Στις 19/6/2020 η Βουλή των Αντιπροσώπων ενέκρινε δύο Κυβερνητικά Νομοσχέδια με απόλυτη σχεδόν ομοφωνία με βάση τα οποία οιονδήποτε μέλος της Αστυνομίας ενεργώντας με εντολή του Αρχηγού Αστυνομίας νομιμοποιείται να σταματά τη λειτουργία οποιουδήποτε υποστατικού, επιχείρησης ή χώρου όπου διεξάγεται οικονομική δραστηριότητα σε σχέση με αγαθά ή υπηρεσίες το οποίο κατά τη γνώμη του μέλους της Αστυνομίας παραβιάζει τον Περί Λοιμοκάθαρσης Νόμο και να το διατηρεί κλειστό για 15 μέρες εκτός εάν ο υπουργός Δικαιοσύνης κατόπιν προσφυγής σε αυτόν αποφασίσει να ανακαλέσει την απόφαση του Αστυνομικού Οργάνου.  
Με το δεύτερο Νομοσχέδιο παρέχεται η δυνατότητα σε μέλος της Αστυνομίας να εισέρχεται ελεύθερα και χωρίς προηγουμένη ειδοποίηση σε οποιοδήποτε υποστατικό, επιχείρηση ή χώρο όπου διεξάγεται οικονομική δραστηριότητά σε σχέση με αγαθά ή υπηρεσίες αν πιστεύει ότι διαπράττεται αδίκημα με βάση τον Νόμο με εξαίρεση οικιακά υποστατικά. Έχω την άποψη ότι ειδικά το πρώτο Νομοσχέδιο παραβιάζει συνταγματικά δικαιώματα κατά τρόπο τέτοιο που μετατρέπει την Κύπρο, σε σχέση με το θέμα αυτό, σε Αστυνομικό Κράτος.  
Όπως όλοι οι Νόμοι έτσι και ο Περί Λοιμοκαθάρσεως Νόμος οφείλει να τηρείται και σε περίπτωση παραβίασής του οι ποινές να είναι αυστηρές. Όμως μόνο με Διάταγμα Δικαστηρίου θα έπρεπε να δικαιούται η Αστυνομία να ενεργεί ως αναφέρεται ανωτέρω. 
Αν το πρόβλημα είναι η μη ύπαρξη επαρκούς στελέχωσης του Πρωτοκολλητείου τα Σαββατοκυρίακα, το Κράτος οφείλει να μεριμνήσει να τα στελεχώσει επαρκώς, ούτως ώστε να υπάρχει η δυνατότητα, σε περίπτωση παρανομίας, οιανδήποτε ημέρα και ώρα της εβδομάδας, συμπεριλαμβανομένου και του Σαββατοκυρίακου να υπάρχει πρόσβαση εις το Δικαστήριο από το οποίο να ζητηθεί να εκδοθεί σχετικό Διάταγμα. 
Η δυνατότητα μέλους του Υπουργικού Συμβουλίου, του υπουργού Δικαιοσύνης να ακυρώνει την πιο πάνω απόφαση του Αστυνομικού Οργάνου όχι μόνο δεν λύνει το πρόβλημα αλλά το κάνει μεγαλύτερο σε διάσταση, διότι παραβιάζεται η διάκριση των εξουσιών, αφού εξουσία που όφειλε να έχει η Δικαιοσύνη διά μέσω του Δικαστηρίου ασκείται από κυβερνητικό αξιωματούχο. 
Το Κράτος έλαβε πάρα πολλά μέτρα και πήρε πολλές αποφάσεις κατά τη διάρκεια της έξαρσης της πανδημίας εις την Κύπρο και οι αποφάσεις αυτές και τα μέτρα αυτά πολλές φορές ελέχθη ότι παραβίαζαν συνταγματικά δικαιώματα. Ενδεχομένως όντως να υπήρχε σε κάποιες περιπτώσεις αυτό το ενδεχόμενο. Όμως υπήρχε ένα τεράστιο πρόβλημα το οποίο έπρεπε να αντιμετωπισθεί και η αντιμετώπισή του είχε προτεραιότητα. Και τώρα το Κράτος οφείλει να έχει τη δυνατότητα να συνεχίσει να μπορεί να αντιμετωπίζει τους κινδύνους που σχετίζονται με τον κορωνοϊό. Όχι όμως με τρόπο που κατά τη γνώμη μου παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα όπως προανέφερα διότι η εν λόγω παραβίαση με επίκληση οποιασδήποτε μορφής δικαιολογία αναπόφευκτα οδηγεί σε πάρα πολύ επικίνδυνες και ανεπιθύμητες καταστάσεις. Μπορεί να πιστεύουμε ότι μ’ αυτό τον τρόπο επιλύεται κάποιο πρόβλημα αλλά το να τίθονται σε κίνδυνο δημοκρατικές αρχές δημιουργεί μεγαλύτερο και πιο επικίνδυνο πρόβλημα. 

*Δικηγόρος