Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
«Χαρά να σε γιαούρτωνα εκεί που ρητορεύεις
εκεί που με χειροκροτάς χωρίς να το πιστεύεις,
παίρνεις την αλήθεια μου και μου την κάνεις λιώμα
απ’ το πόδι με τραβάς βαθιά μέσα στο χώμα»
Δ. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ
Αυτό που συμβαίνει με τον ΔΗΣΥ είναι η επιβεβαίωση του προφανούς: Το πολιτικό σύστημα, δηλαδή το κομματικό κατεστημένο, δεν δίνει δεκάρα για το παρόν ή το μέλλον του τόπου -με το παρελθόν δεν ασχολήθηκε ποτέ. Η έγνοια αυτών που συναποτελούν το σύστημα -πρώην και νυν, παλιών και νέων- δεν είναι ο τόπος, όσο κι αν εκμεταλλεύονται το Κυπριακό και τη λύση του για να… εμπλουτίσουν τις αποφάσεις τους. Η έγνοια τους είναι αφενός και πρωτίστως το κόμμα και αφετέρου το τομάρι τους.
Προφανώς, η φιλοδοξία για το δεύτερο εξαρτάται από την ευημερία του πρώτου και αυτό μας τρώει σε αυτό τον τόπο, τόσα μα τόσα χρόνια. Έχουμε μπουχτίσει από εγωκεντρικούς «σωτήρες» που δεν αντιλαμβάνονται ότι σε εκατό χρόνια δεν θα τους θυμάται κανένας και διεκδικούν ρόλο «Ιουλίου Καίσαρα» σε μια διαδικασία της στιγμής.
Πιο συγκεκριμένα, η κατάσταση στο (προς το παρόν) μεγαλύτερο κόμμα της Κύπρου, είναι ανυπόφορη. Όχι γιατί θα αλλάξει κάτι δραματικό στις ζωές των πολιτών αν χάσει και τις επόμενες εκλογές, αλλά γιατί υποχρεώνει μια ολόκληρη κοινωνία να ασχολείται με κατινιές και ψαροταβέρνες της Λευκωσίας. Φυσικά φταίει και η κοινωνία και οι ψηφοφόροι του κόμματος που αγωνιούν και σχολιάζουν τις αποφάσεις του Αβέρωφ Νεοφύτου και της Αννίτας Δημητρίου, λες και βρισκόμαστε πριν την εισβολή και μαλώνουν στους καφενέδες οι γριβικοί και οι μακαριακοί, αλλά είναι οι «πρωταγωνιστές» που ενορχηστρώνουν τη συζήτηση. Είναι οι ίδιοι οι ταγοί που κουρδίζουν τους αυλικούς τους να μιλούν και να γράφουν για αυτούς, σάμπως και είναι τίποτε σπουδαίο.
Γνώριζε πολύ καλά ο κ. Νεοφύτου ότι θα προκαλούσε συζητήσεις γύρω από το όνομά του όταν ανακοίνωνε υποψηφιότητα, έστω κι αν την περιβάλλει με τις μη εξελίξεις στο Κυπριακό. Το ίδιο και η κ. Δημητρίου, που έσπευσε να ανακοινώσει κι αυτή, προσθέτοντας τον σεβασμό στο καταστατικό και τα κομματικά όργανα, για να μην την κατηγορήσουν οι ψευδοπροφήτες της «ενότητας». Μιας ενότητας που δεν υπήρχε ποτέ στον ΔΗΣΥ, τα πολιτικά στελέχη του οποίου είχαν την άνεση να πατούν σε ιδεολογικά δίπολα και να περιπαίζουν τους ψηφοφόρους. Αλλά έλειψαν τα πολιτικά στελέχη κι αυτό αποδείχτηκε τα προηγούμενα χρόνια και τόσο σκληρά το 2023, με την άνοδο του Νίκου Χριστοδουλίδη, ενός τέκνου του κόμματος, στην εξουσία.
Και πλέον, το κόμμα του Κληρίδη και του Αναστασιάδη, οι οποίοι «δημιούργησαν» τον Αβέρωφ και την Αννίτα, κινδυνεύει με μια νέα, άτυπη διάσπαση -η πρώτη έγινε με το ΕΛΑΜ, αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση. Κι αν σε μια δημοκρατία, είναι φυσιολογικό να κλείνουν οι κύκλοι των κομμάτων, στην Κύπρο γίνεται χαμός για να μην αλλάξει τίποτα. Ένας τόπος τουρκοκρατούμενος ασχολείται με τον Αβέρωφ και την Αννίτα, αντί να ασχολείται με τα πιο σοβαρά ζητήματα κι αυτοί, αντί να συζητήσουν για τη ματαιοδοξία τους -έστω και σε μια ψαροταβέρνα- χωρίς να ενοχλούν την κοινωνία, την εξάγουν για να ακούγεται το όνομά τους. Επιβεβαιώνοντας απνευστί και τον Καστοριάδη που επέμενε ότι τα κόμματα λειτουργούν με τρόπο που υποκαθιστά τους πολίτες, μετατρέποντας την ενεργό συμμετοχή σε παθητική ανάθεση εξουσίας σε «ειδικούς» και αρχηγούς. Αλλά φταίνε και οι πολίτες που ασχολούνται.
