Δάσκαλε που δίδασκες Αβέρωφ μου… H επίθεση σε ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ και το αυτογκόλ με τις παρωπίδες

«Επειδή οι παρωπίδες για μένα δεν έχουν θέση στην πολιτική, θα σας πω με έναν τρόπο ξεκάθαρο…». Πομπώδης, ομολογουμένως, τοποθέτηση του Αβέρωφ Νεοφύτου. Θα ήταν ευχής έργο αν αυτή ήταν η κυρίαρχη αρχή μεταξύ των πολιτικών. Η πολιτική και οι πολιτικοί θα βρίσκονταν αναμφίβολα σε πολύ ψηλή θέση στην κλίμακά της αξιοπιστίας και θα έχαιραν εξαιρετικού βαθμού σεβασμό από τους πολίτες. Σε αντίθεση με τον πάτο στον οποίο βρίσκονται εδώ και πολλά χρόνια. Αρκεί αυτοί που διακηρύττουν τα περί παρωπίδων να το πράττουν σε όλες τις περιπτώσεις και όχι κατά το δοκούν…

Η πομπώδης ανάρτηση του Αβέρωφ Νεοφύτου ανέφερε τα ακόλουθα: «Επειδή οι παρωπίδες για μένα δεν έχουν θέση στην πολιτική, θα σας πω με έναν τρόπο ξεκάθαρο. Οι δύο κατ’ εξοχήν παραδοσιακές δυνάμεις της λύσης, ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ (δυστυχώς αμφότερες, φοβούμενες το δήθεν πολιτικό κόστος, άφησαν κι αυτές τελευταία το Κυπριακό κατά μέρος) βαρύνονται με λανθασμένες αποφάσεις για το Κυπριακό.

Κατά την άποψή μου, η ιστορία θα χρεώσει στο ΑΚΕΛ: 1. Το ΟΧΙ στο αμερικανοβρετανικοκαναδικό σχέδιο και 2. Το ΟΧΙ στο σχέδιο Ανάν. Και στον ΔΗΣΥ: 1. Τον ενταφιασμό των ιδεών Γκάλι και 2. Το ναυάγιο του Crans Montana».

Το κατά πόσο έχει δίκαιο ή όχι ο Αβέρωφ στα σημεία τα οποία χρεώνει στον ΔΗΣΥ και στο ΑΚΕΛ είναι ευρύτατο θέμα και σηκώνει μεγάλη συζήτηση. Υπάρχουν πολλά αμφισβητούμενα σημεία στην κάθε περίπτωση την οποία αναφέρει. Και σαφώς, δεν είναι της ώρας για μια τέτοια συζήτηση. Άλλωστε, ακόμη και αν παραδεχθεί κάποιος ότι έχει απόλυτο δίκαιο, δεν είναι κάτι που αλλάζει την ιστορία. Ούτε και μπορεί να επηρεάσει το παρόν ή το μέλλον.

Εκείνο, όμως, το οποίο έχει πολύ μεγάλη σημασία είναι αν ο πολιτικός που δηλώνει ότι «οι παρωπίδες δεν έχουν θέση στην πολιτική», πράττει το ανάλογο ο ίδιος σε κάθε περίπτωση.

Όσον αφορά τον ενταφιασμό των Ιδεών Γκάλι, αφορά κατηγορία την οποία είχε δεχθεί ο ιδρυτής του ΔΗΣΥ Γλαύκος Κληρίδης την περίοδο 1992-93, ώστε να εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας σε βάρος του τότε Προέδρου Γιώργου Βασιλείου. Ανέτρεξα στο αρχείο μου αλλά, δυστυχώς για τον Αβέρωφ, δεν εντόπισα καμία δική του αντίδραση στην τότε απόφαση Κληρίδη – ΔΗΣΥ. Προφανώς, τότε «οι παρωπίδες είχαν θέση στην πολιτική»…

Επειδή το 1992 είναι αρκετά μακρινό και ο καθένας μπορεί να ισχυριστεί ότι ο Αβέρωφ ήταν μόλις 31 ετών, δεν διέθετε επαρκείς πολιτικές γνώσεις και σίγουρα δεν είχε την ισχύ την οποία απέκτησε αργότερα, ας δούμε τι συνέβη στη δεύτερη περίπτωση. Καταγγέλλει τον ΔΗΣΥ (ήταν πρόεδρός του τότε) ότι φοβήθηκε το πολιτικό κόστος και ενταφίασε τις συζητήσεις στο Κραν Μοντανά το 2017. Τότε είχε κατηγορηθεί ο Νίκος Αναστασιάδης ότι δεν επέμεινε μέχρι το τέλος γιατί στόχευε σε επανεκλογή του το 2018.

Ωστόσο, όπως εύστοχα επισήμανε ο συνάδελφος Ανδρέας Πιμπίσιης σε ρεπορτάζ του, τον Σεπτέμβριο του 2017, ο Αβέρωφ Νεοφύτου υπερασπίστηκε τους χειρισμούς Αναστασιάδη. Υποστήριζε ότι το Πλαίσιο Γκουτέρες και το άτυπο έγγραφο για τον μηχανισμό εποπτείας έπρεπε να αποτελέσουν κεκτημένο: «Πρέπει η συνέχιση του διαλόγου να είναι με βάση το συγκεκριμένο κεκτημένο», έλεγε. «Οφείλουμε, τόσο το Πλαίσιο όσο και τον Μηχανισμό Εφαρμογής, να τα διασφαλίσουμε ως κεκτημένο, όπως ακριβώς είπε και ο Έλληνας Υπουργός Εξωτερικών» πρόσθετε ότι είχε πει στο Εθνικό Συμβούλιο.

Μάλιστα, έκανε ακόμη πιο ξεκάθαρη τη στήριξή του στον τότε Πρόεδρο της συναγερμικής κυβέρνησης, εξηγώντας γιατί δεν συζητήθηκε το Πλαίσιο Γκουτέρες: «Η Τουρκία, παρά τις προσπάθειες του Προέδρου Αναστασιάδη και του Νίκου Κοτζιά, επέμενε να έχει ρόλο εγγυήτριας δύναμης με δικαίωμα παρεμβάσεων. Δυστυχώς, ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών δεν επέτρεψε να φτάσουμε σε ουσιαστική συζήτηση του Μηχανισμού Επιτήρησης, αφού ουδέποτε αποδέχτηκε τις προτάσεις του Πλαισίου Γκουτέρες για κατάργηση των Εγγυήσεων».

Δάσκαλε που δίδασκες Αβέρωφ μου… Προφανώς, οι παρωπίδες πάντοτε είχαν θέση στην πολιτική. Συνεχίζουν να έχουν και μάλλον είναι απίθανο να έρθει η στιγμή που θα εκλείψουν!

Ότι όμως, ο Αβέρωφ μένει εκτεθειμένος για τη βροντώδη τοποθέτηση του δεν είναι το μείζον στην υπόθεση. Πολύ πιο εκτεθειμένος μένει με τις θέσεις τις οποίες εξέφρασε σε δύο podcast. Υιοθετεί τη δήλωση της Ολγκίν ότι είναι απαραίτητη προϋπόθεση το άνοιγμα οδοφραγμάτων και τα ΜΟΕ για να ανοίξει ο δρόμος για πενταμερή. Μας υποδεικνύει την αδυναμία της ε/κ πλευράς να συμφωνήσει στο άνοιγμα οδοφραγμάτων με αποτέλεσμα να φεύγει ο ΓΓ με άδεια χέρια.

Ο Αβέρωφ είναι γνωστό τοις πάσι πλέον, ότι είναι παθιασμένος για να πετύχει το 2028 ότι δεν μπόρεσε το 2023. Με τέτοιες θέσεις, όμως, καλύτερα να αποχωρήσει από το γήπεδο από τώρα. Πρώτον, η μάχη που έχει να δώσει είναι να κερδίσει το χρίσμα εσωκομματικά. Ήδη με τις προαναφερθείσες βολές του, έχει πετύχει ένα ωραιότατο αυτογκόλ.

Δεύτερον, ακόμη και αν καταφέρει να εξασφαλίσει το χρίσμα (πράγμα εξαιρετικά δύσκολο) πρέπει να πείσει το εκλογικό σώμα να τον περάσει στο δεύτερο γύρο και μετά να τον εκλέξει. Αν νομίζει ότι με τέτοιες θέσεις που παραπέμπουν σε μικρή ομάδα ψηφοφόρων κερδίζει έδαφος, τότε μάλλον πιστεύει ότι μπορεί ο ήλιος να βγει από τη δύση!