ΝΑ μην ήταν, λέει, προεκλογική –τρεις-τέσσερις μήνες πριν τις Προεδρικές– η κυριακάτικη 1η Οκτωβρίου, Ημέρα της Κυπριακής Δημοκρατίας, που στην –άκρως… εμπλουτισμένη– στρατιωτική παρέλαση θυμήθηκαν –και όσοι… ξεχνούν, συνήθως– πως η μισή Κύπρος κατέχεται από τουρκικό στρατό, και πρέπει ν’ αποτελεί ύψιστη προτεραιότητα η αμυντική θωράκιση και η ενίσχυση της Εθνικής Φρουράς.
Αλλά τυχαία (!) αντικαταστάθηκε η Απελευθέρωση με την… Επανένωση –ακριβώς την ίδια χρονιά που εμφανίστηκε, επί Βασιλείου και συνοδοιπόρων του, η Διζωνική με την ουρά της και της πολιτικής ισότητας, με την ντενκτασική της απαίτηση/αντίληψη;
Λοιπόν, να μην ήταν, λέει, προεκλογική περίοδος και νά ‘ταν αυθεντικός και ανυπόκριτος ο ενθουσιασμός –λαού και ηγεσίας, που λέγαμε άλλοτε– στη θέα μιας άψογης παρέλασης κάτω από τα φτερά της Ελληνικής Αεροπορίας!
Έτσι που να δένονταν κομπολόι τα λόγια από τις δηλώσεις του Προέδρου και των υποψήφιων προέδρων:
–Νιώσαμε υπερήφανοι από την εντυπωσιακή παρέλαση. Συγχαίρουμε όσους έλαβαν μέρος. Η Εθνική Φρουρά και το ακμαίο ηθικό αξιωματικών και οπλιτών αποτελούν αδιάψευστη εγγύηση για την κυριαρχία και εδαφική ακεραιότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας, και βεβαιότητα για τον τερματισμό της τουρκικής κατοχής και Απελευθέρωση των Κατεχομένων.
Πλην, ως συνήθως, οι… κακεντρεχείς εξ ημών θυμήθηκαν –και υπενθύμισαν– τις τόσες λοιδορίες των… συνετορεαλιστών για την αναγκαιότητα της Αμυντικής Θωράκισης, τα «σταυρώματα» των σχετικών κονδυλίων –παρόλες τις πολυετείς εισπράξεις εν ονόματι της Άμυνας– ακόμη και τις –αντίθετες από τις φετινές– περσινές τους δηλώσεις.
Οι πιο… μετριοπαθείς –είτε από ευπιστία είτε από αφέλεια– ψιθύρισαν:
–Αλλάσσει ο άδρωπος, σιόρ!
(Αλλάσσει;)
