Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Φέτος τον Ιούλιο επιχειρηματολόγησα ότι ο διαγκωνισμός ανάμεσα στα κορυφαία στελέχη του ΔΗΣΥ (άλλο ηγεσία κι άλλο απλοί ψηφοφόροι), ενόψει των προεδρικών εκλογών, οφείλεται στο ατομικό συμφέρον. Αφορμή για την παρέμβασή μου εκείνη, ήταν μια μεγαλοστομία της προέδρου του ΔΗΣΥ ενώπιον κορυφαίων κομματικών στελεχών ότι, «υπεράνω κομμάτων είναι η πατρίδα».
Όμως, στις προεδρικές εκλογές το 2023, ήταν το ατομικό συμφέρον εκείνο που καθόρισε τη στάση που τήρησαν τότε, εκείνοι που σήμερα πρωτοστατούν στο αλληλοφάγωμά τους ως υποψήφιοι στις επόμενες προεδρικές, είτε στον εσωκομματικό ανταγωνισμό. Ούτε η ιδεολογία, ούτε η πατρίδα ήταν το κριτήριο για τη στάση τους, αλλά το ναρκωτικό της ατομικής φιλοδοξίας. Φυσικά, τέτοιες συμπεριφορές υπάρχουν σε όλα τα κόμματα, αλλά στον ΔΗΣΥ αποκαλύφθηκε μια ιδιαίτερα σάπια κατάσταση αφού για χρόνια προέβαλλαν τον μανδύα του εκσυγχρονισμού!
Στην πραγματικότητα, η παραδοσιακή τεχνητή πώρωση, η εξουσία κι άλλα, λειτουργούσαν συγκολλητικά στις εκ διαμέτρου αντίθετες ιδεολογικές ομάδες εσωκομματικά, αλλά το 2023 απογύμνωσε πολλούς και πολλά που αποκρύβονταν π.χ. κορυφαία στελέχη του ΔΗΣΥ τα οποία αιτούνταν να είναι υποψήφιοι του ΑΚΕΛ το 2023, μετά την απόρριψή τους, έγιναν ξανά «ακραιφνείς εθνικόφρονες» του ΔΗΣΥ. Μάλιστα, στο «δίλημμα» του δεύτερου γύρου το 2023, η ηγεσία φρόντισε να «δηλητηριάσει» και μερίδα των πολιτών που αλληλοκατηγορούνται πλέον στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης με αποκαλύψεις για συμφωνίες διαμοιρασμού της εξουσίας. Εν ολίγοις, όσα για χρόνια συμβαίνουν στα κόμματα, αλλά «θάβονταν» και συγκαλύπτονταν, τώρα βγήκαν στο προσκήνιο από τους πρωταγωνιστές.
Επιβεβαιώνεται επίσης και το φαινόμενο του «ολιγάρχη» στα κυπριακά δρώμενα, που πάντα υπήρχε ως υποψία σε συζητήσεις στο παρασκήνιο. Ολιγάρχης θεωρείται ένας ζάμπλουτος επιχειρηματίας ο οποίος έχει μεγάλη πολιτική επιρροή μέσω της διαπλοκής και των σχέσεων του με κορυφαία πολιτικά πρόσωπα.
Ορθολογικά, ο ζάμπλουτος προωθεί τα ιδιοτελή του συμφέροντα κι επιδιώξεις μέσω των πολιτικών προσώπων υπό την επιρροή του, τα οποία πολιτικά πρόσωπα εξυπηρετούνται στην ατομική τους φιλοδοξία για ανέλιξη και επικράτηση από την δύναμη του πλούτου που διαθέτει ο «ολιγάρχης». Χαρακτηριστικά, έχουμε εφημερίδες κι άλλα ΜΜΕ, που ως επιχειρήσεις είναι ζημιογόνες, αλλά διατηρούνται από τους ζάμπλουτους ιδιοκτήτες τους ως εργαλεία για προώθηση συγκεκριμένων πολιτικών, με ορθολογικό αντάλλαγμα την εξυπηρέτηση των δικών τους ιδιοτελών συμφερόντων κι επιδιώξεων. Μια ματιά στη στάση συγκεκριμένων εφημερίδων και καναλιών, καταδεικνύει ότι η μόλυνση που οι πολίτες συζητούσαν στο παρασκήνιο, έχει αναδειχθεί στο φως.
Το θέμα αφορά και την ποιότητα της δημοκρατίας και προβληματίζομαι πώς να το φέρω ενώπιον του Ευρωκοινοβουλίου. Στο μεσοδιάστημα, προτρέπω τους σκεπτόμενους πολίτες, που έχουν έγνοια την πατρίδα, είτε παραδοσιακούς ψηφοφόρους κομμάτων, είτε ανένταχτους, να δείξουν την αποστροφή τους προς τέτοιες τακτικές. Η δημοκρατία ως πολίτευμα είναι εξ ορισμού ατελής αφού έχει αδυναμίες που την καθιστούν ευάλωτη π.χ. η δύναμη του πλούτου, η αδιαφορία, ο έλεγχος των ΜΜΕ, το ναρκωτικό της ατομικής φιλοδοξίας, ο φανατισμός κι η πώρωση κ.ά. Εφόσον, όμως, δεν υπάρχει καλύτερο σύστημα διακυβέρνησης από τη δημοκρατία που οι πρόγονοί μας εφεύραν ως εσαεί δώρο προς την ανθρωπότητα, ο σκεπτόμενος πολίτης είναι το σωσίβιο κι η ελπίδα μας.
