Στην Κύπρο αποφασίστηκαν και εφαρμόστηκαν αυστηρά μέτρα για προσωπική προστασία, αλλά και για προστασία του κοινού από τον κίνδυνο μόλυνσης από τον κορωνοϊό. Τα μέτρα έφεραν θετικό αποτέλεσμα στην αντιμετώπιση της πανδημίας. Στους δυο μήνες οι περιορισμοί χαλαρώθηκαν. Και στους τρεις μήνες επανέρχεται μια σχετική κανονικότητα, με παραμονή μέτρων που απαγορεύουν τη συνάθροιση πολλών ατόμων και την είσοδο στη χώρα προσώπων, από χώρες και περιοχές, όπου δεν έχει έλεγχο το κράτος. Αν όλα πάνε καλά σε λίγες βδομάδες θα καταργηθούν και οι τελευταίες απαγορεύσεις. Θα παραμείνουν όμως τα μέτρα προστασίας, που πρέπει να εφαρμόζονται, να ελέγχονται και οι παραβάτες να διώκονται.
Κάθε ένας από μας πρέπει να συνειδητοποιήσει, ότι έχει μια διπλή υποχρέωση. Πρέπει να προστατεύει το εαυτό του, ώστε να ελαχιστοποιεί τις πιθανότητες να μολυνθεί από τον ιό. Η δεύτερη υποχρέωσή του είναι να παίρνει όλα τα μέτρα, ώστε εκτός από την προσωπική προστασία, να κάνει ότι μπορεί για να ελαχιστοποιεί την πιθανότητα να μολύνει τα άτομα, που έρχονται σε επαφή μαζί του. Ο κάθε ένας από μας πρέπει να θεωρεί τον εαυτό του υποψήφιο για μόλυνση και την ίδια στιγμή να θεωρεί το εαυτό του πιθανό φορέα και εστία μόλυνσης για τους άλλους. Αυτό δεν είναι ούτε προσβλητικό, ούτε υποτιμητικό. Κανένας δεν θέλει να μολυνθεί και κανένας δεν επιθυμεί να γίνει ο δότης του υιού σε κάποιο συνάνθρωπό του. Όμως κανένας δεν μπορεί να είναι βέβαιος, ότι δεν έχει μολυνθεί, χωρίς να το αντιληφθεί. Πιθανόν ακόμη να είναι ασυμπτωματικός φορέας και για τούτο πιο επικίνδυνος, επειδή δεν θα βρίσκεται σε απομόνωση ή καραντίνα.
Το πρώτο κύμα της επίθεσης του κορωνοϊού έχει παρέλθει. Το αντιμετωπίσαμε με επιτυχία. Το κράτος θέσπισε νόμο και κανονισμούς για την προστασία μας. Και μεις τους εφαρμόσαμε και βγήκαμε νικητές της πρώτης μάχης. Ο πόλεμος όμως δεν τέλειωσε. Στους επόμενους μήνες μπορεί ο κορωνοϊός να επιτεθεί για δεύτερη φορά και πρέπει να είμαστε έτοιμοι για να τον αντιμετωπίσουμε. Τους επόμενους μήνες πρέπει να ζήσουμε και ως υποψήφια θύματα για κρούσμα και ως  πιθανές εστίες μολύνσεως. Μόνο έτσι θα μπορούμε να αποφύγουμε ένα ανεπιθύμητο πισωγύρισμα.
 
Δεν μπορούμε φυσικά να μείνουμε περιορισμένοι στα σπίτια μας και να μην ερχόμαστε σε επαφή με τον άλλον κόσμο. Δεν είναι μόνο θέμα στερήσεως της ελευθερίας και των δικαιωμάτων μας. Η ζωή συνεχίζεται και η κοινωνία πρέπει να είναι ενεργοποιημένη. Γιατί σε αντίθετη περίπτωση θα μας καταβάλει ο ιός της οικονομικής στασιμότητας. Και η καταστροφή θα είναι μεγαλύτερη. Η οικονομία πρέπει να ανακάμψει. Τα καταστήματα και όλοι οι χώροι εξυπηρέτησης του κοινού και παροχής υπηρεσιών και ειδών πρέπει να λειτουργούν, για να εμποδιστεί η ανεργία, για να ξαναρχίσει η ανάπτυξη, για να δραστηριοποιηθεί ο τομέας του τουρισμού και των κατασκευών, που είναι οι σημαντικότεροι για το ακαθάριστο εθνικό εισόδημα.
 
Η απομόνωση δεν μπορεί να συνεχιστεί, ούτε να επανέλθει σε περίπτωση πισωγυρίσματος. Η κοινωνική επαφή και η συνύπαρξη ατόμων στον ίδιο χώρο είναι απαραίτητη. Πρέπει όμως στους επόμενους μήνες να τηρούμε με επιμονή τα απαραίτητα μέτρα και πρωτόκολλα. Έτσι θα εμποδίζουμε τον κορωνοϊό να μεταδοθεί. Για τούτο το μόνο μέτρο που μπορεί να συνεχίσει να υφίσταται είναι ο σεβασμός των πρωτοκόλλων, ιδιαίτερα όταν υπάρχει συνάφεια και συγκέντρωση ατόμων. Να τηρείται με αυστηρότητα ο αριθμός ατόμων και η απόσταση για κάθε κοινωνική δραστηριότητα. Και να μη θεωρούνται παραβάσεις οι δραστηριότητες χωρίς κίνδυνο μετάδοσης, όπως συνέβαινε στην περίοδο της καραντίνας. Οι απαγορεύσεις συνιστούν πρόκληση για παρακοή. Η καλλιέργεια συνειδητής συμπεριφοράς προφύλαξης είναι το καλύτερο μέτρο. Τους κινδύνους από την νυκτερινή ζωή δεν τους αποφεύγουμε με απαγόρευση της κυκλοφορίας, αλλά με αυστηρή τήρηση όλων των πρωτοκόλλων στα υποστατικά που φιλοξενούν νυχτερινές δραστηριότητες και τιμωρία των παραβατών. Δεν μπορούμε να επανέλθουμε σε απαγορεύσεις στη διακίνηση και στην επίδειξη  επίδειξη SMS ή γραπτής βεβαίωσης, αλλά με πειστική δικαιολογία, αν παραστεί ανάγκη περιορισμών. ΄Ετσι και οι πολίτες θα νιώθουν ελεύθεροι και τα όργανα της τάξης θα έχουν την ευκαιρία να εξετάζουν κάθε περίπτωση με την κοινή λογική και όχι με το γράμμα του νόμου. Εκείνο που απομένει είναι η εφαρμογή και ο έλεγχος των πρωτοκόλλων στην ομαδική προσέλευση του κοινού σε κοινόχρηστους χώρους. Η ατομική και ομαδική ευθύνη έχουν το λόγο.
Ελπίζουμε να μην χρειαστεί να πισωγυρίσουμε. Ελπίζουμε ότι συνέχεια θα καταργούμε μέτρα και απαγορεύσεις και σύντομα θα επανέλθουμε στην κανονική ζωή με τα καλά και τα κακά της.