Αυτοί που υποστήριζαν το Brexit, οι λεγόμενοι Brexiters, έλεγαν, μεταξύ άλλων, ότι το Ηνωμένο Βασίλειο θα απαλλασσόταν από τη γραφειοκρατία των Βρυξελλών, από την ηγεμονία τους, από το γαλλο-γερμανικόν άξονα, από τις αποφάσεις των Ευρωπαϊκών Δικαστηρίων, και από τον περιορισμό στις κινήσεις του Ηνωμένου Βασιλείου στον κόσμο. Με άλλα λόγια, εμποδίζετο η Global Britain. O πρωθυπουργός Μπόρις Τζόνσον συνεχίζει να μιλά γι’ αυτά και περιμένει το Ηνωμένο Βασίλειο να παίξει ένα μεγάλο ρόλο στο κόσμο μετά το Brexit. Άλλοι, όμως, δεν συμφωνούν μ’ αυτό. Αντιθέτως, λέγουν ότι ο ρόλος του Ηνωμένου Βασιλείου στον κόσμο έχει ήδη αρχίσει να ελαττώνεται και θα ελαττωθεί ακόμη περισσότερον (βλ. Peter Kellner, «Britain’s Post – Brexit Ambitions will be Modest, Not Global», Carnegie Europe, May 27, 2021).
Οι οπαδοί του Brexit πιστεύουν ότι το Ηνωμένο Βασίλειο μετά την αποχώρησή του από την Ευρωπαϊκή Ένωση, μπορεί να κάνει ανεξάρτητη διεθνή εξωτερική πολιτική με τις ΗΠΑ αλλά και με τις άλλες Δυνάμεις και να ενισχύσει τους δεσμούς της με τις χώρες της Κοινοπολιτείας, που τους είχε παραμελήσει λόγω της συμμετοχής του στην ΕΕ.
Στην πραγματικότητα, όμως, όπως τα πράγματα φαίνονται μέχρι σήμερον, είναι δύσκολον για το Ηνωμένο Βασίλειο να κάνει πολιτική Μεγάλης Δύναμης γιατί απλούστατα ίσως δεν έχει τη δύναμη να το κάνει. Αυτό βλέπουν φαίνεται και ορισμένοι διεθνείς παράγοντες. Το γνωστό αμερικανικό Council on Foreign Relations προτείνει ένα «Concert of Powers for a Global Era», στο οποίο περιέλαβεν τις ΗΠΑ, την Κίνα, την ΕΕ, τη Ρωσία, την Ιαπωνία και την Ινδία, αποκλείοντας το Ηνωμένο Βασίλειο (Carnegie Ενθ.). Μπορεί αυτό να μην έχει τόση μεγάλη σημασία, είναι, όμως, μια ένδειξη πώς βλέπουν μερικοί το Ηνωμένο Βασίλειο μετά το Brexit. Είναι ίσως ακόμη νωρίς για συμπεράσματα. Βλέπομε, όμως, μερικές ενδείξεις.
* Δικηγόρος, πρόεδρος του Συνδέσμου Ηνωμένων Εθνών Κύπρου, πρώην Μέλος της Γραμματείας του ΟΗΕ στο Τμήμα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
