Ποιοι έχουν πραγματικά ανάγκη;

Πλέον έχουμε ξεπεράσει το στάδιο της διαχείρισης της κρίσης. Γι’ αυτό και σε μεσοπρόσθεσμο στάδιο, η Κυβέρνηση πρέπει να κάνει ένα νέο σχεδιασμό προκειμένου να διευκολύνει το επιχειρείν.  Μάλιστα, θα πρέπει να τρέξει σε πολλά επίπεδα. Είναι ευκαιρία να προωθηθούν πολιτικές όπως η αναβάθμιση των τεχνολογικών συστημάτων του Δημοσίου (κάτι που θα τρέξει το υφυπουργείο Καινοτομίας), αλλά το κάθε υπουργείο θα πρέπει να κάνει τους σχεδιασμούς τους για πολιτικές που θα τονώσουν το επιχειρείν. Ενέργειες όπως η πάταξη της γραφειοκρατίας και η ηλεκτρονική διακυβέρνηση είναι καλοδεχούμενες, ωστόσο, χρειάζεται μια πιο στοχευμένη πολιτική.

Οι εξαγωγές είναι ευκαιρία να μπουν στο επίκεντρο της κυβερνητικής πολιτικής, το εμπόριο να αποκτήσει το κατάλληλο τμήμα που του αξίζει (διότι χάνεται στον λαβύρινθο του υπουργείου Ενέργειας), η βιομηχανία να μπει σε μια διαδικασία εκσυγχρονισμού, η γεωργία και η οινοποιία να αναβαθμιστούν και να μπορέσουν να λειτουργήσουν χωρίς τα κρατικά δεκανίκια (των επιδοτήσεων), 
Ιδιαίτερη έμφαση θα πρέπει να δοθεί στην αγορά εργασίας. Το υπουργείο Εργασίας έχει πάρα πολλά κυβερνητικά τμήματα που πρέπει να βγουν μπροστά. Δεν είναι μόνο η καταβολή των επιδομάτων και το γραφείο Εργασίας χρήσιμα τμήματα μόνο. Θα πρέπει να γίνουν πολλά σεμινάρια για τις νέες μορφές στην εργασία και τις δεξιότητες του 21ου αιώνα. Επιπρόσθετα, πρέπει να ενισχυθεί και ο έλεγχος που ασκεί το υπουργείο Εργασίας. Είμαστε μια μικρή κοινωνία και υπάρχει έντονα ο φόβος ότι θα μαυροπινακιστεί κάποιος έπειτα από μια καταγγελία. 

Επιτακτική ανάγκη είναι και η θεσμοθέτηση ενός ενιαίου κατώτατου μισθού. Ας μην το ξεχνάμε τώρα που πλέουμε σε αχαρτογράφητα νερά. 

ΥΓ1. Η υπουργός Εργασίας έκανε το κατά δύναμιν. Μουρμουρητά στους κόλπους των επιχειρηματιών πάντα θα υπάρχουν. Το ζήτημα είναι να μην υποκύψει άλλο. Οι ξενοδοχοϋπάλληλοι αμείβονται με το ειδικό επίδομα των €360. Αυτοί έχουν ανάγκη. 
ΥΓ2. Τι γίνεται με τους ήρωες των υπεραγορών; Έμειναν στους βασικούς τους μισθούς;