Μια δήλωση που πρόλαβε και έκανε, όχι τυχαία, ο νέος Πρόεδρος

Ο εκλεγέντας Πρόεδρος ήταν χθες φιλοξενούμενος στον Ανδρέα Δημητρόπουλο (Σίγμα-Πρωτοσέλιδο) και σε στενά χρονικά πλαίσια και εν μέσω ερωτήσεων για τους νέους υπουργούς πρόλαβε να πει «δεν με απασχολεί μόνο η σύσταση του Υπουργικού. Για παράδειγμα, με ανησυχούν τα εργασιακά…». Δυστυχώς δεν μπόρεσε να ολοκληρώσει, αφού η συζήτηση στράφηκε αλλού.

Δεν ήταν τυχαίο που επέλεξε να πει -χωρίς να ερωτηθεί- ότι τον απασχολούν τα εργασιακά, μόλις μία μέρα μετά την απόφαση των απερχόμενων να θέσουν σε ισχύ νέα στρατηγική για εργάτες από τρίτες χώρες, τις εκκλήσεις των συντεχνιών προς τον ίδιο να ανακαλέσει την απόφαση και να οργανώσει διάλογο εντός του Εργατικού Συμβουλευτικού Σώματος και τις προειδοποιήσεις τους ότι αν δεν υπάρξει ανάκληση θα αντιδράσουν.

Προφανώς αντιλαμβάνεται ο κ. Χριστοδουλίδης πως χιλιάδες εργαζόμενοι κρέμονται από τα χείλη του. Όχι μόνο για το πλαίσιο για ξένους εργάτες, αλλά επίσης την ΑΤΑ (και την επέκτασή της σε όλους), την πάταξη της απορρύθμισης της εργασίας, τον σεβασμό των συλλογικών συμβάσεων και τη συνομολόγηση νέων σε αρρύθμιστους τομείς, τη δίωξη της υπερεκμετάλλευσης και της αδήλωτης ή ημιαδήλωτης εργασίας, την πλημμελή καταβολή εισφορών στους εργαζόμενους, τη σύνδεση του κατώτατου μισθού με ενιαίο-συγκεκριμένο ωράριο και με πρόσθετα ωφελήματα (ΑΤΑ, 13ος, υπερωρίες), την εξασφάλιση στέγης από νεαρούς εργαζόμενους, κ.λπ.

Χαιρόμαστε που σας απασχολούν τα εργασιακά, κ. Πρόεδρε. Δεν βλέπουμε την ώρα να το δούμε στην πράξη. Ελπίζουμε όταν με το καλό έρθει η ώρα της αποχώρησης (όχι, όχι, καμία βιασύνη!) να σας τιμήσουν με δώρα και με γεύματα σε ψαροταβέρνες και οι συνδικαλιστικές οργανώσεις, όχι μόνο οι εργοδοτικοί σύνδεσμοι, όπως έγινε αρχές της εβδομάδας με τον απερχόμενο.

Οι συνεργάτες του κ. Χριστοδουλίδη θα του έχουν μεταφέρει αυτό που συζητείται: Υπήρξε ή όχι συνεννόηση του απερχόμενου Προέδρου ή του απερχόμενου υπ. Εργασίας με τον νέο Πρόεδρο για τη νέα στρατηγική διεύρυνσης, χαλάρωσης, επιτάχυνσης και… απλοποίησης (με το νέψιμο;) της εργοδότησης αλλοδαπών; Αν υπήρξε, πώς τοποθετήθηκε ο κ. Χριστοδουλίδης; Είπε «αφήστε το σε μένα» ή «εγώ έντζιαι»; Αν δεν υπήρξε συνεννόηση, πώς θα χειριστεί το θέμα την 1η Μαρτίου; Θα επαναφέρει την παλιά στρατηγική και θα εξαγγείλει διάλογο για αναθεωρησή της που δεν θα ικανοποιεί μόνο τους εργοδότες ή θα αφήσει τη νέα στρατηγική να «τρέξει» για 2-3 μήνες, να εγκριθούν οι στοίβες των αιτήσεων που κλήθηκαν, από το υπουργείο, να καταθέσουν οι εργοδότες και άμα βολευτούν όλοι… βλέπουμε;

ΥΓ Ένας αναγνώστης του «Φ» έγραψε χθες: Γιατί, κ. Κούσιο, δεν αφήσατε τον «νόμο» της προσφοράς και της ζήτησης να δουλέψει; Γιατί δεν αφήσατε να καλυφθεί η ζήτηση με αυξημένη προσφορά εργασίας μέσω βελτίωσης των προσφερόμενων απολαβών και ωφελημάτων;