Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Ένα ερώτημα γυροφέρνει στο μυαλό μου τις τελευταίες ημέρες με αφορμή τα διαδοχικά περιστατικά πνιγμών σε κυπριακές παραλίες. Τελικά είναι η θάλασσα που μας πνίγει ή η αδιαφορία; Το ερώτημα δεν είναι πλέον ρητορικό. Διότι όταν σε μικρό χρονικό διάστημα καταγράφονται περισσότερα από ένα περιστατικά πνιγμών, δεν μπορούμε να τα αντιμετωπίζουμε ως μεμονωμένες τραγωδίες. Πρέπει να δούμε τι δεν λειτουργεί σωστά και τι θα μπορούσε να είχε γίνει διαφορετικά. Πρωτίστως, θα πρέπει να απαντήσουμε αν κάναμε όσα μπορούσαμε για να αποτρέψουμε το κακό.
Τα πρόσφατα περιστατικά σε παραλίες της Κύπρου επαναφέρουν στο προσκήνιο το ζήτημα της θαλάσσιας ασφάλειας. Είναι εύκολο, μετά από έναν πνιγμό, να μιλάμε για απροσεξία, για λάθος εκτίμηση ή ακόμη και για αμέλεια του ίδιου του λουόμενου. Ασφαλώς, η προσωπική ευθύνη είναι δεδομένη και έχει τη σημασία της, δεν μπορεί όμως να αποτελεί πάντα την εύκολη απάντηση. Η πολιτεία έχει τη δική της ευθύνη να διασφαλίζει ότι στις παραλίες υπάρχουν οι άνθρωποι, ο εξοπλισμός και οι υποδομές που χρειάζονται ώστε να μπορεί να αντιμετωπιστεί μια δύσκολη κατάσταση.
Αν οι αριθμοί και τα στοιχεία έχουν κάποια αξία τότε ας τα δούμε. Το 2025 καταγράφηκαν 33 θάνατοι λόγω πνιγμών στην Κύπρο. Φέτος, από τον Ιούλιο αναφέρθηκε ότι 84 από τις 374 εγκεκριμένες θέσεις ναυαγοσωστών παρέμεναν κενές. Ο αριθμός δεν είναι μικρός. Μιλάμε για σχεδόν μία στις πέντε θέσεις. Την ίδια ώρα, υπάρχουν παραλίες με χιλιάδες λουόμενους, όπου η κάλυψη τελειώνει στις 6 το απόγευμα λες και οι κίνδυνοι υπακούουν σε ωράριο γραφείου. Εδώ και χρόνια καταγράφονται ζητήματα που αφορούν τον αριθμό των ναυαγοσωστών, το ωράριό τους, αλλά και τον εξοπλισμό που πρέπει να υπάρχει στις παραλίες. Όλα αυτά μπορεί να ακούγονται ως γραφειοκρατικές λεπτομέρειες, όμως στην πραγματικότητα είναι παράγοντες που σε μια κρίσιμη στιγμή μπορεί να κάνουν τη διαφορά ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο.
Βεβαίως, δεν είναι ρεαλιστικό να περιμένουμε ότι ένας ναυαγοσώστης μπορεί να προλάβει κάθε περιστατικό. Ούτε είναι δυνατόν να υπάρχει συνεχής επιτήρηση σε κάθε σημείο της ακτογραμμής. Υπάρχουν όμως παραλίες με μεγάλη επισκεψιμότητα όπου η παρουσία επαρκούς αριθμού ναυαγοσωστών με σαφή και ενιαία ωράρια, ο κατάλληλος εξοπλισμός, η σωστή σήμανση και ο αποτελεσματικός έλεγχος των θαλάσσιων δραστηριοτήτων, θα έπρεπε να θεωρούνται αυτονόητα. Οι ναυαγοσώστες ζητούν εδώ και χρόνια πιο σταθερή εργοδότηση, καθώς οι τρίμηνες ή τετράμηνες συμβάσεις δυσκολεύουν την εξεύρεση προσωπικού.
Οι πνιγμοί του φετινού καλοκαιριού πρέπει να μας προβληματίσουν. Όχι μόνο για λίγες ημέρες, όσο το θέμα βρίσκεται στην επικαιρότητα, αλλά και όταν οι παραλίες αδειάσουν. Να μην επιτρέψουμε να γίνουν άλλη μια εποχική είδηση που θα ξεχαστεί όταν τελειώσει το καλοκαίρι. Γιατί τότε και μόνον τότε θα φανεί αν πραγματικά διδαχθήκαμε κάτι από όσα συνέβησαν ή αν για ακόμη μια φορά θα περιμένουμε το επόμενο καλοκαίρι για να συζητήσουμε τα ίδια προβλήματα.
