Εν μέσω δύο εθνικών επετείων και ο λόγος για μηνύματα και νοήματα αφθονεί και πλεονάζει. Αν κάποιος επιχειρήσει μια απλή σταχυολόγηση των όσων ακούγονται, λέγονται και γράφονται, μέσα από ομιλίες και πανηγυρικούς, δεν θα δυσκολευθεί να συμπεράνει ότι πρόκειται περί ενός άλλου ξεχωριστού κατορθώματος… Κυρίως για το χρέος ως προς το τι πρέπει να πράξουμε σήμερα, ως πολιτική ηγεσία αλλά και ως απλοί πολίτες, έχοντας πρότυπα αληθινά και αυθεντικά, βγαλμένα μέσα από τους αγώνες του έθνους, η ρητορική που διαχέεται μέσα από πανηγυρικούς, ομιλίες και δηλώσεις, βγαίνει κάθε φορά τόσο πειστική και ακόμα πιο εμπλουτισμένη. Κοινότυπη από την άλλη η διαπίστωση ότι χάσμα μέγα σοβεί μεταξύ των όσων με τόση πληθωρικότητα λέγονται και των όσων πράττονται ή έστω εννοούνται. Είναι εδώ ίσως μάλιστα που εν μέσω περιόδων που η ακρίβεια των αγαθών γονατίζει τον απλό πολίτη, ο φθηνός και ανέξοδος λόγος αφθονεί και ξεχειλίζει… Φρονιμότερο ίσως θα ήταν να λέγαμε λιγότερα και να πράτταμε περισσότερα; Έστω να εννοούσαμε αυτά που κάθε φορά λέμε; Είναι εδώ που μεταβάλλεται ακόμα πιο βασανιστικό το ερώτημα, κατά πόσο πρόκειται περί πραγματικής τιμής και θύμησης των εθνικών επετείων ή άλλης μιας μορφής εκμετάλλευσης και αυτών των μεγεθών… Υπό τις περιστάσεις, όμως, καλό είναι και το ότι δεν παραλείπουμε να θυμούμαστε.
Αφού δεν φοβόμαστε τις συγκρίσεις, ας στοχαστούμε έστω γύρω από τα στοιχειώδη. Σε άλλους καιρούς η φιλοπατρία εκφραζόταν σε μια πιο αυθεντική μορφή, στη βάση της θυσίας και της προσφοράς. Σήμαινε να δίνεις και τον ίδιο τον εαυτό σου – όσο κι αν σήμερα το θεωρούμε αυτό τρέλα – γι’ αυτό που πίστευες και ποθούσες. Καμία σύγκριση του αληθινά ελεύθερου ανθρώπου που ενσάρκωνε όλα τα ευγενή ιδανικά της ζωής και τα μετουσίωνε σε καθημερινή πράξη. Σήμερα αντιστρέφονται τόσο πολύ οι έννοιες αλλά και οι όροι. Ακόμα και ο πολιτικός λόγος έχει τόσο πολύ αντιστραφεί, αν όχι αναποδογυριστεί… Τρανταχτό παράδειγμα τα ίδια τα πολιτικά κόμματα και όχι μόνο που περιορίζονται πεισματικά ν’ αντιλαμβάνονται την πολιτική ως ευφάνταστη μέθοδο διεκδίκησης της εξουσίας και όχι προσφοράς και μιας ξεχωριστής λειτουργίας… Γι’ αυτό και αδυνατούν να εκφέρουν πραγματικό πολιτικό λόγο με βαθύτερο περιεχόμενο.
Τουλάχιστον προσπαθούμε να συνειδητοποιήσουμε ότι ζούμε σε μια εποχή που ο Ερντογάν μετά από εκείνα τα νταηλίκια του και τα περί του ότι θα ερχόταν νύκτα στην Ελλάδα, τώρα στέλνει και συγχαρητήρια στον πρωθυπουργό της για την 25η Μαρτίου. Ακόμα και οι παραλογισμοί έχουν σήμερα τη λογική τους στο πλαίσιο πάντα των πολιτικών παιχνιδιών, που εμφανίζονται κι αυτά τόσο απρόβλεπτα. Σημεία των καιρών…
Για να κλείσουμε με αυτό που αρχίσαμε, η τιμή είτε προσώπων είτε γεγονότων ή και των δύο εμπεριέχει την έννοια της μίμησης. Αν με τα τόσα που λέμε στις επετείους εννοούσαμε έστω και τα ελάχιστα και ας εφαρμόζαμε ακόμα λιγότερα ή ας εμφορούμαστε απλά από το ύφος και το ήθος εκείνων των ανδρών, τότε θα ζούσαμε σ’ ένα διαφορετικά κόσμο πλασμένο. Τα αναστήματα και τα μεγέθη του τότε με το σήμερα δεν αντέχουν σε καμιά σύγκριση, όσο κι αν το επιχειρούμε. Καμία σχέση στα αξιακά τους υπόβαθρα και θεμέλια…
