Όταν σε έναν δημοσιογράφο φτάσει η πληροφορία πως ένας άνθρωπος κοιμάται στο αυτοκίνητο για μήνες μαζί με τη 10χρόνη κόρη του, αυτό που θα κάνει είναι να μεταδώσει την ιστορία σαν άσκηση πίεσης για επίλυση της, αλλά και για να καταδείξει τόσο τα προβλήματα που υπάρχουν στην κοινωνία όσο και τη δυσλειτουργία των αρμόδιων Υπηρεσιών (διακριτικά χωρίς να εκθέτει το παιδί). Δεν θα αναλάβει τον ρόλο μεσάζοντα ανάμεσα στον πολίτη και τις Υπηρεσίες, κοινοποιώντας την ιστορία και παρακολουθώντας την εξέλιξη της. Δεν είναι αυτή η δουλειά του.
Όταν όμως μπαίνει στον κόπο να κοινοποιήσει την υπόθεση στο νέο Πρόεδρο κι αυτός αποδέχεται να εμφανιστεί στην εκπομπή εκφράζοντας τα φιλάνθρωπα αισθήματα του, τότε οι προθέσεις του δημοσιογράφου, αλλά κυρίως του Προέδρου, τίθενται υπό αμφισβήτηση. Από τη στιγμή, μάλιστα, που ο Πρόεδρος παίρνει την υπόθεση στα χέρια του, τότε παύει να υπάρχει ως πρόβλημα που χρειάζεται επίλυση διά μέσου μιας δημοσιογραφικής εκπομπής κι ο σκοπός της εκπομπής διαφοροποιείται: Μετατρέπεται σε διαφήμιση της καλοσύνης του Προέδρου. Και ως προς αυτό, η κατά τα άλλα πολύ αξιόλογη εκπομπή «24 ώρες», πέτυχε διάνα. Μετά την προβολή της ιστορίας του 72χρόνου πατέρα και της 10χρόνης κόρης του, όσοι ψήφισαν Νίκο Χριστοδουλίδη, εκφράζουν τα συγχαρητήρια στον εαυτό τους για την επιλογή που έκαναν. Και φιλάνθρωπος συν τοις άλλοις.
Από έναν Πρόεδρο, όμως, δεν αναμένει κάποιος να αναλάβει τον ρόλο της Μητέρας Τερέζας που θα χειρίζεται προσωπικά ενώπιον των φώτων της δημοσιότητας την κάθε περίπτωση, εκθέτοντας ταυτόχρονα πολίτες, ανήλικους και ενήλικες. Από έναν Πρόεδρο αναμένεται να συγκροτήσει τις Υπηρεσίες με τρόπο ώστε ο κάθε πολίτης να έχει πρόσβαση όταν χρειάζεται και να εξυπηρετείται άμεσα. Δεν λέμε με τρόπο ώστε να μην υπάρχουν τέτοιου είδους προβλήματα, γιατί θα ήταν ουτοπία.
Από έναν Πρόεδρο δεν αναμένουμε να πάει στο νοσοκομείο να ντύσει τη γυναίκα που είχε αφεθεί γυμνή στο κρεββάτι (είναι μια άλλη ιστορία που μονοπωλεί τις τελευταίες μέρες το ενδιαφέρον). Αναμένουμε να ανασυγκροτήσει τα νοσοκομεία και τις ιατρικές Υπηρεσίες που παραπαίουν επικίνδυνα, ώστε οι ασθενείς να αντιμετωπίζονται ως ανθρώπινα όντα. Ακόμα κι αν η περίπτωση είναι μεμονωμένη, όπως υποστηρίζει ο υπουργός Υγείας, ας μην δεχόμαστε για κανέναν άνθρωπο τέτοια αντιμετώπιση.
Ένας Πρόεδρος, έχει πάρα πολλή δουλειά να κάνει κι αυτό αναμένουν οι πολίτες. Μπορεί ο απερχόμενος να ανάλωσε πολύ χρόνο τους τελευταίους μήνες εγκαινιάζοντας τα πάντα και δημιουργώντας την εντύπωση πως το κράτος πετάει, αλλά, δυστυχώς, στην πραγματικότητα υπάρχουν πολλές «μεμονωμένες περιπτώσεις».
