Παρακολουθώντας το Σάββατο 18 τρέχοντος το διαδικτυακό μάθημα για τον εθισμό των παιδιών και των εφήβων στις δραστηριότητες οθόνης που ο κλινικός ψυχολόγος δρ Κυριάκος Πλατρίτης έκανε απευθυνόμενος σε μαθητές και μαθήτριες Λυκείου, πρόσεξα τα βιβλία πίσω του. Βιβλία πολλά στη βιβλιοθήκη του σπιτιού του.
Η εικόνα των βιβλίων πίσω από τον εισηγητή, κυριάρχησε σε αυτή τη δίωρη διάλεξη από το διαδίκτυο για… το διαδίκτυο, όπου βέβαια τα βιβλία… απουσιάζουν εντελώς! Προσπάθησα να του θέσω κάποιες ερωτήσεις, αλλά με εμπόδισε κάποιο τεχνικό πρόβλημα στο μικρόφωνο της διαδικτυακής σύνδεσης. Τον ρώτησα, λοιπόν, την επόμενη μέρα τηλεφωνικά, για τα βιβλία του και γενικά για τα βιβλία. Κατά πόσον δηλαδή σε αυτή την εποχή του ψηφιακού κόσμου, η δική μας γενιά είναι η τελευταία που έχει βιβλία στις βιβλιοθήκες της και διαβάζει βέβαια βιβλία. Μού είπε ότι πράγματι το βιβλίο είναι για τους νέους, τους έφηβους και τα παιδιά ολοένα και λιγότερο επιθυμητό και οικείο, λόγω της καθημερινής επαφής με τις συσκευές και της χρήσης του διαδικτύου για εκπαιδευτικούς και ψυχαγωγικούς σκοπούς. Με τα κείμενα να είναι πια επενδυμένα και οπτικοακουστικά με φωτογραφίες και βίντεο. Με τη μελέτη και τη διασκέδαση γίνεται πια απευθείας μέσα από την οθόνη.
Ο δρ Πλατρίτης το είπε και στη διάλεξη του για την εξάρτηση πολλών εφήβων στο διαδίκτυο. Όπου παίζουν, ψυχαγωγούνται, φλερτάρουν, κάνουν φιλίες και γνωριμίες… ψηφιακά κι εξ αποστάσεως. Ενώ κάθονται μόνοι τους ώρες ατέλειωτες μπροστά σε μια οθόνη. Διερωτήθηκα ποια θα ήταν άραγε η γνώμη των παλιών, αλλά και των σύγχρονων δασκάλων της ψυχολογίας για το φαινόμενο αυτό; Σκέφτηκα πως λίγους θα ενδιέφερε η άποψη του Φρόυντ, του Γιουνγκ ή του Γιάλομ που ζουν τη δική τους… μοναξιά στα ράφια κάποιας βιβλιοθήκης. Σκέφτηκα πως μπορεί να ήταν στη βιβλιοθήκη του δρα Πλατρίτη και να παρακολουθούσαν τι γίνεται… εξ αποστάσεως, καθώς αυτός έκανε τη διάλεξη του. Μόνος μπροστά στην οθόνη του. Με ακροατές άλλα άτομα μόνα μπροστά στις δικές τους οθόνες. Περιλαμβανομένου και του εαυτού μου, που έκανα… μόνος το μοναχικό μου ρεπορτάζ, χωρίς να δω από κοντά κανένα από τα πρόσωπα του ρεπορτάζ…
