Μόλις προχθές γράφαμε ότι η Αννίτα Δημητρίου είναι δημοφιλής στην κοινωνία και θα μπορούσε να αναδειχθεί στην ηγεσία του ΔΗΣΥ. Υπογραμμίζαμε, όμως, ότι επιμετρά πολύ προσεκτικά το κάθε της βήμα. Και ότι αυτή την στιγμή δεν ρισκάρει να συγκρουσθεί αφού, όπως υποδεικνύαμε, ουσιαστικά αναμένει να της δοθεί η ηγεσία του κόμματος στο πιάτο. Παράλληλα, σημειώναμε ότι αυτή η νοοτροπία δεν συνάδει με τα χαρακτηριστικά κάποιου πολιτικού, που φιλοδοξεί να αναδειχθεί σε ηγετική μορφή. Φρόντισε χθες να μας επιβεβαιώσει. Με την πρόταση την οποία έθεσε στο τραπέζι να αποτελέσει μια συναινετική υποψηφιότητα. Εν ολίγοις, να αποσυρθούν οι άλλοι και να την αποδεχθούν ως την επόμενη πρόεδρο του κόμματος. Πρόκειται, όμως, για μια προκλητική έως και προσβλητική πρόταση, αφού προέρχεται από μια πολιτικό με μόλις επτά χρόνια σημαντικής παρουσίας στον ΔΗΣΥ.
Σύμφωνα με το κομματικό ρεπορτάζ από την Πινδάρου, «Η Πρόεδρος της Βουλής, θα εκδηλώσει το ενδιαφέρον της μόνο ως συναινετική υποψηφιότητα. Αυτό σημαίνει ότι δεν έχει πρόθεση να μπει στη μάχη ως τέταρτη υποψηφιότητα. Το ιδανικό σενάριο θα ήταν να αποσυρθούν και οι τρεις άλλες υποψηφιότητες, με την Αννίτα να έρχεται ως πρόεδρος κοινής αποδοχής και να σταλεί το μήνυμα της ενότητας για την επόμενη μέρα».
Η στήλη είχε εκφράσει προχθές την εκτίμηση ως προς το ποιος είναι εκείνος που θα μπορούσε καλύτερα να ενώσει τα κομμάτια του ΔΗΣΥ, πως εκείνη που φαντάζει ιδανική λύση λέγεται Αννίτα Δημητρίου. Και δικαιολογήσαμε την εκτίμηση αυτή με το ότι είναι δημοφιλής στην κοινωνία, σοβαρή, προσεκτική σε κάθε κίνηση, χωρίς εσωκομματικές συγκρούσεις, άφθαρτη, νέα και, γενικώς, με μια εικόνα που συνάδει πολύ με το ευρωπαϊκό προφίλ το οποίο ο ΔΗΣΥ θέλει να έχει.
Το εάν η εικόνα αυτή είναι αυθεντική ή εν μέρει φτιαχτή και προέκυψε μέσα από μια σειρά συγκυριών (κέρδισε την συμπάθεια της κοινής γνώμης όταν ο Αβέρωφ επιχείρησε να την βγάλει από το ψηφοδέλτιο το 2016, την επέλεξε ο Αναστασιάδης εκπρόσωπο Τύπου της υποψηφιότητάς του στις εκλογές του 2018, εξελέγη Πρόεδρος της Βουλής μέσα από τα γνωστά παίγνια το 2021) δεν μπορεί να απαντηθεί μετά βεβαιότητας. Σημασία, όμως, έχει ότι αυτή την εικόνα έχει σχηματίσει μεγάλη μερίδα της κοινωνίας. Και αυτό αποτελεί το διαβατήριο της Αννίτας για περαιτέρω πολιτική ανέλιξη.
Σε καμία απολύτως περίπτωση, όμως, δεν μπορεί το γεγονός αυτό να χρησιμοποιείται με τρόπο που να προκαλεί ή να προσβάλλει άλλους κομματικούς αξιωματούχους ή ακόμη και να τραυματίζει την κομματική διαδικασία. Διότι αυτό ακριβώς κάνει με τη χθεσινή της στάση. Η επίκληση της ενότητας του κόμματος, συνδυάζοντάς την με την προσωπική της αναρρίχηση στην ηγεσία μέσω της απόσυρσης των άλλων υποψηφιοτήτων προκαλεί.
Δεν μπορεί μια πολιτικός με τόσο σύντομη κομματική δράση να επιχειρεί να εμφανιστεί ως η αδιαμφισβήτητη ηγέτιδα και λόγω αυτού οι άλλοι υποψήφιοι να αποσύρουν την υποψηφιότητά τους. Προσβάλλει τους άλλους υποψηφίους με μακροβιότερη κομματική ζωή, αφού ουσιαστικά τους πετάει κατάμουτρα τη δική της «ανωτερότητα». Με την πρότασή της επιχειρεί να φρενάρει τις εσωκομματικές διαδικασίες.
Η Αννίτα θα ήταν σωστή αν την καλή εικόνα και τη δυνατότητά της να λειτουργήσει πιο ενωτικά, την αξιοποιούσε ορθόδοξα. Με τολμηρή διεκδίκηση της προεδρίας του ΔΗΣΥ, κόντρα στους άλλους διεκδικητές. Χωρίς να ζητά να αποσύρουν τη δική τους υποψηφιότητα.
Ακόμη και στην περίπτωση του Αβέρωφ, που θεωρητικά λόγω σεβασμού δεν θέλει να συγκρουστεί μαζί του, όφειλε να τον αφήσει να αποφασίσει μόνος του αν θα αποσύρει την υποψηφιότητά του και όχι να του το θέσει η ίδια. Αν ο Αβέρωφ οικειοθελώς την αποσύρει, τότε η Αννίτα οφείλει να μπει στην εκλογική διαδικασία με τον Δημητρίου και τον Χάρη.
Αυτή η τακτική της αποφυγής συγκρούσεων δεν είναι ίδιον των μεγάλων πολιτικών και σίγουρα όχι των ηγετών. Μπορεί να προσφέρουν πρόσκαιρη ανέλιξη αλλά κάποια στιγμή η αδυναμία αποκαλύπτεται και τότε επέρχεται μεγαλύτερο κόστος.
Η Αννίτα ειδικά στις προεδρικές εκλογές δεν είναι άμοιρη ευθυνών για την ήττα του ΔΗΣΥ. Ήταν εκείνη που στήριξε την υποψηφιότητα του Αβέρωφ όταν ήταν πασιφανές ότι οδηγούσε στην ήττα. Σε καμία περίπτωση δεν τόλμησε να φρενάρει αυτή την πορεία. Μεταξύ πρώτου και δεύτερου γύρου των εκλογών επίσης δεν τόλμησε να λάβει θέση όταν ήταν ξεκάθαρη η διάσταση της πλειοψηφίας των ψηφοφόρων του ΔΗΣΥ με την στήριξη Μαυρογιάννη προς την οποία ωθούσε μερίδα της ηγεσίας.
Στην πολιτική, αξία έχουν εκείνοι που τολμούν και όχι εκείνοι που τα περιμένουν όλα στο πιάτο…
