Στη σημερινή της έκδοση, η στήλη θα προχωρήσει κατ’ ευθείαν στο θέμα της, χωρίς, ως συνήθως, να προηγηθούν πρόλογοι και εισαγωγές. Ως εκ τούτου, στη συνέχεια, παραθέτει ένα μικρό σχετικό απόσπασμα, παρμένο από το βιβλίο του διάσημου Τσέχου συγγραφέα Μίλαν Κούντερα, με τον τίτλο «Το βιβλίο του γέλιου και της λήθης».
Στο έκτο μέρος του και στο κεφάλαιο που τιτλοφορείται «Οι άγγελοι», ο Μίλαν Κούντερα γράφει, ανάμεσα σε άλλα, και τα εξής: «Για να ξεπαστρέψεις έναν λαό…, του αφαιρείς πρώτα τη μνήμη. Καταστρέφεις τα βιβλία του, τον πολιτισμό του, την ιστορία του. Και κάποιος άλλος τού γράφει άλλα βιβλία, του δίνει άλλον πολιτισμό και επινοεί για λογαριασμό του άλλη Ιστορία. Έπειτα, ο λαός αρχίζει σιγά-σιγά να ξεχνάει ποιος είναι και ποιος ήταν. Ακόμα πιο γρήγορα θα τον ξεχάσει ο κόσμος γύρω του.» Ασφαλώς, στο πιο πάνω απόσπασμα κρύβεται όλη η σοφία και όλοι οι προφήτες του κόσμου. Ο συγγραφέας Μίλαν Κούντερα έτρεφε απεριόριστη αγάπη για την Τσεχία και τον λαό της. Γνώριζε από πρώτο χέρι οτιδήποτε συνέβαινε στην πατρίδα του και ποιοι ήταν αυτοί που έβαλαν στο στόχαστρό τους την ιστορία και τον πολιτισμό της. Γνώριζε καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον ποιοι ήθελαν να καταστρέψουν τα βιβλία και να γράψουν άλλα για τους Τσέχους. Κι ακόμη! Αντιλαμβανόταν τους λόγους για τους οποίους ήθελαν τόσο πολύ να πλαστογραφήσουν την ιστορία και τον πολιτισμό του λαού του και, το χειρότερο, τι θα συνέβαινε, αν πετύχαιναν αυτά τα αλλότρια σχέδια.
Οι Τσέχοι, μένοντας πιστοί στην ιστορία και τον πολιτισμό τους, δεν θα ξεχνούσαν σε καμιά περίπτωση την ταυτότητά τους, δεν θα ξεπουλούσαν τα ιδανικά και τις αρχές τους και δεν θα γίνονταν έρμαια στα χέρια άλλων. Με την επιχειρούμενη πλαστογραφία, θα έμεναν χωρίς ρίζες και θα καταντούσαν φτερό στον άνεμο. Θα άλλαζαν προσανατολισμό και θα καθοδηγούνταν από τους πλαστογράφους της ιστορίας τους.
Οι επίδοξοι πλαστογράφοι δεν ήταν άλλοι από τους Σοβιετικούς, οι οποίοι, αυτή την περίοδο, είχαν υπό τον έλεγχό τους εκείνες τις χώρες της Ευρώπης, τις οποίες, στο τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, απελευθέρωσε από τον γερμανικό ζυγό ο κόκκινος στρατός. Δυστυχώς, οι λαοί αυτών των χωρών γλύτωσαν από τους Γερμανούς και, τώρα, θα έπρεπε να γίνουν πειθήνια όργανα της κομουνιστικής Ρωσίας. Με άλλα λόγια, από τον ζυγό των Γερμανών περιέπεσαν στον ζυγό των Ρώσων κομουνιστών. Και ο κομουνισμός που διακήρυσσαν δεν ήταν, σύμφωνα με τον ποιητή Γεώργιο Σεφέρη, τίποτε άλλο παρά ένα ψέμα, μια νεφέλη, μια ουτοπία, ένα πουκάμισο αδειανό!
Στο σημείο αυτό αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι, στις 20 Αυγούστου 1968, στρατιωτικές δυνάμεις του Συμφώνου της Βαρσοβίας εισέβαλαν στην Τσεχοσλοβακία για να καταστείλουν την εξέγερση του λαού της, επειδή τόλμησε να ξεσηκωθεί για να ζήσει ελεύθερος. Ταυτόχρονα, με τη βοήθεια των Τσέχων κομουνιστών, οι Σοβιετικοί επιχείρησαν ό,τι πιο αίσχιστο μπορεί να διανοηθεί ο ανθρώπινος νους, ήτοι να αλλάξουν την ιστορία και τον πολιτισμό του τσέχικου λαού, για να τον έχουν πάντοτε υπό τον έλεγχό τους. Ευτυχώς, όλα αυτά ναυάγησαν με την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού και, έτσι, οι Τσέχοι μπόρεσαν να κρατησουν ανέπαφη την ιστορία και τον πολιτισμό τους.
Ευτυχώς, για εμάς εδώ στην Κύπρο, η τύχη ήταν με το μέρος μας και δεν ζήσαμε κάτω από σοβιετικό καθεστώς, αλλά και ούτε αντιμετωπίσαμε τον κίνδυνο να αλλάξουν την ιστορία και τον πολιτισμό μας. Δυστυχώς, όμως, για εμάς, αυτόν τον ρόλο ανέλαβαν άλλοι, οι δικοί μας σύντροφοι.
Πράγματι, οι Κύπριοι σύντροφοι προσπαθούν, εδώ και χρόνια, να μας αφαιρέσουν τη μνήμη μας και να παρουσιάσουν την ιστορία και τον πολιτισμό μας με τον δικό τους τρόπο. Τα ίδια τα γεγονότα βοούν από μόνα τους! Οι σύντροφοι με το στανιό δηλώνουν πως είναι Έλληνες, και τα Εδονόπουλα διακηρρύσουν αυτά που διδάσκονται στα «κομματικά σχολεία», ότι είναι μονάχα Κύπριοι και τίποτα άλλο. Οι σύντροφοι προσπαθούν με χίλιους δυο τρόπους να μειώσουν τον υπέροχο παλλαϊκό εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του λαού μας, τού 1955-1959. Όχι μόνο δεν θυμούνται την επέτειό του για να τη γιορρτάσουν, την 1η Απριλίου 1955, αλλά διαρκώς προσπαθούν να βρουν ψεγάδια για να τον αμφισβητήσουν και να τον μειώσουν. Τις θυσίες των ηρώων, όπως του Γρηγόρη Αυξεντίου και του Ευαγόρα Παλληκαρίδη, αντιπαρέρχονται με τη μεγαλύτερη ευκολία. Η σημαία του έθνους μας, η ένδοξη γαλανόλευκη, είναι για τους συντρόφους ξένη, όπως ξένη είναι, λόγου χάριν, και η τουρκική. Στις εκδηλώσεις τους ανεμίζουν μόνο κόκκινες σημαίες και αυτές της Κύπρου. Κάθε τόσο ασκούν κριτική για τα βιβλία της ιστορίας μας και ζητούν την αλλαγή τους, γιατί, τάχα, προάγουν τον εθνικισμό. Τον εθνικό μας ύμνο τον γράφουν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους.
Χωρίς αμφιβολία, από τη στιγμή που δημιουργήσαμε το δικό μας κράτος, έστω και αν μας στέρησαν το ιερό δικαίωμα της αυτοδιάθεσης, οφείλουμε να σεβόμαστε και να τιμούμε το κράτος και τα σύμβολά του. Όμως, ποτέ δεν πετούμε στον κάλαθο των αχρήστων τη μνήμη μας, τις ρίζες μας, το παρελθόν μας, τα βιβλία μας. Την ιστορία μας την προσέχουμε… σαν τα μάτια μας.
*Φιλόλογος
Στο έκτο μέρος του και στο κεφάλαιο που τιτλοφορείται «Οι άγγελοι», ο Μίλαν Κούντερα γράφει, ανάμεσα σε άλλα, και τα εξής: «Για να ξεπαστρέψεις έναν λαό…, του αφαιρείς πρώτα τη μνήμη. Καταστρέφεις τα βιβλία του, τον πολιτισμό του, την ιστορία του. Και κάποιος άλλος τού γράφει άλλα βιβλία, του δίνει άλλον πολιτισμό και επινοεί για λογαριασμό του άλλη Ιστορία. Έπειτα, ο λαός αρχίζει σιγά-σιγά να ξεχνάει ποιος είναι και ποιος ήταν. Ακόμα πιο γρήγορα θα τον ξεχάσει ο κόσμος γύρω του.» Ασφαλώς, στο πιο πάνω απόσπασμα κρύβεται όλη η σοφία και όλοι οι προφήτες του κόσμου. Ο συγγραφέας Μίλαν Κούντερα έτρεφε απεριόριστη αγάπη για την Τσεχία και τον λαό της. Γνώριζε από πρώτο χέρι οτιδήποτε συνέβαινε στην πατρίδα του και ποιοι ήταν αυτοί που έβαλαν στο στόχαστρό τους την ιστορία και τον πολιτισμό της. Γνώριζε καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον ποιοι ήθελαν να καταστρέψουν τα βιβλία και να γράψουν άλλα για τους Τσέχους. Κι ακόμη! Αντιλαμβανόταν τους λόγους για τους οποίους ήθελαν τόσο πολύ να πλαστογραφήσουν την ιστορία και τον πολιτισμό του λαού του και, το χειρότερο, τι θα συνέβαινε, αν πετύχαιναν αυτά τα αλλότρια σχέδια.
Οι Τσέχοι, μένοντας πιστοί στην ιστορία και τον πολιτισμό τους, δεν θα ξεχνούσαν σε καμιά περίπτωση την ταυτότητά τους, δεν θα ξεπουλούσαν τα ιδανικά και τις αρχές τους και δεν θα γίνονταν έρμαια στα χέρια άλλων. Με την επιχειρούμενη πλαστογραφία, θα έμεναν χωρίς ρίζες και θα καταντούσαν φτερό στον άνεμο. Θα άλλαζαν προσανατολισμό και θα καθοδηγούνταν από τους πλαστογράφους της ιστορίας τους.
Οι επίδοξοι πλαστογράφοι δεν ήταν άλλοι από τους Σοβιετικούς, οι οποίοι, αυτή την περίοδο, είχαν υπό τον έλεγχό τους εκείνες τις χώρες της Ευρώπης, τις οποίες, στο τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, απελευθέρωσε από τον γερμανικό ζυγό ο κόκκινος στρατός. Δυστυχώς, οι λαοί αυτών των χωρών γλύτωσαν από τους Γερμανούς και, τώρα, θα έπρεπε να γίνουν πειθήνια όργανα της κομουνιστικής Ρωσίας. Με άλλα λόγια, από τον ζυγό των Γερμανών περιέπεσαν στον ζυγό των Ρώσων κομουνιστών. Και ο κομουνισμός που διακήρυσσαν δεν ήταν, σύμφωνα με τον ποιητή Γεώργιο Σεφέρη, τίποτε άλλο παρά ένα ψέμα, μια νεφέλη, μια ουτοπία, ένα πουκάμισο αδειανό!
Στο σημείο αυτό αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι, στις 20 Αυγούστου 1968, στρατιωτικές δυνάμεις του Συμφώνου της Βαρσοβίας εισέβαλαν στην Τσεχοσλοβακία για να καταστείλουν την εξέγερση του λαού της, επειδή τόλμησε να ξεσηκωθεί για να ζήσει ελεύθερος. Ταυτόχρονα, με τη βοήθεια των Τσέχων κομουνιστών, οι Σοβιετικοί επιχείρησαν ό,τι πιο αίσχιστο μπορεί να διανοηθεί ο ανθρώπινος νους, ήτοι να αλλάξουν την ιστορία και τον πολιτισμό του τσέχικου λαού, για να τον έχουν πάντοτε υπό τον έλεγχό τους. Ευτυχώς, όλα αυτά ναυάγησαν με την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού και, έτσι, οι Τσέχοι μπόρεσαν να κρατησουν ανέπαφη την ιστορία και τον πολιτισμό τους.
Ευτυχώς, για εμάς εδώ στην Κύπρο, η τύχη ήταν με το μέρος μας και δεν ζήσαμε κάτω από σοβιετικό καθεστώς, αλλά και ούτε αντιμετωπίσαμε τον κίνδυνο να αλλάξουν την ιστορία και τον πολιτισμό μας. Δυστυχώς, όμως, για εμάς, αυτόν τον ρόλο ανέλαβαν άλλοι, οι δικοί μας σύντροφοι.
Πράγματι, οι Κύπριοι σύντροφοι προσπαθούν, εδώ και χρόνια, να μας αφαιρέσουν τη μνήμη μας και να παρουσιάσουν την ιστορία και τον πολιτισμό μας με τον δικό τους τρόπο. Τα ίδια τα γεγονότα βοούν από μόνα τους! Οι σύντροφοι με το στανιό δηλώνουν πως είναι Έλληνες, και τα Εδονόπουλα διακηρρύσουν αυτά που διδάσκονται στα «κομματικά σχολεία», ότι είναι μονάχα Κύπριοι και τίποτα άλλο. Οι σύντροφοι προσπαθούν με χίλιους δυο τρόπους να μειώσουν τον υπέροχο παλλαϊκό εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του λαού μας, τού 1955-1959. Όχι μόνο δεν θυμούνται την επέτειό του για να τη γιορρτάσουν, την 1η Απριλίου 1955, αλλά διαρκώς προσπαθούν να βρουν ψεγάδια για να τον αμφισβητήσουν και να τον μειώσουν. Τις θυσίες των ηρώων, όπως του Γρηγόρη Αυξεντίου και του Ευαγόρα Παλληκαρίδη, αντιπαρέρχονται με τη μεγαλύτερη ευκολία. Η σημαία του έθνους μας, η ένδοξη γαλανόλευκη, είναι για τους συντρόφους ξένη, όπως ξένη είναι, λόγου χάριν, και η τουρκική. Στις εκδηλώσεις τους ανεμίζουν μόνο κόκκινες σημαίες και αυτές της Κύπρου. Κάθε τόσο ασκούν κριτική για τα βιβλία της ιστορίας μας και ζητούν την αλλαγή τους, γιατί, τάχα, προάγουν τον εθνικισμό. Τον εθνικό μας ύμνο τον γράφουν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους.
Χωρίς αμφιβολία, από τη στιγμή που δημιουργήσαμε το δικό μας κράτος, έστω και αν μας στέρησαν το ιερό δικαίωμα της αυτοδιάθεσης, οφείλουμε να σεβόμαστε και να τιμούμε το κράτος και τα σύμβολά του. Όμως, ποτέ δεν πετούμε στον κάλαθο των αχρήστων τη μνήμη μας, τις ρίζες μας, το παρελθόν μας, τα βιβλία μας. Την ιστορία μας την προσέχουμε… σαν τα μάτια μας.
*Φιλόλογος
