Οι πολίτες θα πρέπει να κρίνουν και να αποφασίσουν ποιοι ήταν δίπλα τους και ποιοι ήταν απέναντι στα δικαιώματα και τις ανάγκες τους.
Σε προηγούμενο άρθρο καταδείξαμε με στοιχεία και τεκμήρια πόσο διαφορετική ήταν η στάση του ΑΚΕΛ απέναντι στις εξελίξεις στο κυπριακό, με αυτή που ακολούθησε η κυβέρνηση Αναστασιάδη- Συναγερμού. Με τις θέσεις και τις προειδοποιήσεις του ΑΚΕΛ, δυστυχώς, να δικαιώνονται και αυτή την ώρα τα εθνικά τσουνάμια να μην επίκεινται, αλλά να είναι ήδη σπίτι μας. Αντίστοιχα είναι τα δεδομένα και στην εσωτερική διακυβέρνηση, όπου αν επιβεβαιώνεται κάτι, αυτό είναι οι διαφορετικές προσεγγίσεις μας.
Η κυβέρνηση Συναγερμού-Αναστασιάδη, επέβαλε το μοντέλο της οικονομίας της αρπαχτής, η οποία είχε στο επίκεντρο της τη σαθρή βιομηχανία των χρυσών διαβατηρίων. Εμείς προτάσσαμε όλα αυτά τα χρόνια, την ανάγκη για ένα νέο βιώσιμο μοντέλο οικονομίας που να προωθεί την πράσινη ανάπτυξη και τον ψηφιακό μετασχηματισμό της οικονομίας κατά τρόπο που να δημιουργούνται ποιοτικές θέσεις εργασίας και ο παραγόμενος πλούτος να επιμερίζεται δικαιότερα.
Η ηγεσία του ΔΗΣΥ επέμεινε ως το τέλος, στη σαθρότητα του προγράμματος πολιτογραφήσεων διατηρώντας το ως καταναλωτικό πρόγραμμα πολυτελών ακινήτων, παρά το επαναλαμβανόμενο διεθνές ρεζίλεμα της Κύπρου. Το ΑΚΕΛ, ήταν το μόνο κόμμα που τον Ιούλιο του 2020, συνεπές στη στάση που από την αρχή τήρησε, καταψήφισε τους σχετικούς κανονισμούς.
Η κυβέρνηση του ΔΗΣΥ μέσα από ένα προμελετημένο έγκλημα, διάλυσε τον Συνεργατισμό, θυσιάζοντας τον προς όφελος των ιδιωτικών εμπορικών τραπεζών. Το ΑΚΕΛ μέσα και έξω από τη Βουλή αγωνίζονταν για την διάσωση αυτής της τεράστιας κοινωνικής κατάκτησης, ενώ σήμερα εργάζεται για την επανασύσταση του. Ο Συναγερμός ακόμη επιδιώκει να ξεπουλήσει το σύνολο των κερδοφόρων ημικρατικών οργανισμών. Το ΑΚΕΛ πρωτοστάτησε και τα κατάφερε, με άλλες πολιτικές δυνάμεις, να παρεμποδίσει περαιτέρω ιδιωτικοποιήσεις.
Το ΑΚΕΛ όλα αυτά τα χρόνια πρόταξε την ανάγκη νομοθετικής προστασίας των εργαζομένων που δεν καλύπτονται από συλλογικές συμβάσεις σε ότι αφορά ελάχιστους όρους εργασίας, όπως η διασφάλιση 13ου μισθού, ταμείου προνοίας κοκ. Ωστόσο, μέχρι και αυτή την ώρα, βρίσκει απέναντι του την κυβέρνηση Συναγερμού. Αντίστοιχα, είμαστε στο ίδιο έργο θεατές και για την κατάργηση του άδικου και ισοπεδωτικού πέναλτι του 12% για τους συνταξιούχους.
Οι κυβερνώντες και η ηγεσία του ΔΗΣΥ απαξίωσαν τους εκπαιδευτικούς και το δημόσιο σχολείο, όπως και τους επαγγελματίες υγείας και τη δημόσια υγεία, προσβάλλοντας την αξιοπρέπεια τους και εξωθώντας τους σε πρωτοφανείς μαζικές κινητοποιήσεις. Εμείς ήμασταν δίπλα τους, αλληλέγγυοι στο δίκαιο αγώνα τους και για προστασία της δημόσιας υγείας και παιδείας.
Οι κυβερνώντες αφαίρεσαν τόσα πολλά δικαιώματα από τους δανειολήπτες, σε βαθμό που παραδέχτηκαν ότι κουράστηκαν να ψηφίζουν νόμους υπέρ των τραπεζών. Το ΑΚΕΛ παρέμεινε σταθερά στο πλευρό τους, ενώ μέχρι και σήμερα παλεύουμε για να αποκαταστήσουμε τα κουρεμένα δικαιώματά τους και την ίδια ώρα να περιορίσουμε την ασυδοσία και τις καταχρηστικές πρακτικές των τραπεζών σε βάρος του κόσμου.
Η κυβέρνηση Συναγερμού συγκρούστηκε σχεδόν με όλους τους θεσμούς και ανεξάρτητους αξιωματούχους και ακόμη χειρότερα μέσα από καθεστωτικές νοοτροπίες επιχείρησε ή/ και πέτυχε να οδηγήσει σε παύση ή παραίτηση όλους όσοι δεν συμμορφώνονταν προς τις υποδείξεις της. Το ΑΚΕΛ, πρώτο και κάποιες φορές μόνο, αγωνίστηκε για την υπεράσπιση των θεσμών και του κράτους δικαίου, για λογοδοσία, διαφάνεια και έλεγχο, καταθέτοντας σωρεία σχετικών προτάσεων νόμου.
Αντίστοιχη είναι η εικόνα για τη νέα γενιά και τους φοιτητές. Γενικότερα για τις ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού και ιδιαίτερα για τα ΑΜΕΑ. Τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και τους αυτοεργοδοτουμένους. Τις 4.500 των εκπαιδευτικών των βραδινών και απογευματινών προγραμμάτων του Υπουργείου Παιδείας, που αυτές τις μέρες βρίσκονται ξανά στους δρόμους. Τον πολιτισμό και τους ανθρώπους του. Τον προσφυγικό και τον αγροτικό κόσμο. Για την προστασία της φύσης και του περιβάλλοντος.
Οι πολίτες, ενόψει των εκλογών, θα πρέπει να κρίνουν και να αποφασίσουν ποιοι ήταν δίπλα τους και ποιοι ήταν απέναντι στα δικαιώματα και τις ανάγκες τους. Να κρίνουν κατά πόσο θα επιδοκιμάσουν ή θα αποδοκιμάσουν όλα όσα τα τελευταία χρόνια οδήγησαν την χώρα σε ένα ατέρμονο κατήφορο, συσσωρεύοντας αδιέξοδα και χαλάσματα.
Όσοι και όσες, κατά συνέπεια, θεωρούν αναγκαίο να ανακόψουμε αυτό τον κατήφορο, να προστατεύσουμε και να διευρύνουμε τα δικαιώματα των πολλών-μη προνομιούχων- και να ενδυναμώσουμε την προοπτική της προοδευτικής αλλαγής, ο αποτελεσματικότερος τρόπος να το εκφράσουν είναι μέσα από τη στήριξη του ΑΚΕΛ. Γιατί μόνο έτσι θα φτάσει ηχηρό το μήνυμα τους στη Κυβέρνηση Συναγερμού-Αναστασιάδη.
*Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος ΑΚΕΛ, υποψήφιος βουλευτής Λευκωσίας.
