Και δεν ήταν μόνο εφτά όπως λέει το άσμα, αλλά 12. Δώδεκα άνθρωποι από κάποια άλλη χώρα που βρέθηκαν στην Κύπρο ως οικονομικοί μετανάστες. Και ζούσαν όλοι μαζί σε κάποιο υποστατικό που βρέθηκε πρόχειρο για αυτούς γιατί -ως γνωστόν- μέχρι τα μέσα Μαρτίου τα ενοίκια στην νήσο ήτανε σε τιμές Μονακό. Άστε που δεν έβρισκες κιόλας διαθέσιμη στέγη αφού όλα –κατοικίες, διαμερίσματα, εξοχικά, πισίνα– ήταν ενταγμένα στην πλατφόρμα του Airbnb. Άλλες εποχές, άλλα ήθη. Περασμένα μεγαλεία. 
Έκπληκτοι λοιπόν μαθαίνουμε πως 12 άνθρωποι που εργάζονταν για την παρασκευή αρτοποιημάτων, ζούσαν μαζί. Σε έναν χώρο με ένα, ίσως, χώρο υγιεινής να πρέπει να τηρούν τους κανόνες υγιεινής που περιγράφει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας. Να πρέπει να πλένουν τα χέρια τους κάθε λίγο και λιγάκι. Πριν από κάθε κίνηση, μετά από κάθε χειρονομία. Και να κρατάνε αποστάσεις. Δύσκολο εγχείρημα για μια ντουζίνα πλάσματα, όλοι μαζί σε λίγα τετραγωνικά. Αφού προφανώς δεν ζούσαν σε έπαυλη για 12. Με το που ασθένησε ο ένας ήταν θέμα χρόνου να ασθενήσουν όλοι, αν και ίσως οι ίδιοι δεν ένιωσαν τίποτα περισσότερο από κάποια κούραση, η οποία όμως εδικαιολογείτο κάτω από την ένταση με την οποία εργάζονταν για να καταναλώνουμε όσοι νομίζουμε πως ο κόσμος συνεχίζει να κινείται με κάποιο μαγικό τρόπο που δεν τον αγγίζουν οι ιοί.  
Εκεί που νομίζαμε πως η καμπύλη ευθυγραμμίστηκε και όπου να ‘σαι βγαίνουμε (και πάμε κατευθείαν να βάψουμε μαλλί), μαθαίνουμε πως βρέθηκαν κρούσματα σε φούρνο και υπεραγορά. Τι έκπληξη! Νομίζαμε πως όσοι εργάζονται σε αυτά τα μέρη ήπιαν το αθάνατο νερό και έχουν ανοσία. Για αυτό και εμείς συνεχίζαμε να πηγαίνουμε αμέριμνοι κάθε τρεις και λίγο, μην μας λείψει τίποτα στο καταφύγιο. Μαθαίνουμε ακόμα, με μεγαλύτερη έκπληξη, πως υπάρχουν άνθρωποι που ζουν δώδεκα – δώδεκα σε κάθε σπίτι. Μπορεί και σε κατάστημα που μετατράπηκε σε χώρο διαβίωσης. Μπορεί και σε υπόγειο ή παράγκα. Λες και δεν είμαστε εμείς που τους τα ενοικιάζουμε. Λες και οι δημοτικές Αρχές δεν είδαν ποτέ πού και πώς ζουν οι μετανάστες. Αυτή είναι η κανονικότητα την οποία νοσταλγούμε και αποζητούμε…  
Και σαν να μην έφτανε το σοκ από τα κρούσματα στις υπεραγορές και στους φούρνους, έχουμε να χειριστούμε και τα του μητροπολίτη Μόρφου. Ο οποίος, αν δεν του έδινε κανείς σημασία, δεν θα ήταν παρά ένας γραφικός ρασοφόρος, ο οποίος έπεισε δέκα μόνο ανθρώπους να τον ακολουθήσουν στην παράσταση που θέλησε να στήσει. Ας ηρεμήσουμε, μας περιμένουν δύσκολες μέρες.

chrystalla@phileleftheros.com