Θα είναι δύσκολη η βδομάδα που έπεται και το μυαλό μας έχει απόλυτη ανάγκη οξυγόνου, που είναι ανύπαρκτο στις πόλεις του Φαίδωνα και του Νίκαρου, ο Κίμωνας έφυγε εδώ και καιρό από τα ακρογιάλια μας, και σίγουρα δεν θα βρείτε ούτε ίντζα τόπου να πνάσετε για να βγάλετε σωστές αποφάσεις στα παγκάκια της Χαντίτ, του βασιλείου των Λουζινιάν, ακολουθείστε τη συμβουλή μου!
Από τις προγνώσεις αυτών που ξέρουν να διαβάζουν τα σύννεφα και τους αέρηδες. Μπορεί εμείς να μη μπορούμε να τα επεξηγήσουμε, αλλά τα βλέπουμε να έρχονται και να παίρνουν ό,τι με κόπο άλλοι άφησαν, έκτισαν, θεμελίωσαν. Συνεπώς επιφυλακή, νούσιμες κινήσεις, μετρημένες και ζυγισμένες σκέψεις. Μην εγκλωβιστείτε από τον φόβο των δελτίων ειδήσεων και των διαταραχών!
Είναι πρακτική που στέφεται με επιτυχία εδώ και 48 χρόνια. Επειδή, όμως, θα είναι δύσκολη η βδομάδα που έπεται και το μυαλό μας έχει απόλυτη ανάγκη οξυγόνου, που είναι ανύπαρκτο στις πόλεις του Φαίδωνα και του Νίκαρου, ο Κίμωνας έφυγε εδώ και καιρό από τα ακρογιάλια μας, και σίγουρα δεν θα βρείτε ούτε ίντζα τόπου να πνάσετε για να βγάλετε σωστές αποφάσεις στα παγκάκια της Χαντίτ, του βασιλείου των Λουζινιάν, ακολουθείστε τη συμβουλή μου!
Έξοδος! Kαι προς βορράν και προς νότον, για να μην κατηγορηθώ! Προς βορράν θα επέλεγα την ανηφόρα που τον Δαυλόν εις την Καντάραν, με ενδιάμεσον σταθμόν το Μοναστήρι του Αγίου Νικολάου. Αφήστε το αυτοκίνητο και περπατήστε, μόνος, μετά συμβίας, μετά κοπελλουθκιών, όπως μπορείτε… Όταν φτάσετε, θα καταλάβετε, θα δείτε ερείπια, θα δείτε παθκιές λαού, να προσέχετε που πατάτε, ξυπνούν οι κουφάδες τζιαι εν τριτζέφαλες (αν σας θυμίζει κάτι αυτό), αλλά εν ο τόπος του κυκλάμινου, της λατζιάς, του πεύκου και του κυπαρισσιού, που μουσκομυρίζει τζιαι πέμπει μηνύματα.
Κάποια στιγμή, όταν φθάσετε στην Καντάρα, ν’ ανηφορίσετε. Δεξιά σας, μέχρι πέρα, ώσπου φτάνει το μάτι σας, η Καρπασία. Αριστερά, μέχρι το Κυπαρισσόβουνο, πλαγιές, κορφές, απέναντι ο Ταύρος, χιονισμένος και μια Καραμανιά αφρισμένη. Όχι, δεν μας τους έφερε η θάλασσα της Κερύνειας, αγαπημένε μου Κώστα Μόντη… Μεγάλη υπόθεση η γνώση της ιστορίας, είναι η πρόσληψη, η διδαχή, η αντίληψη και κυρίως η ευθύνη! Δεν παίζει ρόλο ο αριθμός των βιβλίων, συμβουλές προς ηγεμόνες δε δίνει μόνο ο Μακιαβέλι και ο Φώτιος, κυρίως δίνει ο δικός μας Ευαγόρας… Να προσέχης πάντοτε τους λόγους σου και τας πράξεις σου, διά να περιπίπτης όσον το δυνατόν εις ολιγώτερα σφάλματα. Βεβαίως άριστον μεν είναι να ευρίσκης την ευκαιρίαν, επειδή όμως πολύ δυσκόλως ημπορείς να την εννοής, να προτιμάς να υστερής και όχι να ζητής πράγματα μεγάλα, διότι τα ορθά υπάρχουν περισσότερον εις τας ελλείψεις παρά εις τας υπερβολάς1.
Η Καντάρα εν ο πόνος των εναπομεινάντων Βαρωσιωτών, η πλατεία, το δάσος και το κάστρο της νιότης τους. Να πιείτε έναν πικρόν καφέ, να κλείσετε τα μάτια σας και να διερωτηθείτε όλοι τι κάνατε 48 χρόνια. Η επιστροφή σας να γίνει μέσα από τα Άρδανα και το Γεράνι, στον Αη Λιά δείτε πάνω στο πεζοδρόμιο οθωμανικούς τάφους και πάτε στο Τρίκωμο να θαυμάσετε τα έργα του μακροχρόνιου και των κυρώσεων των αδιάλλακτων, γυρέψετε τα περβόλια σας, δε θα τα βρείτε, έχουν γίνει πολυκατοικίες και πύργοι. Σαν τη Λεμεσό ένα πράμα.
Ταπεινωμένοι [όσοι έχετε ακόμη μάτια και συνείδηση] επιστρέψετε στη πρωτεύουσα, μη δείτε ειδήσεις, μην ανοίξετε τους δέκτες σας, δεν ωφελεί, ψέματα και δικαιολογίες τα περισσότερα, η Αμμόχωστος έχει δοθεί ως αντάλλαγμα, η Κερύνεια ξεκινά από τη Βασίλεια και τελειώνει στην Ακανθού και στη ψυχή σας, η Μόρφου θα γίνει το νέο λιμάνι, ο Πενταδάκτυλος θα δώσει την πέτρα και τα μάρμαρά για να κτιστεί η άλλη μισή που την πήραν σε μια νύχτα και από τότε παλεύουμε ενάντια σε εκείνους, στον εαυτό μας, και στους ξένους που προσπαθούν να βοηθήσουν πέρκι καταλάβουμε! Αναλογιστείτε αυτό που είδατε και πάτε για ύπνο.
Την επομένη, πεζοπορία από τον Άγιο Θεόδωρο της Σολιάς στην Ασίνου, 5 – 6 χιλιόμετρα, περίπου 2 ώρες, βαθμός δυσκολίας 2. Μαγευτική διαδρομή, θέα ο κόλπος της Μόρφου μέχρι τον Ξερό, και πέρα προς Πενταδάκτυλο και Κορμακίτη και στο βάθος πάντα θα βλέπετε την Καραμανιά, εκεί είναι και εκεί θα παραμείνει, είτε μας αρέσει, είτε όχι. Θα διασχίσετε τους λόφους της Παλιοσποράς γεμάτους από ανθισμένες αμυγδαλιές, το δάσος του Φαρακλού, να σκαρφαλώσετε στο ιερό βουνό του Δία (Μούττη του Δκιά), θα δείτε ασβεστοκάμινα και αισίως θα φθάσετε σε ένα μικρό, ταπεινό εκκλησάκι, ένα θαύμα της ιστορίας μας, μια κατάθεση τέχνης και πίστης.
Να μπείτε στο εκκλησάκι της Παναγίας, να δείτε τους 40 μάρτυρες της Σεβάστειας, κάποιοι άντεξαν, άλλοι το έσκασαν, να διαβάσετε τις επιγραφές, να δείτε τους ευρωπαίους μισθοφόρους του μεσαίωνα με τις πανοπλίες τους, να ψάξετε στον νάρθηκα τον πανέμορφο Αη Γιώργη Διασωρίτη [έφιππο], την τοιχογραφία «ανιστόρησεν» ο Νικηφόρος του Καλλήα που ήταν θεραπευτής αλόγων!
Δέστε την ασπίδα που κρατά, ένα μισοφέγγαρο και ένας σταυρός! Στρίψετε τα μάτια σας δεξιά και αριστερά για να διαβάσετε ποιοι αμαρτωλοί θα πάνε στην κόλαση! Κρέμονται πάνω από τη φωτιά και βασανίζονται από φοβερά φίδια: ο αποκαλόγερος, η αποστρέφουσα τα νήπια, ο τοκιστής και ο παραζυγιαστής, η αποκαλόγραια, ο κλέπτης, ο κατάλαλος, ο πυραυλακιστής και ο παραμυλωνάς… Και να ήταν μόνο αυτά; Ο σκώληξ ο ακοίμητος, ο τριγμός των οδόντων [που την παγωνιά], ο τάρταρος και το αγαπημένο μου, «το σκότος το εξώτερον».
Καλή ψήφο.
1. Ισοκράτης, προς Νικοκλέα, 2.27-35
Ελεύθερα, 5.2.2023
