Την περασμένη Κυριακή έπεσε η αυλαία των βουλευτικών εκλογών. Ο λαός μίλησε και έστειλε κάποια μηνύματα. Ακόμη και η σιωπή, μέσω της αποχής που επέλεξε ένα αρκετά μεγάλο ποσοστό των πολιτών, περιέχει ηχηρά μηνύματα προς διάφορες κατευθύνσεις.
Το τελευταίο διάστημα οι αλληλοκατηγορίες έδιναν και έπαιρναν, φτάνοντας σε τοξικά επίπεδα. Μία διαδικασία που μάλλον δεν ακολουθείται σε προεκλογική περίοδο σε πολλές χώρες. Μπορεί πολλά από τα επιχειρήματα που χρησιμοποιήθηκαν όλη αυτή την περίοδο να είχαν πραγματική υπόσταση αλλά όλη αυτή η εμφύλια διαμάχη κούρασε τον κόσμο. Διαφθορά, διαπλοκή, μίζες, ξεπεσμός θεσμών και αξιών του κράτους και πολλών άλλων αξιών που αφορούν τη σοβαρότητα του κράτους. Πιστεύω ότι ζητήματα όπως το πώς ψηφίστηκε ο προϋπολογισμός, θέματα κοινής ωφέλειας όπως ο εκσυγχρονισμός της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και άλλα παρόμοια θα έπρεπε να μείνουν έξω από την προεκλογική εκστρατεία του κάθε κόμματος. Δίνουν την αίσθηση στον ήδη ταλαιπωρημένο πολίτη ότι τα κόμματα μάχονται να εξοντώσουν το ένα το άλλο αδιαφορώντας για τα δικά του καθημερινά προβλήματα. Κάτι που θεωρεί ο πολίτης ότι έχουν υποχρέωση.
Μήπως όμως δεν θα έπρεπε να καταναλώνεται τόσος χρόνος ώστε να πειστούν οι πολίτες πως πρέπει να ψηφίσουν ένα άλλο συνδυασμό μόνο και μόνο γιατί είναι από το μη χείρον βέλτιστο; Μήπως θα έπρεπε όλη αυτή η ενέργεια που καταναλώνεται στις αλληλοκατηγορίες να δινόταν σε χρόνο όπου θα γίνονταν δράσεις για το καλό του τόπου και της κοινωνίας; Μπορεί και είναι καλό να υπάρχουν διαφωνίες ανάμεσα στις πολιτικές δυνάμεις όσον αφορά κάποια θέματα. Σε θέματα όμως που αφορούν την κοινωνική δικαιοσύνη θα έπρεπε να υπάρχει σύμπνοια των πολιτικών ομάδων με σκοπό τη δημιουργία καλύτερων συνθηκών διαβίωσης για το κοινωνικό σύνολο.
Τα σκάνδαλα που είδαν το φως το τελευταίο διάστημα ήταν πολλά. Οι πολίτες έχασαν την εμπιστοσύνη τους στους πολιτικούς και αυτό φαίνεται από το ψηλό ποσοστό αποχής. Ένα 35% των πολιτών δήλωσαν πως κανένα από τα υφιστάμενα κόμματα δεν τους αντιπροσωπεύει. Επιπλέον, η πτώση των ποσοστών των μεγάλων κομμάτων σε συνδυασμό με την ταυτόχρονη αύξηση των πιο μικρών, υποδηλώνει πως οι πολίτες αναμένουν αλλαγές όσον αφορά τα πολιτικά τεκταινόμενα του τόπου. Οι πολίτες έχουν κρίση και μπορούν να δουν τα λάθη που γίνονται. Δεν χρειάζονται άλλους να τους τα υποδείξουν. Αυτό που επιθυμούν είναι να δοθούν οριστικές λύσεις σε όλα αυτά που συμβαίνουν. Το θέμα είναι κατά πόσο υπάρχει η πολιτική βούληση από κάποιους να προχωρήσουν με την έκθεση ανθρώπων και καταστάσεων ώστε να φτάσει το μαχαίρι στο κόκκαλο. Η κοινωνία απαιτεί κάθαρση.
Οι πολίτες θέλουν να δουν πολιτικούς ανθρώπους να χαράζουν μια νέα, καθαρή πορεία. Το να κρίνει και να υποδεικνύει κανείς τα λάθη των άλλων είναι εύκολο. Κατά πόσο όμως ο ίδιος έχει γίνει μία καλύτερη επιλογή, ώστε οι ψηφοφόροι να εγκαταλείψουν τον πολιτικό χώρο στον οποίο είναι ενταγμένοι και να ακολουθήσουν αυτόν; Το αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών υποδηλώνει το γεγονός ότι οι πολίτες ήθελαν να δώσουν το μήνυμα πως αναμένουν ουσιαστικές πράξεις και όχι τον λεκτικό αλληλοσπαραγμό.
Οι 56 βουλευτές θα απαρτίζουν τη νεοσυσταθείσα Βουλή και οι 23 είναι νέα άτομα. Ένα αρκετά μεγάλο ποσοστό νέων πολιτικών και θα μπορούσε κανείς να πει πως αναμένεται να εμφυσήσουν αέρα ανανέωσης στη Βουλή. Κατά πόσο όμως ισχύει αυτό; Αν το μόνο που αλλάζει είναι τα πρόσωπα που καταλαμβάνουν τα έδρανα της Βουλής και οι νοοτροπίες δεν αλλάξουν, τότε η ελπίδα των πολιτών για αλλαγή είναι απλά θέμα χρόνου να ναυαγήσει. Όσο ο παλαιοκομματισμός απλώνει τα πλοκάμια του και πνίγει κάθε προσπάθεια για ανανέωση, τότε η κοινωνία βρίσκεται μπροστά στο ίδιο έργο με διαφορετικούς πρωταγωνιστές κάθε φορά.
Εάν οι νέοι πολιτικοί του τόπου αναδύονται μέσα από τον παλαιοκομματισμό, τότε η ψυχική φθορά που θα έχουν υποστεί θα τους καθιστά απλά μία νεότερη ηλικιακά έκδοση των υφιστάμενων πολιτικών νοοτροπιών.
Η αλλαγή χρειάζεται ανθρώπους αμόλυντους. Ανθρώπους με όραμα και αγάπη για την κοινωνία. Ανθρώπους που η αγάπη και η θέληση τους αποτελούν κινητήριο δύναμη, ώστε να συμβάλουν στη δημιουργία ενός κράτους πρόνοιας και κοινωνικής δικαιοσύνης. Ανθρώπους που μέσα από την κοινωνική τους δράση θα έχουν αποδείξει πως μέλημα τους είναι η κοινωνική προσφορά.
Κατά πόσο όμως η κοινωνία είναι έτοιμη να στηρίξει τέτοιους ανθρώπους βγαίνοντας από τα κομματικά στεγανά; Τέτοιοι άνθρωποι υπάρχουν και μέσα στους κόλπους των πολιτικών κομμάτων αλλά η ύπαρξη τους φοβίζει πολλές φορές και για αυτό γίνεται προσπάθεια κάλυψης της δράσης τους. Τέτοιους ανθρώπους δεν μπορεί κανείς να τους βάλει χαλινάρια αφού δεν προσμένουν τίποτα από κανένα. Τέτοιους ανθρώπους κανείς δεν μπορεί να τους κάνει να σωπάσουν. Κανείς γιατί δεν ήρθαν για να πάρουν αλλά για να δώσουν. Και όσο και αν ακούγεται σαν ουτοπία τέτοιοι άνθρωποι υπάρχουν. Τέτοιοι άνθρωποι μπορεί να υπάρχουν και στη νέα Βουλή. Οι πολίτες θα την αξιολογήσουν μέσα από τις δράσεις της και θα αποφανθούν εάν υπάρχει η θέληση για ουσιαστικές αλλαγές ή αν βρίσκονται και πάλι στο ίδιο έργο θεατές.
