στο 1927 από την οικογένεια Λουμίδη (τον Νίκο Λουμίδη), όταν ένας ανταγωνιστής άνοιξε κατάστημα δίπλα από το δικό τους.

Συνδυάζει τη λόγια φράση «έκαστος στο είδος του» (ο καθένας είναι ειδικός στον τομέα του) με την απόλυτη εξειδίκευση της μάρκας στον καφέ. Το πρώτο έμμετρο διαφημιστικό κείμενο για το κατάστημα των αδελφών Λουμίδη στα Χαυτεία (Ομόνοια), γράφτηκε από τον κορυφαίο σατιρικό ποιητή, Γεώργιο Σουρή:

«Καφέ Βραζιλίας σαν θέλεις να πιείς / Και κέφι να κάνεις ωσάν μερακλής / Στο δρόμο Αιόλου μες στα Χαυτεία / Λουμίδης & Σία