Στη σκιά της προδοσίας

Είναι σαν να διαβάζουμε ιστορικό ανάγνωσμα γεμάτο ίντριγκες και προδοσίες και προδομένους. Βγαίνουν όλα μαζί στη φόρα χωρίς να μας λυπούνται.

Πρώτα ανέδειξε την προδοσία ο Αβέρωφ Νεοφύτου, που υποσχέθηκε ότι ο προδομένος, δηλαδή ο ίδιος, δεν προδίδει και να μείνουν όλοι ήσυχοι ότι δεν θα τους προδώσει ποτέ. Κίνησε το ενδιαφέρον για τον τομέα της προδοσίας. Μετά μίλησε για την προδοσία της ψαροταβέρνας, αλλά αυτό είναι μάλλον το πρόσφατο, υπάρχουν και παλιότερες προδοσίες που στοιβάχτηκαν κι έγιναν βουνό.

Προχτές εμφανίστηκε ο Γιώργος Παμπορίδης και είπε περισσότερα για να μπούμε όλοι στο πνεύμα του μεγάλου κόμματος της δεξιάς. Ο Παμπορίδης αντιλαμβάνεται, είπε, την προσωπική πικρία που αισθάνεται ο Αβέρωφ, διότι προδόθηκε από τον Νίκο Αναστασιάδη, που ήταν ο στενότερος συνεργάτης του και έφαγε πολύ ξύλο εξαιτίας του. Μετά τον πρόδωσε και ο Νίκος Χριστοδουλίδης, που ήταν η προσωπική του επιλογή και τον ανέδειξε σε διάφορα πόστα. Μετά η άλλη προσωπική του επιλογή, η Αννίτα Δημητρίου, την οποία ανέδειξε σε διάφορες θέσεις, τον πρόδωσε κι αυτή.

Έτσι όπως παρουσιάζονται, όμως, πρέπει να σκεφτούμε αν φταίει και ο προδομένος. Διότι, ο Αβέρωφ, γνωστός και ως αλεπού της Αργάκας, φημισμένος για την πολιτική εξυπνάδα του, πόσο έξυπνος πολιτικός είναι τελικά και δεν αντιλήφθηκε ότι επέλεγε και στήριζε προδότες;

Δεν είναι μόνο αυτά. Στη δεύτερη θητεία Αναστασιάδη, λέει ο Παμπορίδης, προοριζόταν για Υπουργός Εξωτερικών ο Χάρης Γεωργιάδης. Αλλά παίχτηκε εναντίον του παιχνίδι και τον απέκλεισαν. «Το παιχνίδι παίχτηκε από τον Νίκο Χριστοδουλίδη και τον Αβέρωφ Νεοφύτου και κατάφεραν να τον αποκλείσουν, προκειμένου να γίνει ο Νίκος Χριστοδουλίδης Υπουργός Εξωτερικών. Και γνωρίζω το παρασκήνιο πολύ καλά».

Φυσικά, ο Χάρης Γεωργιάδης, τα είπε κάπως διαφορετικά και δεν μίλησε για παρασκήνιο. «Ήταν λάθος μου να ζητήσω να μετακινηθώ στο Υπουργείο Εξωτερικών», είπε. «Αυτό το λάθος το διόρθωσα εντός 24 ωρών. Είχα πράγματα να κάνω στο Υπουργείο Οικονομικών και αποφάσεις που έπρεπε να ληφθούν». Ζήτησε να πάει στο Εξωτερικών τη μια μέρα και την επόμενη το ακύρωσε, λέει. Αν ισχύει αυτό που λέει ο Παμπορίδης σημαίνει ότι όλη νύχτα παιζόταν το παιχνίδι εναντίον του από τον Αβέρωφ και τον Χριστοδουλίδη.

Τελικό συμπέρασμα; Αυτό δεν είναι κόμμα, είναι το «The Departed» του Μάρτιν Σκορσέζε, η απόλυτη ταινία προδοσίας, με τον Λεονάρντο Ντι Κάπριο και τον Ματ Ντέιμον. Μην πω ότι μοιάζει και λίγο με το World Series of Poker του Λας Βέγκας, το πιο φημισμένο τουρνουά πόκερ, όπου προχτές ένας Κύπριος Ευαγόρας Ευαγόρου, κέρδισε ένα εκατομμύριο δολάρια στο τελικό τραπέζι του πόκερ. Στο τελικό τραπέζι του ΔΗΣΥ έχει ενδιαφέρον να δούμε ποιοι θα κάθονται. Αλλά είναι νωρίς ακόμα, έχει κι άλλα επεισόδια.

Έχουν πολλοί ρόλο και ευθύνες στο σίριαλ και στη γελοιοποίηση της πολιτικής και της δημόσιας ζωής -διότι περί αυτού πρόκειται όταν βγαίνουν στο φως τα παρασκήνια και οι δολοπλοκίες του μεγαλύτερου κόμματος του τόπου. Αλλά, την μεγαλύτερη ευθύνη την έχει η πρόεδρος του κόμματος, η Αννίτα Δημητρίου, η οποία είχε τρία χρόνια μπροστά της (διότι αυτά ξεκίνησαν από τις προεδρικές του 23) για να ελέγξει το κόμμα που παρέλαβε, να το βάλει σε στέρεες ράγες, και απέτυχε.

Αντί να κλείσει τις πληγές του 2023, τις τραυμάτισε περισσότερο. Πότε διαμαρτυρόμενη διότι ο Χριστοδουλίδης εντάχθηκε στο ίδιο ευρωπαϊκό κόμμα μαζί της (το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα), αντί να επικροτεί γιατί η Κύπρος θα είχε δύο φωνές, πότε ανεβάζοντας τους τόνους της αντιπολίτευσης, πότε κατεβάζοντάς τους (στις βουλευτικές), πότε προσεγγίζοντας ακροδεξιές θέσεις και πότε κεντροδεξιές, πότε παίζοντας σε ταινία του Φειδία στο βωμό της δεύτερης θητείας στη βουλή, και πότε διορίζοντας καμιά τριανταριά σκιώδεις υπουργούς για να δείχνει έτοιμη να κυβερνήσει.

Αυτή ήταν και είναι η βασική πολιτική από το 23 μέχρι το 28. Αλλά το κόμμα παρέμεινε στον κλοιό της προσωπικής ατζέντας κα της προδοσίας. Και ιδού τα αποτελέσματα!