«Ήταν εξ αρχής το όνειρο της Αναστασίας να περάσει στην Οδοντιατρική. Με την στοχοπροσήλωση και την αφοσίωση της, έκανε πραγματικότητα το όνειρό της. Ήθελε τόσο πολύ να πετύχει στην επιστήμη, που επέλεξε μετά την αποφοίτησή της να συνεχίσει το ταξίδι, με στόχο να εξασφαλίσει μεταπτυχιακό τίτλο».

«Ο ψάλτης με την αγγελική φωνή, ο άριστος μαθητής, ο μαχητικός λόκατζης, ο λαμπρός φοιτητής της Νομικής. Ο Κύπρος ήταν ενθουσιασμένος επειδή μόλις αποφοιτούσε το καλοκαίρι θα παντρευόταν την αγαπημένη του, με την οποία αρραβωνιάστηκε πριν από λίγο καιρό».

Διαβάζεις τα ρεπορτάζ για τους δύο νέους που μετακόμισαν στην γειτονιά των αγγέλων και σφίγγεσαι να μην γίνεις ο ίδιος φονιάς. Όχι πως στις προηγούμενες μέρες, τα ρεπορτάζ για τα άλλα θύματα της τραγωδίας δεν σε συγκλόνιζαν. Όμως, σίγουρα η περίπτωση του Κυπριανού και της Αναστασίας είναι τέτοια, που δεν μπορεί παρά να σε τσακίσει. Δυο άγγελοι επί γης, όπως συμφωνούν τα λεχθέντα όλων ανεξαιρέτως όσων τους γνώριζαν.

Υπέροχοι νέοι, τα όνειρά σας δεν έσβησαν στις σκληρές ράγες του μοιραίου τρένου εξαιτίας ενός σταθμάρχη. Ούτε εξαιτίας ενός κλειδιού. Ούτε και εξαιτίας ενός στιγμιαίου λάθους. Τώρα πια, καθώς βρίσκεστε στο μεγάλο ταξίδι, μάλλον θα έχετε μάθει την πραγματική αιτία. Στο βωμό των πολιτικάντηδων θυσιαστήκατε. Προηγούμενων και νυν. Μην σας παραπλανεί το χρώμα τους. Μπλε, κόκκινοι, πορτοκαλί… Όλοι το ίδιο είναι. 

Αυτές τις μέρες το ανακάλυψαν κι ένα σωρό «αρμόδιοι», «ειδικοί» και «εμπειρογνώμονες». Ανακάλυψαν τη σωρεία ευθυνών όλων αυτών των τύπων, που πουλάνε φούμαρα στο λαό. Και στην Ελλάδα και στην Κύπρο. Για φανταστείτε, μέχρι και οι «Νιου Γιορκ Τάιμς» το ανακάλυψαν…

Κάνουν λόγο για «αδικαιολόγητες καθυστερήσεις». Γράφουν: «Η ελληνική κυβέρνηση έπρεπε να εγκαταστήσει ένα σύστημα ασφαλείας πριν από σχεδόν τρία χρόνια, το οποίο είχε σχεδιαστεί για να αποτρέψει τα θανατηφόρα σιδηροδρομικά ατυχήματα. Αντ’ αυτού, πριν από την καταστροφική μετωπική σύγκρουση τρένων αυτή την εβδομάδα, οι υπάλληλοι των σιδηροδρόμων έπρεπε να βασίζονται σε ένα υποτυπώδες σύστημα που δεν ήταν πλήρως λειτουργικό, αφήνοντας το πιο πολυσύχναστο σιδηροδρομικό δίκτυο της Ελλάδας ευάλωτο σε ανθρώπινα λάθη».

Και προσθέτουν: «Οι αξιωματούχοι και οι εμπειρογνώμονες συμφωνούν σε ένα πράγμα: Εάν ένα σύγχρονο σύστημα ασφαλείας είχε τεθεί σε λειτουργία όπως είχε προγραμματιστεί, θα ήταν σχεδόν αδύνατο για μια εμπορική αμαξοστοιχία να καταλήξει στην ίδια γραμμή με μια επιβατική αμαξοστοιχία γεμάτη κόσμο. Το σιδηροδρομικό σύστημα της Ελλάδας κατατάσσεται σταθερά μεταξύ των πιο επικίνδυνων της ηπείρου, παρά το γεγονός ότι έχει λάβει 700 εκατ. δολάρια για εκσυγχρονισμό από την Ε.Ε. κατά την τελευταία δεκαετία».

Είδατε Αναστασία και Κυπριανέ, τι συγκλονιστικά πράγματα μαθαίνουν σήμερα; Δεν σας τα είπε κανείς, όμως, ούτε εσάς ούτε των άλλων ταξιδιωτών πριν επιβιβαστείτε. Άθλιοι όλοι τους! Άκουγα χθες, τον διευθυντή του σχολείου του Κυπριανού, να λέει πως όταν ήταν μαθητής, σε μια εκδήλωση του ζήτησε το τραγούδι, «Ποιος να ξέρει στο βλέμμα του πίσω τι να κρύβει ο Θεός για εμάς». Λες και ήταν προφητικό, σχολίασαν κάποιοι.

Σίγουρα προφητικοί ήταν οι στίχοι του Μπάμπη Τσικληρόπουλου, τους οποίους τραγούδησε η Χαρούλα Αλεξίου: Ζούμε σ’ έναν κόσμο μαγικό/ με φόντο την Ακρόπολη, το Λυκαβητό/ Γεμάτα τα μπαλκόνια, πολιτικά αηδόνια/ Υποσχέσεις και αγάπες και πολύχρωμα μπαλόνια για ευτυχισμένα χρόνια/ Κι εσύ Ελένη και κάθε Ελένη/ της επαρχίας, της Αθήνας κοιμωμένη/ Η ζωή σου, να το ξέρεις, είναι επικηρυγμένη/ Να πεθαίνεις για την Ελλάδα είναι άλλο/ κι άλλο εκείνη να σε πεθαίνει/ Ζούμε σ’ ένα κόσμο μαγικό/ Υποχθόνια δουλεύει με μοναδικό σκοπό/ Να σε μπάσει στο παιχνίδι, τη ζωή σου πως θα φτιάξει/ Να σου τάξει, να σου τάξει την ψυχή σου να ρημάξει/ Κι όταν φτάσει να ελέγχει της ελπίδας σου τον πόνο/ δεν του φτάνει ετούτο μόνο/ Με γλυκόλογα σε παίρνει απ’ το χέρι/ Σε βαφτίζει της Ελλάδας νοικοκύρη/ Κι εκεί που λες αλλάξανε τα πράγματα και σηκώνεις το ποτήρι/ Αρπάζει, κλέβει τ’ όνειρό σου και του κάνει χαρακίρι.

Αναστασία και Κυπριανέ, θα ήθελα να σας υποσχεθώ πως θα πληρώσουν όλοι οι ένοχοι. Μα θα σας πως ψέματα. Θα ήθελα να ευχηθώ πως δεν θα ακολουθήσει άλλη τραγωδία. Θα είναι μια πλάνη. Θα ήθελα να υποδείξω πως η τραγωδία ξύπνησε το λαό και οι διαμαρτυρίες που γίνονται θα αλλάξουν το σαθρό τοπίο. Θα σας απογοητεύσω. Σύντομα θα ξεχαστούν όλα. 

Θα συνεχίσουν οι πολιτικοί γύπες να τρώνε τις σάρκες της λατρεμένης Ελλάδας και της λατρεμένης Κύπρου. Θα συνεχίσουν οι πολιτικοί δαίμονες να γίνονται αιτία για τραγωδίες. Ένα μόνο μπορώ να σας υποσχεθώ. Να θυμόμαστε την αγγελική μορφή σας. Να παίρνουμε δύναμη για να συνεχίσουμε να πολεμάμε τους άθλιους. Μέχρι να βρεθεί μια χούφτα ανθρώπων, που θα τολμήσουν να γυρίσουν σελίδα…