Η ομιλία του Πούτιν για την «Κατάσταση του Έθνους». Κανονικά, εκφωνείται τον Δεκέμβριο, με το κλείσιμο της χρονιάς. Όμως ο κατοχικός στρατός του υπέστη εκείνες τις μέρες μια σειρά από ήττες στο μέτωπο και δεν τον έπαιρνε να εμφανιστεί …τροπαιούχος.

Πραγματοποιήθηκε στο Gostiny Dvor (που σημαίνει «Αυλή των Ξένων», ή «Εμπορικό Κέντρο») – ένα από τα πιο όμορφα αρχιτεκτονικά μνημεία της Μόσχας, μόλις 150 μέτρα μακριά από το Κρεμλίνο. Στεκόταν επάνω σε μία σκηνή, πίσω από ένα λευκό πόντιουμ, με μια συστοιχία από οκτώ ρωσικές σημαίες, αριστερά και δεξιά του. Από κάτω, ένα αυστηρό, ανέκφραστο ακροατήριο – αξιωματούχων, προφανώς, της δικής του αυλής. 

Ξεκίνησε ρίχνοντας την πρώτη του βολή κατά της Δύσης, ό,τι «μετατρέπει μια περιφερειακή διένεξη σε μία παγκόσμια σύγκρουση». Μέσω της οποίας, συνέχισε, «κηρύχτηκε ένας πόλεμος και κατά της θρησκείας μας». Εδώ, ξέφυγε εντελώς….

Μετέτρεψαν, είπε, την παιδοφιλία σε κανονικότητα. Οι ιερείς πιέζονται να ευλογήσουν γάμους ιδίων φύλων. Για τη δική μας, ορθόδοξη εκκλησία, γάμος είναι μόνο η ένωση άνδρα με γυναίκα.

Από κάτω, τα μέχρι εκείνη τη στιγμή κέρινα ομοιώματα έσκασαν το πρώτο πονηρό τους χαμόγελο και χειροκρότησαν …σεμνά. «Εμείς εδώ στη Ρωσία θα προστατέψουμε τα παιδιά μας από τον εκφυλισμό», που επιδιώκει η Δύση.

Ο ηγεμόνας του Κρεμλίνου μιλούσε ωσάν μόνο η Ρωσία να έχει  το ISO της Ορθοδοξίας. Λες και η Ουκρανία πιστεύει σε άλλον Θεό.

Φυσικά, ο Πούτιν αναφέρθηκε πάλι στο αρχικό του αφήγημα περί αποναζιστικοποίησης των περιοχών του Ντονέτσκ και του Λουχάνσκ, τις οποίες κατέκτησε και, μετά από κίβδηλα δημοψηφίσματα, προσάρτησε. Μέσω πολλών χειροκροτημάτων, είπε ότι «είμαστε αδέρφια πάλι» και υποσχέθηκε ότι θα αναμορφώσει όλες εκείνες τις περιοχές. 

Fact Check 1, από την ομάδα διασταύρωσης και επιβεβαίωσης πληροφοριών του BBC: Στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές στην Ουκρανία το 2019, η υποστήριξη μέσω της ψήφου, προς ακροδεξιούς υποψήφιους ήταν μόλις 2%, πολύ πιο κάτω από το ποσοστό ακροδεξιών κομμάτων και υποψηφίων σε πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες. 

Fact Check 2, για την αναφορά του Πούτιν στο ότι μίλια από τις μονάδες του ουκρανικού στρατού έλαβε από τον Ζελένσκι, στις 14 Φεβρουαρίου πέρυσι, τον τιμητικό τίτλο «Έντελβαϊς». Και το χρησιμοποίησε και αυτό ο Πούτιν, για να δικαιολογήσει την εισβολή του. «Αλλά, το λουλούδι αυτό, το Έντελβάις, που φυτρώνει στις Άλπεις, έχει χρησιμοποιηθεί ως έμβλημα και από άλλες ευρωπαϊκές στρατιωτικές μονάδες, όπως η Κροατία για την Μονάδα Ορεινών Αποστολών Διάσωσης, η Ελβετία και ο 21ος λόχος στρατού της Πολωνίας». Ακόμα και η Ρωσία, συμπληρώνει η ομάδα ελέγχου πληροφοριών του BBC, είχε ειδική μονάδα στρατού με το ίδιο όνομα, «Έντελβαϊς», την Rosgvardia και το άλλαξε σε Avanguard το 2016. 

Φυσικά, το διάγγελμά του Βλαντιμίρ Πούτιν δεν έτυχε καμιάς εσωτερικής κριτικής, ούτε και ακούστηκε κάποια άλλη αντιπολιτευτική προσέγγιση στα λεγόμενά του. Δεν υπάρχει αντιπολίτευση εκεί. Την πιο ηχηρή φωνή της, αυτήν του Ρώσου δικηγόρου, πολιτικού και ακτιβιστή κατά της διαφθοράς, Αλεξέι Ναβάλνι, 46, την έχει βάλει στο αθόρυβο, κλείνοντάς τον στη φυλακή χωρίς δίκη, αφού προηγουμένως το καθεστώς προσπάθησε να τον κάνει delete, δηλαδή να τον εξαφανίσει, δηλητηριάζοντάς τον. Για αυτό και η Διεθνής Αμνηστία τον αναφέρει ως «Κρατούμενο Συνείδησης». 

Στα υπόλοιπα της ομιλίας του για την «Κατάσταση του Έθνους», ο Πούτιν μοίρασε (ή μάλλον υποσχέθηκε να μοιράσει) ζεστό χρήμα, επιδόματα, ωφελήματα, δωρεάν κατοικίες και αξιώματα σε όλο το στρατιωτικό προσωπικό, σε μια εμφανή προσπάθεια αναπτέρωσης του ηθικού του, μετά από τα πανηγύρια με τις επιστρατεύσεις και τη μαζική φυγή από τη χώρα ανυπότακτων. 

Αυτά τα λίγα…