Φιλοσοφώντας στο ταβερνάκι…

Βρίσκομαι στηn Κύπρο εδώ και περίπου 4 μήνες. Δεν το επιδίωξα, αλλά κέρδισα χρόνο και απόσταση για να διαβάσω, να γράψω και να σκεφτώ.  

Λίγες ήταν οι έξοδοί μου. Στο ταβερνάκι του Μελή στην Παρεκκλησιά, έδωσα την παρουσία μου. Απόλαυσα καλό φαγητό, με παρέα μικρή και εκλεκτή.

Τρόμαξα, όμως, με τα θηριώδη αυτοκίνητα, που ήταν σχεδόν μεγαλύτερα σε όγκο από την ταβέρνα και ακόμα πιο πολύ με την διαμαρτυρία μερικών πελατών προς τον πάντα ευγενικό ιδιοκτήτη, «γιατί δεν έχεις παρκαδόρους, ρε;».

Το καταφύγιό μου είναι ένα διαμέρισμα στον παραλιακό δρόμο, με τη θάλασσα πιάτο. Ο ουρανός παίζει με τα σύννεφα που συνήθως κινούνται προς το Lady’s Mile και τις βάσεις των Εγγλέζων.

Δεν θα κάνουμε πολιτική τώρα. Τι, άραγε, έχει μείνει να πούμε;

Δίπλα σου, αριστερά, δεξιά, και όσο απλώνεται πέρα-δώθε ο δρόμος, οι ουρανοξύστες κάπως ταίριαξαν με αυτό το «πολύ», που ποτέ δεν καταφέραμε να το περιορίσουμε.

«Η καλύτερη αποθεραπεία σου», μου λέει ο ιατρός μου. «Να κάνεις την παρατηρητικότητα και τις σκέψεις σου βιβλίο»!

Προβοκάτορας μέγας. Μέχρι που καθίσαμε στη βεράντα να τσιμπήσουμε κάτι και να πούμε τα δικά μας. Έχουμε πολύ υλικό. Αλλά, όσο αφορά εμένα, θα προτιμήσω κάτι ερωτικό. Αγαπησιάρικο!

Ο Μακάριος Δρουσιώτης έγραψε 4 βιβλία για την Διαφθορά και την Εξουσία. Το πρόσωπο που θίχτηκε πιο πολύ είναι ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Νίκος Αναστασιάδης, ο οποίος απαντά με δικό του βιβλίο με τίτλο «Ο Συκοφάντης». Γράφτηκε σε χρόνο ρεκόρ, και μετράει 486 σελίδες.

Υ.Γ.: Γιατρέ μου. Προλαβαίνω; Είμαι στη μέση του βιβλίου του Λούντβιχ Βίκενσταϊν, «Η Συνείδηση του Ορίου». Άκου τι λέει, Κλεάνθη μου, για «Τα καρούμπαλα και τις μύγες»:

«Τι ανακαλύπτει η φιλοσοφία; Ένα σωρό πράγματα χωρίς νόημα και τα πολυάριθμα καρούμπαλα που αποκτήσαμε χτυπώντας το κεφάλι μας πάνω στα όρια της γλώσσας. Η φιλοσοφία που μένει, εξαγνίζει, καθαρίζει, πάντα με στόχο να αφήσει ελεύθερη την βάση της γλώσσας. Είναι θεραπεία ενάντια σε κάστρα στον αέρα και προτίθεται να αντιμετωπίσει τα προβλήματα στη ρίζα τους, να εξαλείψει την παρόρμηση που μας ωθεί να χτίζουμε πύργους στην άμμο».

Δεν πρόκειται για μικρολογία: Αξιώνει μια πλήρη σαφήνεια και αυτό σημαίνει ότι τα φιλοσοφικά προβλήματα πρέπει να εξαφανιστούν εντελώς. Αυτή η φιλοσοφία αναζητεί τη γαλήνη, την παύση της σκέψης, επομένως το ίδιο της το τέλος. Ο στόχος της είναι να σταματήσει η παραγωγή φιλοσοφίας. Γι’ αυτό οι κοινοί θνητοί θεραπεύονται με τα λόγια του (εικονιζόμενου) Βίτκενστάϊν:

«Το έργο της φιλοσοφίας είναι να καθησυχάσει το πνεύμα σχετικά με τα ζητήματα χωρίς νόημα. Όποιος δεν είναι προδιατεθειμένος για ορισμένα ζητήματα, δεν χρειάζεται τη φιλοσοφία».