Έχω γνωρίσει αμέτρητους ηθικούς και εξαιρετικά ικανούς Κύπριους επαγγελματίες από τραπεζικές, νομικές και λογιστικές υπηρεσίες, μέσω των επαγγελματικών τους ταξιδιών στην Ασία όπου εργαζόμουν για πολλά χρόνια. Η ικανότητα, η εφευρετικότητα και τα ευφυή σχέδια δεν είναι απόντα από την οικονομία μας σήμερα. Αυτό που λείπει είναι η πολιτική βούληση: να πάρουμε ιδέες από τις ανταγωνιστικές μας χώρες, να λάβουμε συμβουλές από τον ιδιωτικό μας τομέα και να νομοθετούμε με σύνεση για να προσελκύσουμε όλους τους τύπους άμεσων ξένων επενδύσεων στη χώρα μας.
Στο παρελθόν, ο εκτελεστικός κλάδος με τη σιωπηλή συγκατάθεση του νομοθετικού σώματος επέτρεψε στις ανταγωνιστικές παρατάξεις / βιομηχανίες να επηρεάσουν τυχαία (ανοργάνωτα) την κυβερνητική πολιτική. Οι τράπεζες, οι λογιστικές υπηρεσίες, οι εναλλακτικές επενδύσεις, οι αναπτυξιακές εταιρίες και οι κτηματομεσίτες, εκ πρώτης όψεως φαίνεται να έχουν διαφορετικούς στόχους. Όλοι προσπαθούν να πάρουν ένα μεγαλύτερο κομμάτι μιας μεσαίου μεγέθους πίτας. Είναι καιρός όλοι να συνεργαστούν, να προωθήσουν τη συνέργεια μεταξύ των βιομηχανιών μας και να επεκτείνουν το οικονομικό πολλαπλασιαστή, κάνοντας την πίτα μεγαλύτερη για όλους.
Αυτή τη στιγμή έχουμε παραλύσει λόγω του σκανδάλου και χωρίς αμφιβολία λόγω των εκλογών. Δράση ή αδράνεια, αναβλητικότητα ή προγραμματισμός, το μέλλον είναι στα χέρια μας και οι ανταγωνιστικές χώρες είναι δυνατές και προχωρούν. Ανεπίσημα, ήταν δύο δικηγόροι της Μάλτας που μου παραδέχτηκαν φιλικά όταν βρεθήκαμε σε ένα επαγγελματικό ταξίδι στη Σουηδία πριν από 10 χρόνια: «Η Κύπρος εφευρίσκει, το αντιγράφουμε και το κάνουμε καλύτερο». Πράγματι, είμαστε σε ανταγωνισμό με τη Μάλτα για πέρα των 30 ετών τώρα, ένας μικρός βράχος, ενός έθνους μισού πληθυσμού της Κύπρου, χωρίς φυσική παραγωγική ικανότητα. Το πεπρωμένο των μικρών κρατών είναι στην εφευρετικότητα, δεν έχουμε εκτάσεις ή πληθυσμό για βιομηχανία.
Δεν είμαστε οι μόνοι που αγωνιζόμαστε να προσελκύσουμε το ξένο δολάριο / ευρώ, όλα τα είδη μεγάλων και μικρών χωρών έχουν αναπτύξει τις θέσεις τους, είτε με καθαρό τρόπο, πέρα από τον τρόπο προβολής, είτε με τρόπο βρώμικο και σκανδαλώδες. Κάθε χώρα μπορεί να αναπτύξει το ΑΕΠ της με καθαρά χέρια, είναι θέμα διαφορετικών αντιλήψεων και επιδιώξεων, σας αφήνω να αποφασίσετε πού πέφτει η Κύπρος σε αυτό το φάσμα.
Αλλά δεν υπάρχει χρόνος να περιμένουμε την επόμενη δράση, πρέπει να σχεδιάσουμε το μέλλον άμεσα. Απαιτούνται ήρεμες και συλλογικές αποφάσεις για να προσελκύσουν εκ νέου ποικίλες ξένες επενδύσεις. Ο τουρισμός δεν μπορεί να φέρει το βάρος μόνος τους και μάλιστα εν μέσω των δυσκολιών του COVID. Και έχουμε αφήσει τον κλάδο των υπηρεσιών να αιμορραγεί από τις τραπεζικές κρίσεις του Μαρτίου 2013, παρόλο που έχουν αποδειχθεί εξαιρετικά ικανοί να βρουν εφευρετικές λύσεις όποτε η επιχείρησή τους ήταν σε κίνδυνο. Τώρα η Real Estate βρίσκεται σε κατάσταση παράλυσης ενώ κοιτάζουμε τον ομφαλό και προσπαθούμε να κατανοήσουμε το σκάνδαλο «Golden Passports». Αλλά όπως και η ζωή είναι ένα τρένο που δεν περιμένει κανέναν, η παγκόσμια οικονομία προχωρεί τον κόσμο, άσχετα αν η Κύπρος τα πάει καλά ή όχι, είτε οι άνθρωποι της τιμωρούνται είτε όχι.
Το CIP έχει συμβάλει στην προσέλκυση επενδύσεων, αν και δυσανάλογα μεταξύ των βιομηχανιών, εδώ και πολλά χρόνια. Δεν φταίει το πρόγραμμα αν ορισμένοι επιχειρηματίες το κακοποίησαν, ενώ οι κυβερνητικές Αρχές παρακολούθησης παραμένουν αδρανείς. Αυτό και άλλα παρόμοια προγράμματα ΑΞΕ και τα φορολογικά και επικουρικά οφέλη είναι απαραίτητα για τη διατήρηση ισχυρής οικονομίας και παραμονή της ανεργίας μας χαμηλά. Η ακύρωση δεν είναι επιλογή, αλλά η μεταρρύθμιση είναι μια ευκαιρία. Πρέπει να ικανοποιήσουμε τις απαιτήσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ικανοποιώντας παράλληλα τις βασικές απαιτήσεις των ξένων επενδυτών.
*Πτυχιούχος BSc και MSc από το London School of Economics. evishadjipetrou@gmail.com
