Πριν από μέρες, το ΑΚΕΛ άστραψε και βρόντηξε στην προσπάθειά του να απαντήσει στον Σύνδεσμο Αγωνιστών  ΕΟΚΑ, ο οποίος εξέφρασε τη δυσαρέσκειά του για το περιεχόμενο του έργου «1958», που ανέβασε στη σκηνή το Θέατρο Αντίλογος.

Για του λόγου το ασφαλές, θα ήταν σκόπιμο να προβληθούν διάφορα σημεία από την ακελική ανακοίνωση, για να φανεί το ελεεινό ύφος της και, το χειρότερο, η προσπάθεια αμαύρωσης του έργου της ΕΟΚΑ.  Στην ανακοίνωση έγραψαν και τα εξής: «…να υπερασπιστεί (δηλ. ο Σύνδεσμος Αγωνιστών) φονιάδες και φόνους (εννοεί άνδρες της ΕΟΚΑ και την εκτέλεση αριστερών, που θεωρήθηκαν προδότες)». Με άλλα λόγια, οι σύντροφοι χαρακτηρίζουν φονιάδες τους αγωνιστές της ΕΟΚΑ. Ασφαλώς, ολίγη ντροπή δεν βλάπτει! Σε άλλο σημείο, η ανακοίνωση αναφέρεται σε «ομάδες του Γρίβα», λες και επρόκειτο για συμμορία. Προφανής η επιδίωξη να αποδοθούν αλλότρια κίνητρα στο έργο τους. Και ακόμη χειρότερα! «…οι δολοφονίες στελεχών του ΑΚΕΛ… ήταν ενταγμένες στο… σχέδιο του Γρίβα να εξοντώσει την κυπριακή Αριστερά… Δολοφονήθηκαν άνανδρα γιατί ήταν αριστεροί, που αρνήθηκαν να υποκύψουν στην τρομοκρατία των θρασύδειλων μασκοφόρων του Γρίβα…». Τι να πει κανείς! Έλεος πια! Η αναφορά σε τρία μόνο ονόματα είναι αρκετή για να τους κλείσει το στόμα: Γρηγόρης Αυξεντίου, Κυριάκος Μάτσης, Ευαγόρας Παλληκαρίδης! Χωρίς άλλο, ο αγώνας της ΕΟΚΑ αγκαλιάστηκε από το σύνολο του λαού. Οι μόνοι που έμειναν εκτός, ήταν η ηγεσία του ΑΚΕΛ. Αρκετοί αριστεροί, όπως ο Βάσος Λυσσαρίδης, είπαν ναι στην πρόσκληση, και εντάχθηκαν στις τάξεις της ΕΟΚΑ. Ακόμη και μικρά παιδιά έδωσαν το «παρών» τους σε αυτόν τον αγώνα. Θυμάμαι, μαθητές, τότε, του δημοτικού σχολείου Κοκκινοτριμιθιάς, περπατήσαμε, με ελληνικές σημαίες, μια απόσταση δύο περίπου χιλιομέτρων μέχρι τα κρατητήρια Κοκκινοτριμιθιάς. Οι κρατούμενοι βγήκαν έξω από τους θαλάμους τους. Εκείνοι μέσα από τα συρματοπλέγματα και εμείς απ’ έξω. Η συγκίνηση όλων ήταν απερίγραπτη! Αυτή η ατμόσφαιρα κράτησε μέχρι την άφιξη αγγλικών τεθωρακισμένων, οπότε εμείς, μικρά παιδιά, από φόβο σκορπίσαμε στους γύρω αγρούς. Μαζί με άλλα πολλά, σκέφτεσαι και διερωτάσαι. Πού να πήγε, άραγε, η περιβόητη αυτοκριτική των ηγετών του ΑΚΕΛ, στην οποία προέβησαν, και με την οποία αποκήρυξαν το υβρεολόγιο που χρησιμοποίησαν σε βάρος της ΕΟΚΑ, αμέσως με την έναρξη της δράσης της; Και ακόμη! Δεν είναι οι βουλευτές του ΑΚΕΛ, οι οποίοι, μαζί με τους άλλους βουλευτές της κυπριακής Βουλής, ανακήρυξαν άξιο της πατρίδας τον στρατηγό Γρίβα- Διγενή, αμέσως με τη λήξη του αγώνα; Αλήθεια! Τόσο εύκολα αγνοούν οι σύντροφοι τα συγχαρητήρια, που απέστειλε ο επαναστάτης της Κούβας, Φιντέλ Κάστρο, στον αρχηγό της ΕΟΚΑ για τη δράση του;

Χωρίς άλλο, πολλά είναι αυτά που βοούν ότι η αποχή των συντρόφων από τον αγώνα της ΕΟΚΑ κατάντησε προπατορικό αμάρτημα γι’ αυτούς! Και επειδή, συχνά, προβάλλουν τη δικαιολογία ότι ήταν ανεπιθύμητοι για να συμμετάσχουν στον αγώνα, υπενθυμίζουμε ότι στην Ελλάδα, στα χρόνια της γερμανικής κατοχής, έδρασαν αρκετές αντιστασιακές οργανώσεις εναντίον των κατακτητών, με διαφορετικό ιδεολογικό προσανατολισμό η καθεμιά. Γιατί οι εδώ σύντροφοι δεν λειτούργησαν ανάλογα; Πιο κάτω, γίνεται, με κάθε συντομία, αναφορά και σε άλλα στοιχεία, που αποδεικνύουν το αβάσιμο των συντροφικών επιχειρημάτων ως προς την ΕΟΚΑ και τον αγώνα της. Θυμίζουμε ότι στην Ελλάδα γίνονταν, συχνά, συγκρούσεις ανάμεσα σε αστυνομικούς και αριστερούς, ως επί το πλείστον, διαδηλωτές, που εξέφραζαν την υποστήριξή τους προς τον αγώνα της ΕΟΚΑ, χωρίς να λείπουν και νεκροί, αριστεροί και αυτοί, από τα πυρά των αστυνομικών. Στη διάρκεια του αγώνα της ΕΟΚΑ, εκτελέστηκαν ως προδότες και άτομα που προέρχονταν από τη δεξιά και όχι μόνο την αριστερά. Ασφαλώς, δεν πρέπει να αποκλειστεί και το ενδεχόμενο διάπραξης εγκλημάτων, οπωσδήποτε καταδικαστέων, με τη διαφορά ότι αυτά ποτέ δεν λείπουν από κανέναν αγώνα και από κανένα κίνημα.   Ο μεγάλος ποιητής της Ρωμιοσύνης, Γιάννης Ρίτσος, μέλος του ΚΚΕ, εμπνεύστηκε, από τη θυσία του ήρωα Γρηγόρη Αυξεντίου, ένα από τα εκπληκτικότερα ποιήματά του, τον Αποχαιρετισμό. Ο Γρηγόρης Αυξεντίου ήταν ο υπαρχηγός τής ΕΟΚΑ. Τον αγώνα της ΕΟΚΑ ύμνησαν και αξιόλογοι Κύπριοι ποιητές, αριστεράς ιδεολογίας, όπως ο Θεοδόσης Πιερίδης και ο Τεύκρος Ανθίας. Ύστερα από τα πιο πάνω, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι το ΑΚΕΛ χρειάζεται να προβεί σε μια νέα αυτοκριτική. Τίποτε άλλο!

Ασφαλώς, η δράση του Γεώργιου Γρίβα στις οργανώσεις «Χ» και «ΕΟΚΑ Β» δεν δικαιολογείται με κανένα τρόπο, όχι όμως και στην ΕΟΚΑ. Έτερον εκάτερον!        

*Φιλόλογος