>> Σε τελικές ευθείες, λοιπόν, βαίνουν τα προεκλογικά. Στις εκκλησιαστικές εκλογές στήνονται οσονούπω οι κάλπες. Για την ολοκλήρωση των προβλεπόμενων διαδικασιών εκλογής Προκαθημένου γίνεται πραγματική μάχη με τον χρόνο. Στις προεδρικές, φτάνει και εκεί η ώρα της αλήθειας, που δεν θα έχουν πλέον τον λόγο οι δημοσκοπήσεις και οι όποιες εκτιμήσεις, αλλά η ίδια η πραγματικότητα, η οποία είτε επαληθεύει είτε διαψεύδει, τα όσα παρακολουθούμε και ακούμε. Πιστεύουμε ότι ανεξαρτήτως του τι θα βγει από την περιβόητη «ττενέκκα», το ακόμα πιο δύσκολο αλλά και πιο ουσιαστικό κομμάτι θα είναι η επόμενη μέρα. Ενδιαφέρον στις αρχιεπισκοπικές εκλογές θα έχει η εικόνα της Ιεράς Συνόδου και κατά πόσον θ’ αποφευχθούν τελικά «ανίεροι» σκόπελοι… Προς το παρόν, δείγματα επιπέδου και ποιότητας εκκολάπτονται από το όλο ύφος και ήθος υποψηφίων, οι οποίοι, στην όλη προεκλογική τους που διεξάγουν, καταφέρνουν να συντηρούν, τουλάχιστον μέχρι τώρα, ένα ήπιο κλίμα, μακριά από φανατισμούς και μισαλλοδοξίες… Ίδωμεν… Στην επόμενη μέρα των Προεδρικών, ξεδιπλώνεται το ακόμα μεγαλύτερο στοίχημα, που συνίσταται στο κατά πόσο η Κύπρος, από τα λόγια στην πράξη πλέον, θα έχει την ικανότητα ν’ αντιμετωπίσει τις μεγαλύτερες ίσως προκλήσεις στην ιστορία της. Όχι μόνο στο εθνικό θέμα, αλλά και στα της οικονομίας, της κοινωνίας και του τόσο εύθραυστου και ευμετάβλητου διεθνούς περιβάλλοντος. Όλα φαντάζουν τόσο ρευστά που το πιο βέβαιο που προεξάρχει είναι η αβεβαιότητα… Η όποια αποτυχία, πλέον, δεν θα υπάρχει η πολυτέλεια ν’ αναγνωρίζεται ως ένα λάθος, αλλά θα μας φέρνει μπροστά σε γκρεμοτσακίσματα… Δεν θα είναι άμοιρος και ο λαός με τις όποιες επιλογές του.
>> Προεκλογικά σκηνικά στήνονται για τα καλά και σε Ελλάδα και Τουρκία, με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται, ως προς γεγονότα και εξελίξεις. Δεν είναι η πρώτη φορά, αλλά τώρα η ιδιαιτερότητα εστιάζει στο ότι η παρούσα φάση χαρακτηρίζεται από μια μοναδική ρευστότητα που παρόμοιά της δεν γνώρισε ο χώρος και το περιβάλλον της Ευρώπης από την εποχή του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου. Το τι εξελίξεις μάς περιμένουν σ’ ένα τόσο εύθραυστο περιβάλλον, αποτελεί κι αυτό ένα άλλο μεγάλο στοίχημα.
>> Συζήτηση στη Βουλή για τόσο σοβαρά θέματα, όπως της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης, και το μόνο που φάνηκε ότι λείπει είναι η σοβαρότητα… Το επίπεδο συζήτησης εκπίπτει ενίοτε σ’ εκείνο των σκουπιδιών… Είναι το μόνο που φροντίζουν να επιβεβαιώνουν στον χώρο ως άλλη μια θλιβερή πραγματικότητα. Ο απόλυτος ευτελισμός του πολιτικού λόγου παρακολουθούμε ότι εκτός των άλλων εξαντλείται σε ατάκες λέξεων και εκείνα που απουσιάζουν καταθλιπτικά είναι η τεκμηρίωση και τα σοβαρά επιχειρήματα. Δεν ανταλλάσσονται, δυστυχώς, επιχειρήματα, αλλά συνθήματα και η ουσία παραμένει μονίμως ασύλληπτη…
>>Η θλιβερή υπόθεση με την Κιβωτό του κόσμου, παραπέμπει ακόμα μια φορά και σε ασήκωτες ευθύνες της Πολιτείας απέναντι σε δομές αυτού του τύπου. Κατά τα άλλα, βιώνουμε την εν μιά νυκτί αποδόμηση της «αγιοποίησης» και αποθέωσης ατόμων, με τα όσα καταιγιστικά βγαίνουν καθημερινά. Καθρέφτης και αυτό της κοινωνίας μας.
