Τις τελευταίες μέρες της προεκλογικής εκστρατείας απέσπασε την προσοχή του εκλογικού σώματος η τρικυμία που προκλήθηκε στον Δημοκρατικό Συναγερμό από το εκλογικό αποτέλεσμα του πρώτου γύρου. Η απόφαση του Πολιτικού Γραφείου να μην συνεργαστεί εκλογικά με κανέναν από τους δύο υποψηφίους και οι προτεραιότητες που έθεσε ως κριτήρια λήψης απόφασης κατά συνείδηση από τα μέλη και υποστηρικτές του, φυσιολογικά έστρεψαν την προσοχή στο Κυπριακό και τη διαχείριση της οικονομίας από τον νέο Πρόεδρο. Μοιραία, πολλοί ψηφοφόροι του ΔΗΣΥ -και πολλοί άλλοι- τοποθετούνται ήδη δημοσίως ή θα τοποθετηθούν μπροστά στην κάλπη αναλόγως της βαρύτητας που δίνουν στα δύο κεφαλαιώδους σημασίας κεφάλαια.
Την εβδομάδα που μεσολάβησε από τον πρώτο γύρο των εκλογών δόθηκε η εντύπωση πως η πάταξη της ασύλληπτης διαφθοράς, που σχεδόν όλες οι πολιτικές δυνάμεις και σχεδόν όλοι οι υποψήφιοι κατά τον πρώτο γύρο είχαν επισημάνει ως μία εκ των κορυφαίων προτεραιοτήτων, απασχόλησε λιγότερο.
Με αφορμή, προφανώς, τη συζήτηση που έγινε τις τελευταίες μέρες γύρω από την οικονομία και το ενδεχόμενο το σημερινό εκλογικό αποτέλεσμα να επιφέρει ατυχείς ή επιζήμιες αλλαγές και επιλογές, ο καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, Μάριος Ζαχαριάδης, έγραψε στον λογαριασμό του στο τουίτερ κάτι που επαναφέρει στο προσκήνιο τη συζήτηση για τη διαφθορά και την πάταξή της, ως προϋπόθεση διατήρησης ή δημιουργίας υγιών συνθηκών ανάπτυξης της οικονομίας.
Έγραψε ο κ. Ζαχαριάδης: «Για όσους ανησυχούν για την οικονομία: Η διαφθορά είναι το μεγαλύτερο μας οικονομικό πρόβλημα. Ισχύει σήμερα όπως και πριν τις προεδρικές εκλογές τον Φεβρουάριο του 2018, ενώ η έντασή της είναι τέτοια που καθιστά πλέον το φαινόμενο ορατό με γυμνό μάτι».
Ο ίδιος έγραψε στο τουίτερ κάτι παρεμφερές: «Ο κίνδυνος για την οικονομία από την ένταση της διαφθοράς και την αναξιοκρατία και τις πολιτικές διασυνδέσεις στις τράπεζες και αλλού, είναι μάλλον μεγαλύτερος από οποιαδήποτε δημοσιονομικά λάθη γίνουν τα επόμενα χρόνια, υπό την επίβλεψη και της ΕΕ».
Αναζητώντας πρόσθετες απόψεις για τη σχέση οικονομικής ανάπτυξης και διαφθοράς, βρήκα ένα άρθρο του Τρύφωνα Κολλίντζα, καθηγητή του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, ο οποίος έγραψε και το εξής: «Έχουμε πολλές φορές ακούσει να λέγεται ότι η ύπαρξη της διαφθοράς στο κράτος «διευκολύνει» την ανάπτυξη της οικονομίας, καθώς λειτουργεί ως το απαραίτητο γράσο στα γρανάζια της οικονομικής μηχανής. Στο άρθρο μου αυτό, θα επιχειρήσω να δείξω ότι αυτή η παραδοχή αποτελεί κλασική περίπτωση πλάνης στη σύνθεση (falacy of composition)». Και σε ένα άλλο σημείο: «Μπορεί κάποιος να θεωρεί αναγκαίο να λαδώσει ή να δώσει μίζες για να μπορέσει να κάνει μια επένδυση και να ωφεληθεί ο ίδιος προσωπικά. Σε ένα καθεστώς χωρίς διαφθορά, όμως, έστω και αν δεν γινόταν αυτή η επένδυση, θα είχαμε ταχύτερη ανάπτυξη. Η ανάπτυξη αυτή θα επέρχετο από χαμηλότερο φορολογικό βάρος και μικρότερες φορολογικές στρεβλώσεις, λιγότερη γραφειοκρατία, αποτελεσματικότερη κατανομή των ανθρώπινων πόρων μεταξύ ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, και υψηλότερη παραγωγικότητα στην παροχή δημόσιων αγαθών και υπηρεσιών και, τέλος, αποτελεσματικότερη επιλογή ιδιωτικών επενδύσεων που απολαμβάνουν δημόσιες επιδοτήσεις».
Στον Φιλελεύθερο της 30ής Ιανουαρίου, ο οικονομολόγος Στέλιος Πλατής έγραψε: «Η διαφθορά και η διαπλοκή επηρεάζουν αρνητικά την οικονομία μακροπρόθεσμα, ακυρώνοντας πολύ γρήγορα τα όποια πρόσκαιρα οικονομικά οφέλη μπορεί να επιφέρει το όποιο «λάδωμα» των γραναζιών. Επηρεάζει τις πραγματικές και ωφέλιμες επενδύσεις στην οικονομία. Αποθαρρύνονται σοβαροί και θεσμικοί επενδυτές μέσα από το επιπλέον κόστος ή/και τις αδιαφανείς διαδικασίες που απαιτούνται ούτως ώστε να δύνανται να λειτουργήσουν ως οικονομικές μονάδες, ενώπιον των επενδυτών τους. Από την άλλη, μειώνει τα πραγματικά έσοδα από τη φορολογία σε σχέση με την αύξηση των τιμών. Αφού η παρα-οικονομία ουσιαστικά αυξάνει τη ζήτηση και δημιουργεί πληθωριστικές πιέσεις, ενώ το κράτος μη μπορώντας φυσικά να εισπράξει από τα αδήλωτα, βλέπει τη σχετική οικονομική του δύναμη να μειώνεται. Και αυτό είναι καταστροφικό στην όποια προσπάθεια συντήρησης ενός κοινωνικού κράτους. Γεγονός που ενισχύει τις επιπτώσεις της συγκριτικής φτώχειας και δημιουργεί συνθήκες αύξησης του κοινωνικού αποκλεισμού».
Όποιος κι αν είναι ο νικητής απόψε, ζητούμε να αναλάβει την εξουσία αποφασισμένος να κηρύξει τον πόλεμο στη διαφθορά, τη διαπλοκή και τη σήψη, που απλώνονται παντού.
