ΠΑΡΕΡΧΟΜΕΝΟΥ του χρόνου και, καθώς οι υποτελείς/εκπρόσωποι της αποσχιστικής οντότητας αποθρασύνονται, ανάγκη ανακοπής τέτοιων μεθοδεύσεων που αξιοποιούν την ελλιπή μνήμη μας. Ενδεικτικό παράδειγμα, η πρόκληση από τον επανεμφανισθέντα Ερτουγρούλογλου που αυτοκαλείται «υπουργός Εξωτερικών» στα Κατεχόμενα, με δηλώσεις ανάλογης έπαρσης και μεγαλομανίας, ως να μην πρόκειται για τον ίδιο που «έστησε» τους πάντες, χωρίς να εμφανίζεται, στην Κοπεγχάγη το 2002.
Ανάγκη επαναφοράς και επανατονισμού όσων επανειλημμένα επισημάνθηκαν:
Η Κυπριακή Δημοκρατία θα έπρεπε εξαρχής να επιμένει να συζητήσει την ουσία του Κυπριακού, όπως αυτή διαμορφώθηκε, έπειτα από την εισβολή της Τουρκίας, τον Ιούλιο του 1974. Και, αναγνωρίζοντας και προτάσσοντας την ουσία, θα έπρεπε και πρέπει να έχουμε μια βασική αρχή που να μην μπορεί να παραβιαστεί στη διάρκεια των συζητήσεων: Ότι ο στόχος είναι η αποκατάσταση της ενότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας, και η πλήρης διασφάλιση των βασικών ελευθεριών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όλων των Κυπρίων, περιλαμβανομένου του δικαιώματος των προσφύγων για επιστροφή στα σπίτια και στις περιουσίες τους. Προσέτι, δεν μπορεί να νοηθεί συμφωνία στην οποία θα υπάρχουν εξαρτήσεις από τρίτους, εγγυήσεις, ξένα στρατεύματα, που θα καθιστούν το κράτος δυσλειτουργικό.
Δικαιολογημένες και επαινετέες οι κινητοποιήσεις του Προέδρου Χριστοδουλίδη προς την Ευρωπαϊκή Ένωση και στην έδρα του ΟΗΕ για υπόμνηση: Η Κύπρος δεν έχει «δύο (ισότιμους ηγέτες)», αλλά νόμιμο Πρόεδρο, και έναν παράνομο σφετεριστή στα Κατεχόμενα.
Αλλά:
Όταν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας διστάζει να θέσει το πρόβλημα στην αντικατοχική βάση του, είτε από τον φόβο των βρετανο-τουρκικών Ιουδαίων, είτα από την ατζαμοσύνη και ασχετοσύνη της Ακελικής ηγεσίας που συγχύζει το κύστημα της ήττας με την όποια καλούμενη αντιπολίτευση. (Ρόλος δύσκολος, ειδικά για τους Δησακελιστές που για δεκαετίες με τις ποικίλες αλχημείες τους ήταν στην εξουσία, είτε ως κύριος κορμός της είτε ως ππάτσια και μπάλωμα με συνοδοιπόρους).
Από ποίον θα αναμένουμε να αποκρούσει, να ανακόψει και να ανατρέψει τις βρετανο-τουρκικές μεθοδεύσεις και τις δόλιες ραδιουργίες;
Υ.Γ.:
Είναι σαφές ότι η Τουρκία επιδιώκει την αναγνώριση του ψευδοκράτους.
Σαφέστερο, όμως, είναι ότι η Κυπριακή Δημοκρατία έχει πολλά εργαλεία αποτροπής και με τη χρησιμοποίηση τους θα σταματήσει αυτές τις μεθοδεύσεις.
-Αφού είμαστε άλλο –και γι’ αλλού- κράτος, γιατί να γιορτάζουμε την 25η Μαρτίου;
δήθεν αναρωτιούνται οι ποδκιάντροποι προβοκάτορες/πρακτορεύοντες τα βρετανο-τουρκικά συμφέροντα.
– Για να δούμε ώσπου φτάνει η ξετσιπωσιά σας!
θα ήταν η μόνη αρμόζουσα απάντηση!
