Μια από τις πιο σημαντικές παρεμβάσεις των ημερών ήταν η χθεσινή ανακοίνωση της ΟΕΒ. Η οποία σχεδόν συνέπεσε με την πρεμούρα που κατέβαλε κάποιους στο εκλογικό επιτελείο του Ανδρέα Μαυρογιάννη να πείσουν, με όρκους στην ελεύθερη οικονομία (λες και κινδυνεύει), όσους καλούνται να κάνουν νέα επιλογή πως δεν έχουν να φοβούνται το παραμικρό από την οικονομική διαχείριση που θα ασκήσει ο κ. Μαυρογιάννης αν εκλεγεί.
Δεν αισθάνθηκε την ίδια ανάγκη το επιτελείο του κ. Χριστοδουλίδη, παρόλο που ο Κωνσταντίνος Πετρίδης, σχολιάζοντας στο Πολιτικό Γραφείο του ΔΗΣΥ τις ανησυχίες συναγερμικών για τις λεγόμενες οικονομικές πολιτικές του ΑΚΕΛ είπε τα ακόλουθα: «Και επειδή λέχθηκαν και κάποια πράγματα για την οικονομία, θέλω να πω τα εξής. Μιλώ όχι ως ΥΠΟΙΚ αλλά ως ο παλαιότερος αυτής της Κυβέρνησης, που έζησα από την πρώτη στιγμή μαζί με τον Πρόεδρο τη σύγχρονη οικονομική ιστορία του τόπου, από το κούρεμα μέχρι σήμερα. Δεν είναι ολιγότερο επικίνδυνοι οι του συνονθυλεύματος κομμάτων που υποστηρίζουν τον Νίκο Χριστοδουλίδη».
Μέσω της ανακοίνωσης, η ΟΕΒ δίνει την εντύπωση ότι καταγράφει όρους εντολής προς τον επόμενο Πρόεδρο. Και ένα μέρος της ανακοίνωσης παραπέμπει, μέσα από τις γραμμές, στο απόσπασμα της δήλωσης που εγκρίθηκε από το ΠΓ του ΔΗΣΥ και καταγράφει τις προτεραιότητες του κόμματος ενόψει δεύτερου γύρου. Η ΟΕΒ αφαίρεσε από τις δικές της προτεραιότητες το Κυπριακό (το οποίο ο ΔΗΣΥ έθεσε πρώτο-πρώτο, όλοι ξέρουμε γιατί).
Η ΟΕΒ τονίζει ότι ο επόμενος Πρόεδρος καλείται να καταργήσει «στρεβλώσεις που βραχυκυκλώνουν τις αναπτυξιακές δυνατότητες της χώρας». Ποιος ξέρει, μπορεί να εννοεί (και) την ΑΤΑ. Ή τις συλλογικές συμβάσεις.
Θα πρέπει δε, «να ενισχύσει το επιχειρηματικό οικοσύστημα και να υλοποιήσει έναν ολιστικό σχεδιασμό που θα διασφαλίζει την οικονομική ανάπτυξη και την κοινωνική ευημερία – κάτι που προϋποθέτει προσωρινά επώδυνες αποφάσεις και ισχυρές αντιστάσεις σε εύηχα αλλά επικίνδυνα συνθήματα».
Δεν σας θυμίζει εκείνο που έλεγε επί υπουργίας του ο Χάρης Γεωργιάδης; Ότι, δηλαδή, τα πράγματα θα γίνουν χειρότερα πριν γίνουν καλύτερα; Σόρρι παιδιά, δεν έχουν όλοι τη δική σας… υπομονή. Κουραστήκαμε τα πράγματα να γίνονται χειρότερα για τους πολλούς και καλύτερα για τους λίγους. Μπανάλ; Ας είναι.
Προς το τέλος, η ΟΕΒ δίνει ρέστα, λες και οι υποψήφιοι Πρόεδροι χρειάζονται μόνο τις ψήφους των δικών της μελών: «Ο επόμενος Πρόεδρος θα πρέπει, παρακάμπτοντας «φιλολαϊκές» παγίδες, να δρομολογήσει από νωρίς τις θεσμικές τομές που θα ενισχύουν την ανταγωνιστικότητα της πραγματικής οικονομίας (σ.σ. θυμίζω πως άμα λένε βελτίωση ανταγωνιστικότητας, πολλοί επιχειρηματίες, συνήθως εννοούν συμπίεση μισθών και ωφελημάτων, δεν ξέρουν άλλον τρόπο), θα διασφαλίζουν τη δημοσιονομική ευρωστία και θα αναβαθμίζουν τη χώρα μας ως επιχειρηματικό προορισμό».
Έως το απόγευμα χθες δεν υπήρχε δήλωση συμμόρφωσης από το επιτελείο Μαυρογιάννη
