Ε, όχι και ανέκδοτο που πρέπει να τελειώσει κ. Μαυρογιάννη μου. Πρόκειται για το κορυφαίο ζήτημα του τόπου και καλά κάνουν οι δημοσιογράφοι που ρωτούν και ξαναρωτούν τους υποψήφιους όταν δεν τους ικανοποιούν οι απαντήσεις. Εδώ έγινε ανέκδοτο το ότι θα κάνει ο Χριστοδουλίδης κυβέρνηση αχταρμά επειδή τον υποστηρίζουν κόμματα με διαφορετικές θέσεις και πάλι δεν αναγνωρίζεται ως ανέκδοτο. Διότι στην προεκλογική είναι με τις επαναλήψεις που ενημερώνονται ή παραπλανούνται οι πολίτες.
Ρώτησε ο Κυριάκος Πομηλορίδης τον Ανδρέα Μαυρογιάννη πώς και δεν έπεισε το ΑΚΕΛ που τον στηρίζει για όσα ο ίδιος μαρτυρεί για το Κραν Μοντάνα κι έχουν εκ διαμέτρου αντίθετες και συγκρουόμενες θέσεις. Κι έδειξε να θυμώνει ο πράος Μαυρογιάννης. Επιτέλους, αυτό είναι ένα ανέκδοτο που πρέπει να τελειώσει, έλεγε. Αλλά είναι ουσία και όχι μόνο για την προεκλογική, αλλά και για την επιβίωσή μας. Αν ο διαπραγματευτής μας ως αυτόπτης μάρτυρας ενημερώνει τι συνέβη στις διαπραγματεύσεις, αλλά το κόμμα με το οποίο θα κυβερνήσει λέει τα αντίθετα, τότε πώς θα χειριστούν το Κυπριακό όταν αναλάβουν την εξουσία.
Από το 2017 μέχρι σήμερα το μεγαλύτερο κόμμα της αντιπολίτευσης, έχοντας ενημέρωση από κάποιους άλλους, όπως συχνά λένε, (άγνωστο ποιους), υποστηρίζει ότι η Τουρκία πρόσφερε τη λύση στο πιάτο, πρόσφερε αποχώρηση στρατευμάτων και κατάργηση εγγυήσεων, και είναι ο Νίκος Αναστασιάδης που αρνήθηκε τη λύση και έφυγε από τις συνομιλίες. Συνεχίζει να το υποστηρίζει αυτό ακόμα και μετά την αποκάλυψη από τον «Φ» όλων των πρακτικών των συνεδριάσεων που έγιναν στον Κραν Μοντάνα και ρίχνουν άπλετο φως στην αλήθεια των γεγονότων.
Ο Ανδρέας Μαυρογιάννης, δήλωνε πάντα και συνεχίζει να δηλώνει, ότι η ευθύνη ανήκει στην Τουρκία. «Ό,τι και να πει κανείς, το γεγονός παραμένει ότι η Τουρκία απέρριψε δύο από τα έξι σημεία του πακέτου Γκουτέρες, το πρώτο ήταν η κατάργηση των εγγυήσεων και το δεύτερο η, εν τέλει, πλήρης αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων. Οπόταν δεν θα μπορούσε να συνεχιστεί η διαπραγμάτευση και ο Γενικός Γραμματέας έθεσε τέρμα» (20/11/2021). Ό,τι και να πει κανείς, λέει. Και τα ίδια λέει, προς τιμήν του, και τώρα που είναι υποψήφιος. Αλλά, το «ό,τι και να πει κανείς», δεν αφορά άλλους, παρά μόνο την ηγεσία του ΑΚΕΛ.
«Τον κατηγορούμε», τον Αναστασιάδη, έλεγε ο Άντρος Κυπριανού σε ομιλία του στη Βουλή, τον Δεκέμβριο του 2017, που ήταν και πιο φρέσκες οι μαρτυρίες. «Τον κατηγορούμε γιατί ενώ είχε την ευκαιρία είτε να καταργηθούν οι εγγυήσεις, από την πρώτη στιγμή, είτε να εκθέσει την Τουρκία, δεν πέτυχε ούτε το ένα ούτε το άλλο». «Την κρίσιμη στιγμή έκανε πίσω, σφραγίζοντας και με τη δική του στάση το αδιέξοδο που είχαμε στο Κραν Μοντανά». «Παγιδεύτηκε στους κομματικούς του υπολογισμούς». Κι αυτή η θέση δεν άλλαξε με την ενημέρωση που υπήρξε τα χρόνια που ακολούθησαν, ούτε και με την προσωπική μαρτυρία του Ανδρέα Μαυρογιάννη.
Γι΄ αυτό και δεν είναι καθόλου ανέκδοτο αυτή η ιστορία, κι ας ενοχλεί να τίθεται ξανά και ξανά. Αν θα εκλέξουμε Πρόεδρο, που δεν μπορεί να πείσει το κόμμα με το οποίο θα κυβερνήσει για τόσο σοβαρό θέμα, και κυρίως ούτε για την ευθύνη της Άγκυρας και τις πραγματικές θέσεις της για τη λύση του Κυπριακού, τότε πρέπει τουλάχιστον να δοθεί μια εξήγηση για να ξέρουμε πώς θα χειριστούν το Κυπριακό.
Άλλωστε, όπως είναι γνωστό, αυτός που ορίζει σε μεγάλο βαθμό τη διαχείριση στο κόμμα, ο Τουμάζος Τσελεπής, πιστεύει ότι δεν ισχύουν αυτά που λέει ο κ. Μαυρογιάννης, διότι ο ίδιος αντιλαμβάνεται, το είπε και πρόσφατα, ότι «ο ΓΓ του αποκάλυψε (στον Πρόεδρο Αναστασιάδη πριν από το δείπνο του ναυαγίου) ότι η Τουρκία του επέδωσε εμπιστευτικό έγγραφο για κατάργηση εγγυήσεων, επεμβατικών δικαιωμάτων και αποχώρηση στρατευμάτων με μηχανισμό επιτήρησης». Δηλαδή, δεν έχει σημασία τι λέει ο Μαυρογιάννης, δεν πιστεύουν την μαρτυρία του ανθρώπου που θέλουν να κάνουν Πρόεδρο και να διαχειριστεί το Κυπριακό. Και μάλιστα, την ώρα που για τον άλλο υποψήφιο, τον Χριστοδουλίδη, διερωτούνται πώς θα κυβερνήσει με τα κόμματα που έχουν διαφωνίες.
