Το «Ποτέ μην αφήνεις μια καλή κρίση να χαθεί» αποδίδεται ευρέως στον πνευματώδη Winston Churchill. Στα Κινέζικα ΜΑΝΤΑΡΙΝ η λέξη «κρίση», όπως ορίζεται από έναν πολιτισμό με μεγάλη ιστορική μνήμη, αποτελείται από δύο λέξεις που έχουν τη δική τους ατομική σημασία: Κίνδυνος και Ευκαιρία. Το τελευταίο συμπίπτει με το απόσπασμα του Churchill, επομένως κρίση ισοδυναμεί με ευκαιρία. Από αυτή την άποψη πρέπει να δούμε την τρέχουσα καταιγίδα γύρω από το πρόγραμμα επενδύσεων της Κύπρου ως μια ευκαιρία για μεταρρύθμιση και ανασυγκρότηση, όχι εγκατάλειψη.
Βρισκόμαστε σε μια περίοδο έρευνας και δικαίως οι πολίτες αναμένουν να διωχτεί οποιοσδήποτε παραβίασε τον νόμο σχετικά με το ΚΠΕ. Είναι επίσης καιρός να επικαλεστούμε την κοινή λογική σε σχέση με αυτό το ζήτημα που μετατρέπεται σε υστερία και ανούσια δημόσια συζήτηση στην Κύπρο. Προκαλεί παράλυση στη μηχανή διακυβέρνησης και παγώνει τον μελλοντικό σχεδιασμό. Η εγκληματικότητα και η διαφθορά είναι δικαιολογημένες ανησυχίες, οι ένοχοι πρέπει να τιμωρηθούν, αλλά δεν είναι απατεώνες κάθε εταιρεία και επιχειρηματίας στην Κύπρο, δεν είναι διεφθαρμένος κάθε δημόσιος υπάλληλος. Υπάρχουν αμέτρητες επιχειρήσεις που λειτουργούν σύμφωνα με τους κανόνες και διεξάγουν ηθικές επιχειρηματικές πρακτικές, οι οποίες κινδυνεύουν να γίνουν θύματα στην παρούσα κατάσταση. Οι τίμιοι δημόσιοι λειτουργοί δεν αξίζουν να βαφτούν με την ίδια πινελιά με εκείνη που προορίζεται για τους διεφθαρμένους.
Η Κυβέρνηση και ο ιδιωτικός τομέας συνδέονται άρρηκτα σε μια κοινή προσπάθεια διατήρησης και αύξησης του εθνικού οικονομικού προϊόντος. Η Κυβέρνηση πρέπει να είναι ανοιχτή σε ιδέες που μπορούν να δημιουργήσουν ασφαλή ανάπτυξη, οι επιχειρήσεις πρέπει να είναι πρόθυμες να δεσμευτούν στους ισχύοντες κανόνες που έχουν τεθεί. Τα ηθικά όρια ήταν πάντα γκρίζα, όχι μόνο στην Κύπρο αλλά και στη Δύση. Όταν λείπει η εποπτεία η απληστία ενθαρρύνεται στον ιδιωτικό τομέα. Όταν η προσωπική και κοινή ευθύνη εγκαταλείπεται από τους δημόσιους λειτουργούς, το νομοθετικό Σώμα και τους υπουργούς δημιουργείται στασιμότητα, απογοήτευση στο κοινό και διαφθορά στην Κυβέρνηση. Και οι δύο ανεξάρτητα ή από κοινού μπορούν να κάνουν τους τροχούς της βιομηχανίας να επιβραδυνθούν και να δημιουργήσουν έλλειψη εμπιστοσύνης στους πολίτες.
Η φήμη της Κύπρου ως αξιόπιστης χώρας για επιχειρηματική δραστηριότητα έχει δεχτεί ένα ακόμα τεράστιο πλήγμα μετά την τραπεζική κρίση του 2013. Οι συνεργάτες μας στο εξωτερικό μπερδεύτηκαν με τον αχρείαστα μεγάλο αριθμό αλλαγών στο πρόγραμμα από το 2014, ταλαιπωρήθηκαν από τις καθυστερήσεις στην εξέταση των αιτήσεων, μας χλεύασαν επειδή δεν μπορούσαμε να εκδώσουμε ταυτότητα ή διαβατήριο στις πρεσβείες μας στο εξωτερικό και τρομοκρατήθηκαν όταν διέρρευσαν τα στοιχεία στον Τύπο του Κατάρ.
Ακόμα και τώρα οι πελάτες τους, που εμπιστεύτηκαν την Κύπρο, στοχοποιούνται από τις δικτατορικές τους Αρχές επειδή έχουν κυπριακό διαβατήριο. Και τώρα ορισμένοι από αυτούς φοβούνται ότι θα χάσουν τα διαβατήριά τους λόγω κακής διαχείρισης της διαδικασίας από τους δικηγόρους ή/και τις εταιρείες ανάπτυξης που χειρίστηκαν τις αιτήσεις τους.
Εάν η Κυβέρνηση έχει χάσει το φορολογητέο εισόδημα από μια υπόθεση, τότε να δώσουμε την ευκαιρία στον επενδυτή να καλύψει τη διαφορά· ας μην αντιδράσουμε υπερβολικά και προκαλέσουμε περισσότερη βλάβη στη φήμη μας. Οι επενδυτές που είχαν ποινικά μητρώα πριν από την έγκριση της αίτησής τους πρέπει σίγουρα να χάσουν την ιθαγένειά τους. Οι περιπτώσεις επενδυτών που έπεσαν σε εγκληματική πράξη μετά την έκδοση διαβατηρίου πρέπει να εξεταστούν πολύ προσεκτικά για να διαπιστωθεί εάν η λύση της κατάργησης της ιθαγένειας είναι ανάλογη με το έγκλημα που έχει διαπραχθεί.
*Πτυχιούχος BSc και MSc από το London School of Economics. evishadjipetrou@gmail.com
