Ο φόβος μου ερχόμενος αντιμέτωπος με αυτό που, ακαθόριστα πολύ, ονομάζουμε «επικαιρότητα», είναι να μην με αγγίζει, κι ακόμα χειρότερα να μην με κυριεύει αυτό το αμόκ της συγκρουσιακής πολιτικής εδώ στον τόπο μου. Τα σου’ πα – μου’ πες. Τα είσαι έτσι-και συ αλλιώς. Τα ερχόμαστε-φεύγετε. Τα «δεσμεύομαι», παντός καιρού. Και προπαντός το πολιτικό λεξιλόγιο που γεμίζει σελίδες, ραδιόφωνα, κανάλια και ιστότοπους, αλλά δεν λέει τίποτα!…
Ασφαλώς και δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Αλίμονο! Σ’ ένα πολιτισμένο σύμπαν όμως, οι διαφορές είναι το εύφορο πεδίο της πολιτικής, όχι το έλος της. Ο βούρκος. Προϋπόθεση για να γίνει κανόνας αυτό, και όχι εξαίρεση, είναι η κοινή λογική, η γόνιμη αμφισβήτηση, η καλλιέργεια, και το ήθος!… Χμ!…
Είπε: «Η γενιά μου ήταν η πρώτη που ανακάλυψε τη μαγική συνταγή για να έχεις την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο. Να καταναλώνεις, δηλαδή, σαν καπιταλιστής και να μιλάς σαν μαρξιστής. Περιγραφή με έναν στίχο: Αντάρτες της πορδής με τα λεφτά του μπαμπά». – Νίκος Πορτοκάλογλου, Έλληνας τραγουδοποιός. Από τους καλύτερους.
Η δήλωση του Ντμίτρι Μεντβέντεφ, πρώην Πρωθυπουργού της Ρωσίας, τώρα Αντιπροέδρου του Συμβουλίου της χώρας, και πάντα στο πλευρό του Πούτιν, ότι «η Ρωσία θα πάψει να υπάρχει ως έθνος αν ηττηθεί στην Ουκρανία», άνθρωποι που ελέγχουν κάθε τι που λέγεται βρήκαν ότι είναι παρμένη απευθείας από τον Γκέμπελς (30 Άρθρα Πολέμου για τον Γερμανικό Λαό, 1943). Ιδού, το Άρθρο 2: «Διεξάγουμε αυτόν τον πόλεμο για το δικαίωμά μας στη ζωή. Αν τον νικήσουμε, μπορούμε, και θα καταφέρουμε, σε σύντομο χρονικό διάστημα, να επιδιορθώσουμε τη βλάβη και τον πόνο που αυτός έχει προκαλέσει, θέτοντας σε εφαρμογή το σύνολο των εθνικών μας δυνάμεων. Η ήττα θα σημάνει το τέλος του λαού μας και της ιστορίας του».
Έγραψε: «Οι περισσότεροι αναλυτές προέβλεπαν μέχρι την τελευταία στιγμή ότι (ο Τζο Μπάϊντεν) δεν θα πήγαινε στο Κίεβο. Ήταν πολύπλοκο: Δέκα ώρες ο πλανητάρχης στο τρένο; Ήταν επικίνδυνο: Κι αν έπεφτε ένας πύραυλος την ώρα που βρισκόταν στο Κίεβο: «Το ρίσκο ασφαλείας και για τις δύο πλευρές ήταν πολύ μεγάλο για να αξίζει τον κόπο να ληφθεί», έγραφε προχθές το πρωί το Politico. Αλλά ο Μπάϊντεν έδειξε ότι έχει αρχές και θάρρος, αυτό που οι Αγγλοσάξωνες αποκαλούν guts. Επιτέλους, πώς θα μπορούσε ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής να δεχτεί να καθορίσει τις κινήσεις του ένας πρώην KGBίτης;». – Μιχάλης Μητσός, αρθρογράφος στην εφημερίδα Τα Νέα, όπου η στήλη του «Αγιογραφίες» στην τελευταία σελίδα είναι, εδώ και χρόνια, από τις πιο «διαβαστερές» στον ελληνικό Τύπο.
στερόγραφο (του ιδίου): Σε πρόσφατο άρθρο 3.140 λέξεων στη γερμανική εφημερίδα Suddeutsche Zeitung, ο Γιούργκεν Χάμπερμας σημειώνει μεταξύ άλλων ότι «οι πόλεμοι δεν θα έπρεπε να υπάρχουν» καθώς είναι «εντελώς ασυμβίβαστοι με τους κανόνες της πολιτισμένης συνύπαρξης», και ασκεί κριτική στη Δύση επειδή, εξοπλίζοντας την Ουκρανία, γίνεται συνυπεύθυνη για τη συνέχιση του πολέμου. Ο Γερμανός φιλόσοφος αποδεικνύει έτσι ότι, αντίθετα με τους πολιτικούς, οι διανοούμενοι θα έπρεπε ύστερα από μια ηλικία να ασχολούνται αποκλειστικά με την κηπουρική!
Τέλος: Το πιο χυδαίο πράγμα που διάβασα τελευταία στο facebook από κάποιον που, θέλοντας να επικρίνει την πολιτική δήλωση μιας γυναίκας στην Κύπρο για τις προεδρικές εκλογές, ήταν «κρίμα που τα προφυλακτικά ανακαλύφθηκαν λίγο μετά τη γέννησή της»! Δεν τον γνωρίζω τον άνθρωπο, ούτε και θέλω να τον ξέρω. Αυτά τα λόγια θυμίζουν μάλλον πίσω μέρος πόρτας δημοσίου αποχωρητηρίου, παρά πολιτισμένο λόγο.
