Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Τέσσερις πορείες από διαφορετικά σημεία της Μαδρίτης κατέληξαν στην πλατεία Θιμπέλες το περασμένο Σάββατο με κεντρικό σύνθημα «Προς γενική απεργία». Εξάλλου, στην Πουέρτα δελ Σολ, διαδηλωτές έχουν κατασκηνώσει εδώ και μια βδομάδα διαμαρτυρόμενοι για το κόστος και τις αυξήσεις ενοικίων. Διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν και σε άλλες πόλεις, ενώ στη Βαλένθια σημειώθηκαν συγκρούσεις μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομικών.
Η σπίθα υπήρχε αλλά το μπαρούτι άναψε με την περιπέτεια μιας 87χρονης γυναίκας στη Μαδρίτη, της Μαρικάρμεν Αμπασκάλ, η οποία είναι καθηλωμένη σε αναπηρικό αμαξίδιο και βρέθηκε αντιμέτωπη με έξωση από το διαμέρισμα στο οποίο ζούσε επί επτά δεκαετίες. Οι κινητοποιήσεις απέτρεψαν την έξωση της 87χρονης Αμπασκάλ, η οποία μπόρεσε να επιστρέψει στο διαμέρισμά της, καταβάλλοντας περίπου 500 ευρώ τον μήνα, όσο πλήρωνε επί χρόνια. Η επενδυτική εταιρεία που είναι πλέον ιδιοκτήτρια του ακινήτου, είχε αρχικά ζητήσει 2.650 ευρώ ενοίκιο!
Πάντως, ακτιβιστές από χώρες όπως η Ιταλία και η Ιρλανδία βρέθηκαν αυτές τις μέρες στη Μαδρίτη, ανοίγοντας μια πανευρωπαϊκή συζήτηση για τη στεγαστική κρίση. Σύμφωνα με τη Eurostat, οι τιμές των κατοικιών, πανευρωπαϊκά, αυξήθηκαν κατά 53% από το 2010 έως το 2024, ενώ τα ενοίκια κατά 25%. Στην Εσθονία αυξήθηκαν κατά 208%, σε Ιρλανδία και Ουγγαρία η αύξηση ξεπέρασε το 100%.
Να σημειωθεί ότι η κυβέρνηση Σάντσεθ στην Ισπανία δεν μπόρεσε να περάσει από την κατακερματισμένη Βουλή δύο διατάγματα για τη στέγαση, τα οποία περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, απαγόρευση εξώσεων έως το 2030, καθώς και ρυθμίσεις για τις προσωρινές μισθώσεις και τις ενοικιάσεις δωματίων. Ο σοσιαλιστικός κυβερνητικός συνασπισμός βρίσκεται σε πολύ δύσκολη θέση, με τις εκλογές να διαγράφονται στον ορίζοντα και τη στεγαστική κρίση να αποτελεί κορυφαίο πολιτικό ζήτημα.
Ζήτημα που δεν εμφανίζεται ασφαλώς μόνο στην Ισπανία και το καταλαβαίνουμε κι εμείς εδώ στη μικρή και πανάκριβη Κύπρο. Ή δεν το καταλαβαίνουμε επειδή δεν είμαστε και καμιά σπουδαία κοινωνία. Η στεγαστική κρίση έχει αρχίσει εδώ και χρόνια και η κατάσταση παραμένει ανυπόφορη, με τη Βουλή και τις κυβερνήσεις να καλοκρατούν και να χαϊδεύουν μόνο τα κεφάλια των επενδυτών, συντηρώντας… επαναστατική και φιλανθρωπική φρασεολογία για τα ενοίκια και τη στέγαση.
Κι αυτό, ενώ έχει φουντώσει η συζήτηση στα κοινοβούλια και στους δρόμους πολλών ευρωπαϊκών πόλεων, όταν στη Λευκωσία (και στη λεμεσιανή «ριβιέρα») συνεχίζεται μια «αδολεσχία» στο επίπεδο της οικοδομικής ανάπτυξης. Χωρίς έλεγχο, χωρίς όριο, χωρίς ρυθμίσεις για τις ξένες, επενδυτικές εταιρείες, μέχρι να δούμε κι εμείς άστεγους στα άβολα παγκάκια της Πλατείας Ελευθερίας και συγκινηθούμε ή έστω διερωτηθούμε γιατί διάολο ένα μονάρι να στοιχίζει 1000 ευρώ τον μήνα. Ή γιατί γεμίζουν οι αγγελίες των μεγαλοκαρχαρίων με σπίτια που κατασχέθηκαν από τους πατεράδες και τους παπούδες μας.
