Οι προεδρικές εκλογές αλλάζουν και το σκηνικό στη Βουλή. Οι κομματικές ισορροπίες τα τελευταία χρόνια ήταν ιδιαίτερα εύθραυστες και για να εγκριθούν σημαντικά νομοσχέδια έπρεπε να συνεργάζονται τα κόμματα. Από τον Μάρτιο και μετά, η κατάσταση περιπλέκεται ακόμη περισσότερο, καθώς ουσιαστικά θα έρθουν τα πάνω – κάτω και η Βουλή μάλλον θα μοιραστεί στα τρία, ανεξαρτήτως του ονόματος του νέου Προέδρου της Δημοκρατίας.
Το ένα στρατόπεδο θα είναι τα κόμματα που στηρίζουν τον Νίκο Χριστοδουλίδη, δηλαδή ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ και ΔΗΠΑ, τα οποία έχουν 16 βουλευτές. Το δεύτερο στρατόπεδο θα είναι αυτό του ΑΚΕΛ, που στηρίζει τον Ανδρέα Μαυρογιάννη, το οποίο έχει στο Κοινοβούλιο 15 βουλευτές. Το τρίτο στρατόπεδο θα είναι ο ΔΗΣΥ, με 17 βουλευτές. Άλλους τρεις βουλευτές διαθέτει το ΕΛΑΜ. Γρίφος αποτελεί η στάση που θα τηρούν οι τρεις Οικολόγοι βουλευτές, καθώς και οι δύο ανεξάρτητοι, Ανδρέας Θεμιστοκλέους (πρώην ΕΛΑΜ) και Κωστής Ευσταθίου (πρώην ΕΔΕΚ). Συνήθως οι Οικολόγοι τοποθετούνται βάσει των δικών τους πεποιθήσεων και ανησυχιών, ενώ ο κ. Θεμιστοκλέους συνταυτίζεται συνήθως με το ΕΛΑΜ. Ο κ. Ευσταθίου, πρόσφατα αποβλήθηκε από την ΕΔΕΚ, γι’ αυτό είναι άγνωστη η κατεύθυνση προς την οποία θα κινείται.
Πάντως, είτε εκλεγεί ο Νίκος Χριστοδουλίδης, είτε ο Ανδρέας Μαυρογιάννης, τα κόμματα που τους στηρίζουν δεν έχουν την πλειοψηφία στη Βουλή για να εγκρίνονται τα νομοσχέδια. Από την άλλη, ο ΔΗΣΥ, μετά από 10 χρόνια θα περάσει στην αντιπολίτευση. Κρίνοντας κάποιος την στάση που τηρούσε στη Βουλή όταν βρισκόταν και πάλι στην αντιπολίτευση, συμπεραίνει πως εάν δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που θα θέτει δεν θα ανάβει πράσινο φως στις κυβερνητικές προτάσεις. Στις κρίσιμες, ιδιαίτερα.
Όπως φαίνεται, ο ΔΗΣΥ θα έχει ως ατού της πολιτικής του δράσης τη Βουλή, καθώς μέσω αυτής θα επιχειρεί να περνά κάποιες θέσεις του. Ει δυνατόν να κόβει και να ράβει τα νομοσχέδια στα πολιτικά του μέτρα. Κάτι που έπραττε και κατά τη διακυβέρνηση Δημήτρη Χριστόφια. Τότε, βασικός του εταίρος ήταν το ΔΗΚΟ, το οποίο αυτή την φορά άλλαξε στρατόπεδο. Τώρα θα αναγκαστεί να προχωρήσει σε νέες «συμμαχίες» με άλλα κόμματα, καθώς οι 17 συναγερμικοί βουλευτές δεν είναι αρκετοί για να περνούν οι τροπολογίες που θα καταθέτει. Ο ΔΗΣΥ μπορεί να είναι κύριος χαμένος των προεδρικών εκλογών καθώς ο λαός όπως ανέφεραν στελέχη του τον επέλεξαν να είναι στην αντιπολίτευση, ωστόσο, είναι πολύ πιθανό να αποδειχθεί κερδισμένος στη Βουλή. Δεν θα ήταν υπερβολή να πει κάποιος πως ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ Αβέρωφ Νεοφύτου θα αλωνίζει στο Κοινοβούλιο, έναν χώρο που τον γνωρίζει ιδιαίτερα καλά και κινείται με ευελιξία.
Ουσιαστικά θα κάνει αυτά που του έκαναν τα τελευταία χρόνια το ΑΚΕΛ, το ΔΗΚΟ και η ΕΔΕΚ. Τα τρία κόμματα δεν συναινούσαν με τις κυβερνητικές προτάσεις εάν δεν ικανοποιούνταν τα αιτήματα τους.
Εκείνο όμως που έχει πραγματική σημασία είναι να αφήσουν πίσω τους τα κόμματα τις προεδρικές εκλογές και την ένταση που προκλήθηκε, με το που θα επαναρχίσει η Βουλή τις εργασίες της. Θα πρέπει να αφήσουν στην άκρη τα γινάτια και τις εκδικητικές συμπεριφορές, καθώς από τις αποφάσεις τους κρίνεται η τύχη των πολιτών, των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων.