«…Όνειρα, όνειρα
φλόγες μακρινές μου
του φευγιού μου όνειρα
κι άγνωστες φωνές μου…»
Είναι φανερό πως ήρθε η Άνοιξη! Μαζί με την πιο πρόσφατη απόδοση του γνωστού τραγουδιού (Αλεξίου-Νικολακοπούλου) από τη Νουρσέλ Χαζάρ, μια 16χρονη μαθήτρια Λυκείου στην κατεχόμενη Κυθρέα. Ο δάσκαλός της (των Ελληνικών) εξηγεί την ανάγκη να γνωρίζουν τα παιδιά και την άλλη γλώσσα των Κυπρίων ώστε να μην καταφεύγουν στην Αγγλική για να συνεννοούνται. Προεκτείνοντας τον σωστό συλλογισμό του Χαμίτ Σακαλί, σημειώνουμε πως, σε μια ενωμένη κοινωνία, η γνώση και των δυο επίσημων γλωσσών του Κράτους είναι αυτονόητη ανάγκη. Αν, όμως, πρόκειται μόνο για εργαλείο τουριστικής περιήγησης για όσους θα περνούν τη «γραμμή», δεν χρειάζεται. Όπως όταν ταξιδεύεις στο εξωτερικό όπου δεν μπορείς να ξέρεις τη γλώσσα του κάθε τουριστικού προορισμού… Το άκουσμα του τραγουδιού ήταν πρόσθετα συμβολικό γιατί ξημέρωνε η Παγκόσμια Μέρα ενάντια στον Ρατσισμό…
Το βράδυ, σε μια μεγάλη συναυλία, Κύπριοι καλλιτέχνες – νέοι οι περισσότεροι – τραγούδησαν μαζί σε μια ζεστή, από τη μουσική τους, Πλατεία Ελευθερίας, σε πείσμα του παγωμένου τσιμέντου της… «Μαζί στον πόνο» ήταν το σύνθημα, με αναφορά στις πρόσφατες τραγικές εμπειρίες με τον σεισμό σε Τουρκία και Συρία και τη σύγκρουση των τρένων στην Ελλάδα. Με την ειρήνη, όμως, τι θα γίνει; Mαζί και στην ειρήνη, λοιπόν, κι όχι απλώς δίπλα-δίπλα, με σχέσεις καλής γειτονίας! Στο μεταξύ, ήρθε ένα ενδιαφέρον μήνυμα που δεν ήταν προβλέψιμο…
Η Τουρκία στηρίζει την υποψηφιότητα της Ελλάδας ως μη μόνιμο μέλος στο Συμβούλιο Ασφαλείας κι η Ελλάδα στηρίζει την υποψηφιότητα της Τουρκίας για τη γενική γραμματεία του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού. Από τη διπλωματία των σεισμών και των καταστροφών, στην «κανονική» διπλωματία. Η είδηση, στο πρώτο άκουσμα, φέρνει έκπληξη, μαζί και κάποια αισιοδοξία αλλά και δικαιολογημένες απορίες: Και με την κατοχή, τι θα γίνει; Aν σ΄αυτή τη μετασεισμική συγκυρία αφεθούν οι Κύπριοι να αναζητήσουν την πορεία τους προς ένα ειρηνικό μέλλον, θα άξιζε τον κόπο! Κι αν, στο μεταξύ, σταματήσουν οι εκατοντάδες υπερπτήσεις πάνω από νησιά και βραχονησίδες κι εκλείψουν οι εκρήξεις των υποψηφίων στις τουρκικές εκλογές, τότε θα φανεί αν η καλή αρχή, με την αμοιβαία υποστήριξη, στηρίζεται σε ειλικρίνεια και δεν αποτελεί προεκλογική επένδυση εκατέρωθεν του Αιγαίου… Πολύ αισιόδοξα όλα αυτά κι άλλα…
Είδατε τη χείρα φιλίας του υποψήφιου της Τουρκικής αντιπολίτευσης στο φιλοκουρδικό κόμμα HDP προκειμένου να εξασφαλίσει την στήριξη των Κούρδων στις εκλογές; Γι΄ αυτό ακριβώς, διερωτήθηκε: «Γιατί μαλώνουμε ενώ μπορούμε να είμαστε μονιασμένοι ως πολιτισμένοι άνθρωποι; Γιατί πολεμάμε; Γιατί διχάζουμε την κοινωνία;». Για τους γείτονες (που δεν ψηφίζουν), άλλα είπε, πρόσφατα: «Δεν θα υπάρξει καμία παραχώρηση στα ζητήματα με …τη Συρία, την Κύπρο, το Αιγαίο και τη Μαύρη Θάλασσα»… Ευτυχώς που οι γείτονες δεν είμαστε υποχρεωμένοι να διαλέξουμε!
Την ώρα που οι δυο βασικοί ανθυποψήφιοι προσπαθούν να κερδίσουν, ο καθένας με τον τρόπο του, την προτίμηση των Κούρδων σαν (τι άλλο;) «το μη χείρον», ο εκβιασμός του σουλτάνου προς τη Σουηδία και τον καϋμό της να μπει κι αυτή στο ΝΑΤΟ, στοχεύει στην απέλαση Κούρδων από την πάλαι ποτέ χώρα της πρωτοπόρας σοσιαλδημοκρατίας, κατ΄ευθείαν προς τις τουρκικές φυλακές. Κι αφού «πάς Κούρδος αγωνιστής τρομοκράτης», το τουρκικό φασιστικό χέρι έφτασε μέχρι και την Κύπρο, μέσα από αίτημα της Γερμανίας για έκδοση του Κενάν Αγιάζ. Στις 21 Μαρτίου, τη Διεθνή Μέρα του Νεβρόζ, ο Αντόνιο Γκουτέρες δήλωσε: «Για περισσότερους από τριακόσια εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, το Νεβρόζ έχει να κάνει με …τον ερχομό ενός νέου έτους, την πρώτη μέρα της άνοιξης, την ανανέωση της φύσης… Είναι μια ευκαιρία να επαναβεβαιώσουμε τη δέσμευσή μας για την ειρήνη, τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, να προάγουμε τον διάλογο και τον αμοιβαίο σεβασμό, να προστατέψουμε τον πλανήτη και να οικοδομήσουμε ένα μέλλον που δεν αφήνει κανέναν πίσω…». Αυτή τη μέρα, σύραμε στο δικαστήριο τον Κούρδο αγωνιστή… Δυο μέρες πριν, Πολιτεία και κόμματα, τιμήσαμε τη μνήμη του αγωνιστή της ελευθερίας και των δικαιωμάτων (και) των Κούρδων, Θεόφιλου Γεωργιάδη, που δολοφονήθηκε πριν είκοσι εννιά χρόνια από πράκτορες των Τούρκων.
Στα κατεχόμενα Λιβερά, σε περιοχή φορτωμένη με της καινούργιας Άνοιξης το αποτύπωμα, προτεινόμενη ως Νατούρα 2000, Γερμανοί επενδυτές είναι έτοιμοι για μια «ανάπτυξη» πεντακοσίων εκατομμυρίων ευρώ. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δηλώνει αδυναμία παρέμβασης. Λέτε να χρηματοδοτήσει οδικά ή άλλα έργα για υποστήριξη του εκτός ελέγχου εγχειρήματος; Το ψευδοκράτος χαίρεται που «θα κάνει ταμείο»! Τελικά είχαν δίκαιο οι Φατμέ (1990)…
«Πες μου ποιος
την άνοιξη θα φέρει
σε τούτα εδώ τα μέρη
Κανένας πια δεν ξέρει πώς…»
ktsimillis@cytanet.com.cy
